Manamantha's Blog

Waging, yet another battle

2011-09-26T07:20:00.002-04:00

Over the years I have been making losing battle's against my weight lose. I want to make yet another one, without making using of any type of medicine.

I have one and only one problem, If I can conquer that I am sure I can do whatever I set to achieve. The problem is 'WillPower'.

I am starting to get on 1000 calorie diet from today. The goal is to cut down my weight by as many pounds as I can by December 8th, 2011 (short term goal).

Human Spark

2010-01-20T20:43:00.005-05:00

I am a big fan of Alan Alda. I don't know how many of you know of him. He is a famous Hollywood actor, and famously known for his role in television show M*A*S*H* (1972-83).

Even though I like his acting, I am fan of Alan Alda not because of it, rather because of his intellectual curiosity. I used to watch his shows on PBS few years ago, Scientific American Frontiers, liked them very much (1993-2005). Alan Alda now has another new show on PBS, called "The Human Spark". I heard about it on the NPR radio few days ago. I watched episode of new show today, and I wasn't disappointed.

I recommend this show to everyone who share mine and Alan Alda's inquisitiveness about the world we live in.

Here is an excerpt from the latest episode - "Brain Matters'

You can catch full episodes from PBS website: The Human Spark

Flash Mob

2010-01-05T21:35:00.004-05:00

I recently came across great examples of Flash Mob events. One of my colleague mentioned about a T-Mobile ad that was created at Liverpool Street Station in London. I am very familiar with this train station as our office is nearby and spent many hours at this station.

T-Mobile ad at Liverpool Street Station – Dance Event :

This peaked my interest in these kind of events and came across other great events organized by T-Mobile and others.

T-Mobile ad at Trafalgar Square in London – Sing Along:

Brussels Train Station – Dance Event (Do Re Mi):

My interest turned to New York, as my wife said, how come no one does such events in New York (US in general)!? I started searching and I came across, "No Pants Subway Ride" in New York. I will be honest, in the beginning I didn’t think much of it. I dug little more deep and found that the event is organized by a group called ‘Improve Everywhere (IE)’. Youtube has plenty of videos of the events conducted by IE. I started to like IE, and I can appreciate what they are trying to do, which is to liven up busy day to day routine life.

Some of my favorites include:

Frozen people in Grand Central Terminal:

Human Mirror:

If you liked what you have read above and liked what you have watched (hopefully, through the links provided), then you have a chance to take part in one of the annual events. Sunday, January 10th IE is conducting their annual event of ‘No Pants Subway Ride’. At the least take your family/friends to New York for a Subway ride on 10th, but don’t tell them anything about the planned event.

No Pants Subway Ride - 2010

More Links:

imroveverywhere.com
Improve Everywhere - Wikipedia

Trip to India - OCI problems

2009-10-12T01:42:00.013-04:00

Trip Details:

Depart from Newark, NJ and arrive Hyderabad on 4th October via Heathrow

Depart from Hyderabad and arrive Newark, NJ on 24th October via Heathrow

OCI (Overseas Citizen of India) problems

Landed at new Rajiv Gandhi International Airport (1 year old), Hyderabad on October 4th as scheduled. Entire journey from Newark to Hyderabad (via Heathrow) went without a glitch. My problems started as soon as I faced an immigration officer.

I recently (few months ago) got OCI card. At the same time, Indian Consulate placed a stamp on my passport an OCI stamp (I will return to this in a moment).

As my US passport set to expire by October 31st, 2009 and my return journey is scheduled for 24th of October, I didn't want to take any chances and applied for new US passport and received it around 22nd of September. On my journey to India, I carried, new US passport and my OCI card (I completely forgot about the OCI stamp on my old passport, still valid off course).

The immigration officer at Hyderabad airport soon realized that I don't have the necessary OCI stamp on my US passport. He took us to a senior immigration officer and he mentioned that I will be given 2 weeks of temporary visa. If I wish to stay longer than that period of time I will have to produce the passport with the OCI stamp. My trip is for 3 weeks and I mentioned to him that I will be getting my old passport via courier. In actuality the officer listened to my wife and spoke to my wife in native tongue (Telugu), rather than to me. Even though I spoke in Telugu and English to him, but I took no offense of the matter.

The immigration officer sent us into a back office where they have staff working on resolving such matters. The officers working in that area was supposed to give me a Temporary visa, without fee. In the conversation, I understood that not long ago they have given such a visa to a lady in different circumstances. All they have to do is to open the letter they have prepared earlier, which they did readily, and edit it to my situation. This took them more than hour and half. Immediately I was reminded of what makes India, India, it's the abundance of people.

There are two computers in that room. One officer started working on my case. He opened the letter in the computer started editing the matter. One person was helping him out in filling the details in to the letter. There is another officer (so I gather), working on another computer, surrounded by 3 people, two on-lookers, one helper. I and my wife sat eagerly waiting on a sofa and chair cramped next to the two desks. We could gather from their conversations (in native language, Telugu), the difficulties they were having in doing their job. The officer knows how to edit word document, but doesn't know how to spell some of the words in English, therefore he relies on another person standing next to him (don't know his title). I could see the officers playing with grammar, font size, margins, god knows how long.

By now, you might have guessed, the officer who is working on my case doesn’t know how to type, therefore that adds more time and drama to my situation. All of a sudden the second officer came to my case officer's desk and started editing his document. I realized little later that the printer is hooked to only this computer; therefore he had to use this computer, which means delay in my case process.

Even though I don't believe in god, surely some super natural powers intervened (Note to theists, please take this as tongue-in-cheek comment). By this time all our fellow passengers took their baggage and cleared customs. The airport officers realized that our bags weren't cleared and they sent one of their employees to find out the matter. He soon appeared at the back office, and inquired about our matter. This seemed to have put some pressure and urgency in the officers who were working on my case. Soon, my case officer asked a senior officer nearby to look through my document and verify. He got on to my case and started taking his own sweet time.

I have to state something in support of the officers who are working in that area. Surely they have given tasks which they are poor at accomplishing. It was around 5am they started to work on my case, they probably didn't have much of sleep all night. I don't mind slowness, because of being tired. But, majority of the delay is because of sheer incompetency of the system. These officers shouldn't be hired to do this kind of job to begin with. You can get far more qualified people to do this job. However, due to either seniority or some type of bureaucracy Indian government placed such incompetent people do these jobs.

About 45 minutes after the airport management staff came to inquire about our situation, I got my temporary visa. As soon as we got out of the airport, we made overseas call and asked my parents to courier my passport. BTW... this is not the end of my passport story.....

Gandhi's Salt March

2009-05-15T21:41:00.002-04:00

By now I must have watched the movie, 'Gandhi', at least one hundred and odd number of times. I always get intrigued some of the incidents shown in the film. One them is, the foreign correspondent character, Vince Walker, played by Martin Sheen. In the movie, Walker met Gandhi few times, and he was eyewitness to a raid on 'Salt March', satyagraha movement.

I tried find more about this Vince Walker (on the internet) at least couple of times. Never came across any such account by a reporter. One can get more information from NYTimes, by paying some fee for archived articles, but I didn't go to such extent.

Today, however, I did my search again. Yes, you guessed it right, I watched 'Gandhi' again last night (little bit). This time I got lucky, apparently the reporters name is not Vince Walker. Vince Walker is a fictitious character inspired by real life reporter Webb Miller. Here is an account of Webb Miller on Salt March. This article reportedly changed the view of British Rule in Western World.

http://www.galileolibrary.com/history/history_page_166.htm

Gandhi's Salt March. Civil Disobedience campaign. Webb Miller's account.

[ No introduction written yet. ]

--------------------------------------------------------------------------------

Gandhi's Salt March. Webb Miller's account.

(Gandhi's Salt March was part of a general campaign of Civil Disobedience to get the British to recognize Indian independence. While Gandhi himself was arrested on May 5, 1930, his followers, under the leadership of Imam Sahib, marched on the salt deposits at Dharsana. American reporter Webb Miller filed this report, which brought much international support for Gandhi and his followers, as well as introducing the principles of nonviolent civil disobedience to the world.)

Dungri consisted of a little huddle of native huts on the dusty plain. There were no means of transportation. I could find nobody who spoke English. By repeatedly pronouncing the word 'Dharsana' and pointing questioningly around the horizon, I got directions and set off across country on foot through cactus hedges, millet fields, and inch-deep dust, inquiring my way by signs.

After plodding about six miles across country lugging a pack of sandwiches and two quart bottles of water under a sun which was already blazing hot, inquiring from every native I met, I reached the assembling place of the Gandhi followers. Several long, open, thatched sheds were surrounded by high cactus thickets. The sheds were literally swarming and buzzed like a beehive with some 2500 Congress or Gandhi men dressed in the regulation uniform of rough homespun cotton dhotis and triangular Gandhi caps, somewhat like American overseas soldiers' hats. They chattered excitedly and when I arrived hundreds surrounded me, with evidences of hostility at first. After they learned my identity, I was warmly welcomed by young college-educated, English-speaking men and escorted to Mme Naidu. The famous Indian poetess, stocky, swarthy, strong-featured, bare-legged, dressed in rough, dark homespun robe and sandals, welcomed me. She explained that she was busy martialling her forces for the demonstration against the salt pans and would talk with me more at length later. She was educated in England and spoke English fluently.

Mme Naidu called for prayer before the march started and the entire assemblage knelt. She exhorted them, 'Gandhi's body is in gaol but his soul is with you. India's prestige is in your hands. You must not use any violence under any circumstances. You will be beaten but you must not resist; you must not even raise a hand to ward off blows.' Wild, shrill cheers terminated her speech.

Slowly and in silence the throng commenced the half-mile march to the salt deposits. A few carried ropes for lassoing the barbed-wire stockade around the salt pans. About a score who were assigned to act as stretcher-bearers wore crude, hand-painted red crosses pinned to their breasts; their stretchers consisted of blankets. Manilal Gandhi, second son of Gandhi, walked among the foremost of the marchers. As the throng drew near the salt pans they commenced chanting the revolutionary slogan, 'Inquilah zindabad', intoning the two words over and over.

The salt deposits were surrounded by ditches filled with water and guarded by 400 native Surat police in khaki shorts and brown turbans. Half-a-dozen British officials commanded them. The poice carried lathis -- five-foot clubs tipped with steel. Inside the stockade twenty-five native riflemen were drawn up.

In complete silence the Gandhi men drew up and halted a hundred yards from the stockade. A picked column advanced from the crowd, waded the ditches, and approached the barbed-wire stockade, which the Surat police surrounded, holding their clubs at the ready. Police officials ordered the marchers to disperse under a recently imposed regulation which prohibited gatherings of more than five persons in any one place. The column silently ignored the warning and slowly walked forward. I stayed with the main body about a hundred yards from the stockade.

Suddenly, at a word of command, scores of native police rushed upon the advancing marchers and rained blows on their heads with their steel-shod lathis. Not one of the marchers even raised an arm to fend off the blows. They went down like ten-pins. From where I stood I heard the sickening whacks of the clubs on unprotected skulls. The waiting crowd of watchers groaned and sucked in their breaths in sympathetic pain at every blow.

Those struck down fell sprawling, unconscious or writhing in pain with fractured skulls or broken shoulders. In two or three minutes the ground was quilted with bodies. Great patches of blood widened on their white clothes. The survivors without breaking ranks silently and doggedly marched on until struck down. When every one of the first column had been knocked down stretcher-bearers rushed up unmolested by the police and carried off the injured to a thatched hut which had been arranged as a temporary hospital.

Then another column formed while the leaders pleaded with them to retain their self-control. They marched slowly toward the police. Although every one knew that within a few minutes he would be beaten down, perhaps killed, I could detect no signs of wavering or fear. They marched steadily with heads up, without the encouragement of music or cheering or any possibility that they might escape serious injury or death. The police rushed out and methodically and mechanically beat down the second column. There was no fight, no struggle; the marchers simply walked forward until struck down. There were no outcries, only groans after they fell. There were not enough stretcher-bearers to carry off the wounded; I saw eighteen injured being carried off simultaenously, while forty-two still lay bleeding on the ground awaiting stretcher-bearers. The blankets used as stretchers were sodden with blood ....

In the middle of the morning V. J. Patel arrived. He had been leading the Swaraj movement since Gandhi's arrest, and had just resigned as President of the Indian Legislative Assembly in protest against the British. Scores surrounded him, knelt, and kissed his feet. He was a venerable gentleman of about sixty with white flowing beard and moustache, dressed in the usual undyed, coarse homespun smock. Sitting on the ground under a mango tree, Patel said, 'All hope of reconciling India with the British Empire is lost for ever. I can understand any government's taking people into custody and punishing them for breaches of the law, but I cannot understand how any government that calls itself civilized could deal as savagely and brutally with non-violent, unresisting men as the British have this morning.'

By eleven the heat reached 116 degrees in the shade and the activities of the Gandhi volunteers subsided. I went back to the temporary hospital to examine the wounded. They lay in rows on the bare ground in the shade of an open, palm-thatched shed. I counted 320 injured, many still insensible with fractured skulls, others writhing in agony from kicks in the testicles and stomach. The Gandhi men had been able to gather only a few native doctors, who were doing the best they could with the inadequate facilities. Scores of the injured had received no treatment for hours and two had died. The demonstration was finished for the day on account of the heat.

I was the only foreign correspondent who had witnessed the amazing scene -- a classic example of satyagraha or non-violent civil disobedience.

True Hero - KC Sharma, Delhi Police

2008-09-21T16:45:00.001-04:00

In today's information explosion, readers and viewers are bogged down with so much information that there just isn't time or leisure for the news to sink in. No sooner than one "breaking news" flashes that another crashes the headlines and sates the ravenous appetite of the media monsters. Two days back, it was Lehman brothers and sudden drop of the stock market; a week ago, it was the Ike catastrophe, the Bangladesh floods. One after another, the so called "breaking news" bogged down the daily news reader and before one could fully process the information, another came along.
Amidst the more popular hit headlines, the news of the chivalry sacrifice of the seven gallantry award winning Delhi Police Officer KC Sharma in the daring daylight encounter filled the Indian news headlines. Yes, it was definitely flashing news, but the sacrifice and the bravery behind this news deserve more thought and time than any other flashing news that filled the headlines. Who is to be blamed for this incident, the Indian Intelligence, the International Diplomatic Policies tactics of few that foster more terrorists, the dirty politics of the politicians, or the negligence of the authorities? Undoubtedly, this will be debated by all the above for their own personal selfish reasons and nothing else. Amidst all this, the grieving family is left alone to face the loss of its dear one: a mother, a daughter, a son are robbed of the head of the family. . Who will comfort his son fighting dengue in the hospital? What justice can be brought to them? Who brings that justice and who is responsible for their future? The life without KC Sharma will not be the same for his wife and kids. His act was quite exemplary and has left lessons to learn not only to the Police Department but for every Indian citizen. He is definitely a 'Hero'. He is really a Celebrity. His actions are to be celebrated by the whole nation. Their family is not a grieving family but a celebrity family.
President Pratibha Patil said KC Sharma's act was a "supreme act of sacrifice, courage and bravery and he would be always remembered by the nation." How many of us remember the past courageous actions, or names of the soldiers who made the headlines in the past, let alone those unfortunate few who didn't. The very fact that these days only Celebrities last in the news K.C Sharma could become a celebrity who will last long in the nation's hearts for the good reason. Surely, the Government shall make K.C.Sharma a celebrity. It shall make his life history a documentary and broadcast it across the whole country using the same media where instant celebrities are being produced without any effort. Sponsorers, who sponsor 'Saas Bahu" serials shall look back and reform their funding policies. This will bring motivation to the Police department and also encourage more brave youngsters join the police force. This is a true homage to the martyr who sacrificed his life for the sake of the country battling terrorism. These acts are real condolences to the grieving family.

My Politics Test

2008-09-09T08:09:00.003-04:00

I got the idea from Mr. Yogi's post:

Here are my results:

You are a
Social Liberal
(86% permissive)

and an...
Economic Moderate
(55% permissive)

You are best described as a:

Strong Democrat

Link: The Politics Test on Ok Cupid

Hiking Mount Washington

2008-09-03T04:49:00.016-04:00

This is our third trip to White Mountains in New Hampshire. In July 2004 we wanted to climb Mount Washington, however we reached the National Forest in the afternoon, and couldn’t even get close to the parking lot because of heavy traffic. Instead, we hiked Mount Hedgehog. We hiked 2400 feet to the top of Hedgehog in about 8 hours round trip. It was good introduction to White Mountains, and it was highest we reached till that date.

In August 2006, we ventured again, this time we did little bit more research, but not enough. By the time we started hiking from ‘Pinkham Notch Visitor Center’ (PNVC), on Tuckerman Ravine’s Trail (TUX), it was close to afternoon. However, we were able to hike up to Hermit Lake Shelters (HLS), 1,800 feet, 2.4 miles. It probably took us about 4 hours to reach HLS and took Raymond Trail on the way back, which was more scenic, however, it was getting dark, and bit scary at times. One has to be really careful on the trail, you can easily get lost.

This time September 2008, our third trip to White Mountains, we successfully climbed Mount Washington by TUX in less than 6 hours that is 4300 feet and 4.2 miles.

Preparation:

We knew the temperatures on the summit are going to be in Low 50’s; therefore each of us got multiple layers to cover us (winter clothes). We had ponchos to protect us from rain. We put our hiking shoes away, and used our running sneakers instead. We had two hiking poles for each of us. Finally, we packed food, plenty of it. We packed about 3 liters of liquid for each of us which includes water and Gatorade. We packed buns, cheese, varieties of dipping, and potato chips. We also packed food for the morning, bagels and cream cheese.

Arrival:

We started from home at 4:00am and reached PNVC at about 7:15AM. We had our breakfast, cold bagels (that were toasted in the morning at home) with cream cheese, and it was quite a filling. We stopped by visitor center to buy a map and ask few last minute questions. The person who answered our questions, suggested us to go up via Lion’s Head Trail (LHT), which he said would be easier to climb, would have better views and we could use to TUX to get down, that would be less difficult compare to LHT.

Hiking:
We took a group pictures and started our hike at 8:05AM. The TUX gets steep really quick; I had to take more breaks, than my brother and my nephew, both who are physically better shape than me. In less than 2 hours we reached Hermit Lake Shelters (HLS) where the trail split. Without pondering much we took LHT.

We quickly realized, even though this route is more scenic and much more difficult too. We were bit scared and didn’t know

what more to expect on LHT, but our fellow hiker’s assured us that it can’t be anymore difficult than what we went through thus far.

Certainly the trail looked more difficult than what it really is.

However, we have to be really careful, any careless step would not only will cause injuries, it would be REALLY would be difficult to get down or go up, in a sense you would get stuck.

We packed our hiking poles, and literally started to crawl, tried to be closer to the ground. Couples of things to point here, even though it was scary for us, many of the hikers around us were climbing without much of difficulty or worry. In fact, we came across hiker who was coming down on LHT, with two hand crutches. There were 10 to 13 year old Kids going up and down the mountain along with their parents like a breeze.

At one place on LHT, we came across huge boulder and all hikers have to get over this boulder, and otherwise you won’t be able to continue your hiking.

There was a young couple, ahead of us trying to get over this boulder. The young lady managed to climb-up the rock and go to the other side of it very easily. However, the young fellow was having trouble climbing over it. Even though he was smiling, he was scared and you could see it in his face. My brother and nephew went behind him to lend him a hand. They advised him to crawl over the rock, instead of trying to walk over the boulder. With that advised, he was able to crawl out of the situation and he was quite happy.

The time cam for us to maneuver around the boulder. My nephew was able to cross the boulder without much effort (his height could have helped him a bit). Now, it's my turn; I noticed couple of small holes to just left of the boulder. My brother gave me little push and I was up the boulder and crawled out easily. My brother managed to do the same after me. There were more than couple of places like these on LHT.

It took us about 2 hours to climb last 1 mile, because of terrain we had to watch each step carefully (also because of lack of fitness on my part).

In the last half hour stretch we could hear Cogway whistles. As you can see in the pictures, rock piles show the path we should follow. In the last stretch I was really tired and we started aiming for rock piles and taking break at each one of them.

This part of the trail also where we faced most amount of traffic, probably for more than couple of reasons. One, this is the only way to get up to the summit for all the trails that were around. Second, by this time of the crowds built-up on the trails, people were not just going up, they started to turn back quick, as it was really chilly on the top of the summit, 50F. We were also surprised to see dogs

on this part of the trail, without leash.

On the Summit, at last!
After almost 6 hours of hiking we reached the summit, and we quickly made reservation for our ride to get us down, $30/head (excluding tip, the cashier insisted). Then we were on our way to cafe, as expected the place was fully crowded and it was peak hour of the lunch.

We managed to find a table after few minutes of scouting. There were long lines at the rest rooms. I wanted to wash my hands and face, but that had to wait until we got down. We eagerly ate-up sandwich bungs with cheese and dip. We also have plenty of liquid left over, therefore we didn't have to wait in the lines to get any thing from the food counter. We shared our table with a family that is recently moved from Mass to NH and the mother of the two young kids said she loves the place. She is also very enthusiastic about politics and wasted no time to sharing her thoughts and support of Presidential Candidate Ron Paul.

We drove 3 hours, and reached home by 7:00pm exausted, but we were full of exuberance and great sense of achivement.

memories

2008-08-05T22:30:00.005-04:00

I lived 17 years in India before moving to USA. I have great many fond memories of those days. I know the new generation can't imagine the time when there aren't any cameras (not to mention cameras which use 35mm film). Until 1988 we didn't have a camera of our own, even then none of us used to use the cameras as carelessly as we do now.

Therefore I turned to pencil and paper to recreate the early years of my life. I share these memories not just with my family, but also with my close relatives and friends.

A flute type of toy my grandparents used to have... Given to them by uncle in 1970's, who lives in Chicago.

A ball which look like an elephant.... Ended-up playing cricket with it...

1986 Guidvada, House of 'Manikyala Rao' garu

2nd Grade in Thotapalli, India, left of the picture with floor benches (1982)

Gajula Ramayya gari house, Thotapalli, India. We used live in the left side portion of the house (1982)

My grandparent's house's backyard in Khammam, India (Circa 1981)

Ramakrishna Vidayalam in Khammam, India (Circa 1984)

Kitchen in my grandparent's house (Circa 1990)

Where a friend of mine stands... who wishes to be anonymous

2008-05-30T16:44:00.000-04:00

You are a
Social Liberal
(66% permissive)

and an...
Economic Moderate
(56% permissive)

You are best described as a:

Centrist

Link: The Politics Test on Ok Cupid
Also : The OkCupid Dating Persona Test

Guess Where I Stand In Realm Of Politics

2008-05-30T16:39:00.000-04:00

You are a
Social Liberal
(66% permissive)

and an...
Economic Liberal
(18% permissive)

You are best described as a:

Socialist

Link: The Politics Test on Ok Cupid
Also : The OkCupid Dating Persona Test

A Down Under Adventure - Hobart, Tasmania

2008-02-16T10:34:00.005-05:00

Disclaimer: I apologize for spelling and grammatical errors, as I don’t have sufficient time to correct them. But, I am going to correct them, I promise.

Day 1

We arrived Hobart at 10:00am. I didn't reserve a car and all the rental agencies are fully booked. I enquired quickly and found out that we didn't need a car, if our stay is going to be only for 3 days. We took airport shuttle to hotel and made our way to the city (30 minutes walk or 10 minute bus ride). We learned about various tours they provide and made booking for 3 tours.

We had our lunch at La Panchetta, italian restaurant and wondered around rest of the day. Oh, btw, the only thing available in the evening was Thai Massage. I had a tension relief massage for 30 minutes and Sirisha had foot massage for 30 minutes. Can't tell if it's worth the money, but the massage was good.

Day 2

Mt. Wellington Tour:

A bus picked us up in the morning. It was cloudy; we didn’t expect to see much from the mountain. But, the tour guide was very friendly and it was very educational. Apparently, Wellington, a British general for whom the mountain was named after never came to Tasmania.

We also stopped at Women’s Factory as part of the tour. Apparently it’s where women convicts were kept. Places like these show the sad history of Australia. You have to give credit to Australian’s to keep such a sad part of their history alive.

Cadbury Tour:

We had our lunch at an Indian restaurant, Annapurna, and hopped a bus for Cadbury tour. It was a disappointing and time wasting tour. I won’t recommend it for anyone, people who came along with us also felt the same way. However, we stopped at Royal Botanical Gardens of Hobart and we were pleasantly surprised by the beauty of the gardens.

Wrest Casino:

Accidentally we stopped by the Wrest Casino, the oldest casino in Australia. The casino is situated, right across where we were staying. I played express roulette and won $40 bucks with $10 investment. They also had a very scenic view from the food court, along with some juicy (oily) snacks in their menu.

Day 3

Got out little late from our motel, and headed for famous Salamanca market. Salamanca market is open only Saturdays where local merchants can sell their goods directly without any middle men. Even then I haven’t find anything cheap in the market, everything is at least 20 to 30 percent over priced. We had two hours of shopping and had our lunch at usual Italian restaurant. We then headed for wild life sanctuary to watch Tasmanian Devils.

Wild Life Sanctuary:

This is a privately owned sanctuary that takes care of animals that are danger in anyway and orphans that were found by general public. Our tour guide showed us Wombats, Koala bears and Kangaroos.

A Down Under Adventure - Melbourne

2008-02-10T08:56:00.011-05:00

Disclaimer: I apologize for spelling and grammatical errors, as I don’t have sufficient time to correct them. But, I am going to correct them, I promise.

Took an early flight from Newark to St. Louis (3 hours) .

Connection flight to St. Louis delayed by an hour and reached L.A. at 10:30pm (local time)

Boarded Qantas 150 to Sydney 11:55pm(local time) . I am very glad that I reserved a double seater, thanks to seatguru.com and my collegue, Chandra. Rarely do you get a window seat and the aisle seat when traveling on International flight.

We finished our customs in Sydney at a record pace. Landed at 10:10am and got out of the flight at 10:30am because we were at the end of the plane. Hey... you got to pay somewhere for your comforts.

Our connection flight to Melbourne is scheduled to leave at 11:00am and we reached the domestic check-in counter by 11:00am, ergo we missed the flight.

We took the next connection flight, which has 2 seats, that is 1:00pm and landed at Melbourne airport 3:00pm.

We realized later, that this modern sculpture is an 'opening zipper', inviting people to visit. On the way back the same sculpture gives an impression of 'closing zipper'

Melbourne Day1

Got into shared cab, checked into the hotel and we were in the hotel room by 4:15pm. Television showed that Australia is down by 6 wickets (I saw the sixth wicket).

We freshened-up and got ready quick. I printed our MCG tickets at the hotel and on our way to MCG by 5:00pm

We walked into the stadium and the Australian innings was just ended.

We could't find any empty seats at the first level (ground), our tickets allowed us to get onto 4th level. There were plenty of seats available on the 4th level and views were much better as well. We got direct sunlight until 07:30pm (8:30pm is sunset) and which made it difficult to take good pictures. As sun went down, views were much eye pleasing.

Indian fans on the feet celebrating the victory around the stadium.

Melbourne Day 2

Got out of the hotel around 10:00am to explore the city. We bought ourselves a days pass for the Trams. Got on old and new Trams to get around.

Trams are very convininient and easy to use.

We got out of the hotel around 10:00am to explore the city. We bought ourselves a day pass for the Trams. We got on old and new Trams to get around. Trams are very convenient and easy to use.

City is very easy to get around, because of the grid layout, just like NYC. We had subway sandwich as brunch to get us going. Instead of veggie patty as we get in USA, they have a choice of potato based patty (same as in India). We walked through China-town and didn’t find anything extraordinary. The previous day they had huge New Year day celebrations, I think this Year animal is mouse. We walked in and out of several stores, and all of them seem to be very nice and expensive.

We stopped at café Dopio (illy branch) where we tasted local favorite coffees, Macchiato and Latte. There were couple of Indian restaurants and we had our snacks at one of them and headed to Federation Square. Federation Square is a hub for various activities, such as screening shows, showing live television events and providing tourist information. The information center is quite useful and provided us maps and relative information. We realized that if we have to go to Port Campbell the next day, we have to make changes to our travel plans. We strolled around near by Yerra River and went back to hotel to make plans for next few days.

We were able to find accommodation at Apollo Bay for next day night. Since we were heading to ‘Great Ocean Drive’ we wanted to rent a convertible car, and a convertible is only available at the airport location. I have made this reservation earlier, and all we had to do is to go to the airport and get the car. We used public transportation to get to airport and rented a car with a GPS. Road signs, highway system is very similar to US, and only different in two aspects. Australians drive on the left side of the road, and use Kilometers instead of miles as in US. Without much difficulty I was able to drive to hotel and parked the car. We went back to CBD again to catch fireballs near the casino by the Yerra river.

Melbourne Day 3

We got up early and headed to Queen’s Victoria Market, which is open only every other weekday. We found lot of bargains (at least thought so). I came across very good original oil paintings, however sadly I don’t have budget for them in this trip.

We headed to Great Ocean Road at 11:30pm, and the plan was to drive to ‘Geelong’, ‘Lorne’, ‘Apollo Bay’, and Port Campbell. It should take us 4 hours to get to Port Campbell. ‘Great Ocean Road’ drive is more than what hopped it would be, we stopped by a lighthouse and stopped at various places to enjoy the views and take pictures. We reached Apollo Bay by 4:00pm, we checked into the hotel and took few minutes of rest before we hitting the road again towards Port Campbell. It soon started to rain, soon after we abandoned our plans to visit Port Campbell.

Melbourne Day 4

We got up early in the morning and headed for 12 Apostles. In an hour we reached 12 Apostles, and views were fantastic, even though it was a cloudy day. We took a shorter route to get back to Melbourne, and by 1:00pm we arrived. We stopped at Geelong on the way to Melbourne, where we took pictures with ‘Bollards’. We used GPS to find a restaurant we saw couple of days ago, called ‘Gopal’s Vegetarian Restaurant’, which turned out to be managed by ISCON. It’s a well maintained restaurant, and offers unique experience. We enquired and found out that they have similar restaurant in Sydney called ‘Govindas’, we plan to visit that as well.
We returned the car at city location instead of returning at the airport saving $30. We booked a cab to give us ride to airport, same airport shuttle service which dropped us from the airport; it is $20 cheaper than the regular cab. We need to be ready at the hotel by 6:30am to catch 8:30am flight to Hobart, Tasmania.

శ్రీ వేంకటేశ్వర దర్శనము

2007-12-01T21:11:00.000-05:00

నమోశ్రీనివాసా! నమొ నమో శ్రీనివాసా!
నమో వేంకటేశా! నమొ నమో వేంకటేశా!!
శిఖను మెరిసిన నవరత్నఖచిత మకుట వెల్గులు
సాంద్ర నీల జీమూతన మెఱుపుబోలు!
సొగసు కనుబొమల కలుపు
నొసట నామంబు తెలుపు!
సోగకన్నుల సగము కప్పినొప్పు
చూడ నడుమ కస్తూరి తిలకంబు సొంపు! నమోశ్రీనివాసా
సొగపు సంపెంగ నాసికాగ్రము
చెక్కిళ్ళటద్దాల వెల్గెటి ముకుందము!
సుధలు చిందెటి అధరంబున
నెలవంక తొంగిచూసిన ముత్యాల దంతపంక్తి!
సొంపైన చుబుకంబుతెలుపు
భక్తిరక్తికి పొందిన లాంఛనంబు నమోశ్రీనివాస
మెడపైన మణిహారములు దీప్తిలెసగ
ఓహో మేలైన మేని నలుపు!
ఇంపైన శంఖ చక్రంబులు
కుడి ఎడమ భుజముల బలుపు!
అగ్ని సాక్షిగ వక్షంబు నిలయ "లచ్చి"
ఆహా! హ్రుదిలోని వలపు సాక్షి! నమోశ్రీనివాస
పచ్చల కెంపులద్దిన పతకంబు
యురముపై కాంతులీనుచునుండ
విమల యజ్ఞోపవీతంబు "వేది"యై
వామభుజముమీదుగ నాభిచేరె నమోశ్రీనివాస
మణిబంధ రత్న కడియములు మెరయు
తరణి మెరసిన క్రణంబు కరణి!
ధర్మదండము దక్షిణహస్తంబవధరించి
ధరణినేలుట నాదె ధర్మమనుచు!! నమోశ్రీనివాస
పట్టుశ్వేతాంబరపు పచ్చంచు కుచ్చులు
కటిసూత్రముగ చుట్టి
చరణకంకణంబుల చుంబించుచుండె!!
పసిడికాసుల పేరులు వడ్డికాసుల సిరులు
పైనుండి క్రిందికి జీరాడుచుండె
పుష్పాల చేరులు తరుల ముడుపుల విరులు
మృదుల పాదల తాకుచుండె! నమోశ్రీనివాస
పున్నాగ సంపెంగ పూదండ
మకరకుండల మండలంబును చుట్టి
ఇరువైపు శంఖచక్రాలమీదుగ భువినిచేరె!
వజ్ర వైఢూర్య శోభిత వరదహస్తంబు
చూపునదె దివ్యచరణారవిందసీమ!! నమోశ్రీనివాస
వేయివెల్గుల రేడు శ్రీవేంకటెశ్వరుడు!
వెల్గుచున్నాడు నేడు వేంకటరమణుండు నమోశ్రీనివాస

ఫలశృతిః
అందములుచిందు ఆర్తజనరక్షకుండు
ఆనందవందారువు స్వామి! సర్వాంగ సుందరాంగుడు
అవని వందితుండు వాడె! సుధాతరంగ రంగడు!
ఇట్టి వేంకటెశ్వరు దర్శించు నిత్యము
ఇలలోన ఏవ్వరేని రేయిబగలు
అట్టివారికి నెల్లసకల సౌభాగ్యములుకూడి
నిశ్చల జ్ఞానంబు కల్గు నిశ్చయంబుగ!!!

"సర్వేజనాః సుఖినో భవంతు" - శుభంభూయత్!

Written by -
Prasad Komarraju

Composed by -
Rao Pamganamamula

Everest of Americas

2007-08-20T20:18:00.000-04:00

If you are considering going on a vacation of your lifetime to a mountain much like the Himalayas you should consider the Pacific Northwest before anything else. The scenic valleys, mountains, volcanoes, and bodies of water are spectacular. And above all there is Mount Rainier one of the most scenic mountains or volcanoes worldwide. Here are some interesting facts about Mount Rainier or the "tower over Seattle" which you might find interesting. Consider a definite visit because this might be as close to Everest as you can possibly get...

Mount Rainier looms over Seattle and Tacoma
At 14,400 feet it is the tallest mountain in the continental U.S. - Wikipedia

Facts about Mount Rainier

With 26 major glaciers, Mount Rainier is the most heavily glaciated peak in the lower 48 states with 35 square miles (91 km²) of permanent snowfields and glaciers. The summit is topped by two volcanic craters , each over 1,000 feet (300 m) in diameter with the larger east crater overlapping the west crater. Geothermal heat from the volcano keeps areas of both crater rims free of snow and ice, and has formed an extensive network of glacier caves within the ice-filled craters. A small crater lake, the highest in North America, occupies the lowest portion of the west crater below more than 160 feet (50 m) of ice and is accessible only via the caves.

Mount Rainier was originally known as Talol, or Tahoma, from the Lushootseed word ("mother of waters") spoken by the Puyallup. It has a topographic prominence of 13,210 feet (4,026 m), greater than that of K2. It is a prominent feature of the southern landscape in most of the Seattle metropolitan area. On clear days, it can also be seen from as far away as Portland, Oregon, and Victoria, British Columbia. Because of its scenic dominance, Seattle- Tacoma-area residents often refer to it simply as "the Mountain." [1] The effects of Mount Rainier when it erupts can be felt for 300 miles around it, sending ash all the way to Vancouver, B.C, Canada.

FYI :
K2 is the second-highest mountain on Earth.

Our trip to Mount Rainier was an unexpected one. It was a 3 hour drive from Seattle and a six hour drive from Vancouver. We were all tired and restless (including me) this meant that many of us did not want to go. But nanna, amma, thatayya persisted on going and so we decided to take the chance even though it meant three more hours of travel time.

As you can see our luck was incredible, it turned out to be a clear blue evening when we arrived and that meant that this was one of the fifty days that it would be visible.

We drove up to about 10,000 ft above sea level which is where Paradise Point is. It is where you can see Mt. Rainier the closest.

The last time we went was in 2003 when it was cloudy and Mt Rainier did not reveal its majestic peak until we were a little far away. I think we were lucky to see it because it only appears about 50 days a year and of course we were on a tight schedule. Thatayya and Atha had to leave the next morning at about 8:00 A.M so going there and coming back is a bit tough especially since we arrived close to sunset when it is freezing at about 30 degrees Fahrenheit at Paradise Point. And the temperatures will plummet into to the single digits when the sun has set. As you can see we were all freezing with our light jackets (Seattle weather is actually pleaseant year round except on mountains). And so there was only time enough for a few pictures. The way back was also tough because of the dense foliage of the forest. The trees loomed so high that they blocked the light of the stars, moon, and setting sun. There were no lights on the road except for the headlights. An overall great experience for everyone even Mavayya and Thathayya who drove through the darkness. Overall we made it back safely and above all the experience was spectacular!

This is only my first blog so I convey my apologies for any of my errors (including grammar).

కొన్ని తవికలు

2007-07-06T05:27:00.000-04:00

రెమినిసింగ్ (Reminiscing)
జ్ఞాపకమనే మూడో నేత్రంతో
గతమనే గనిని వెతికి చూస్తే
చివరకు దొరికింది తీయని అసంతృప్తి

ఇన్సామ్నియాక్ (Insomniac)
నిద్రాదేవి అందని తావి
తప్పిన గురి - నా జీవన ఝురి

ద్వంద్వం 2
ఇవి ఆలోచనలు
వీటికి హద్దులే లేవు
నిరంతరం ఆకాశమార్గానే వీటి పయనం
ఆశయాలు, ఆశ్లేషాలు, ఆవేశాలు
వీటిని విహరింపచేసే రెక్కల గుర్రాలు
అవి చేసే పనులు
వాటికి ఉన్నవే హద్దులు
యదార్ధపు ఊబిలో వాటి నివాసం
సందిగ్ధాలు, సందేహాలు, సంక్లిష్టాలు
వాటిని పీడించే దోమలు, జలగలు, మొసళ్ళు..

మా పాపాయి

2007-07-06T04:57:00.000-04:00

మా పాపాయి

ముద్దులొలికే పాప మురిపాల పాప
మా పాప సాటి మహిలోన లేదు!!

తాతయ్య చేతినొకచేత పట్టి
నానమ్మ కోకనొకవేలు చుట్టి!
అడుగులో అడుగు వేసుకొని నడిచి
అందమైన లోకాల చుట్టిచుట్టి...
|| ముద్దులొలికే పాప ||
ఆటలకే కాని, పాటలేకాని
ఆర్ష విద్యలందైన కాని అన్నింట ముందుండ
అమ్మ సీతమ్మ ఆశీస్సులే నీకుండ
అరుదైన బిరుదులన్నీ మా పాపాయి సొత్తు
|| ముద్దులొలికే పాప ||
మాధుర్యమైన మాటలే పలుకుచుండు
మంచి చెడులనుయందు హంసిగానుండు
ఎంత ఎదిగినకాని ఒద్దికగ ఒదిగుండు పాప
|| ముద్దులొలికే పాప ||
అమ్మ పొత్తిళ్ళలో కేరింత
అజితాన్వితకిదె జయము! జయము!!
ఆటపాటల అజేయపరాక్రమానమందాన్వితకిదే జయము! జయము!!
|| ముద్దులొలికే పాప ||

చి|| అన్వితకు బారసాల సందర్భంగా,
బామ్మ - తాతయ్య
పిన్ని - బాబాయి
అమ్మ - నాన్న

Written by Prasad Komarraju

Suprabhata Seva

2007-06-13T10:59:00.000-04:00

You can now listen to Suprabhata Seva, a loose translation (svEchAnuvAdam) of Sanskrit based Sri Venkateswara Suprabhatam into Telugu. This was written and sung by Prasad Komarraju.

A few audiobooks

2007-06-11T23:48:00.000-04:00

Hello folks,

I have posted a few new articles on my blog. Now, before all of you start thinking me as a selfish guy that doesn't post to the common blog of our community (manamantha), I just want to let you know that I will be more active in manamantha from now on as well, and will definitely try to post stuff that's of interest to all of you..

Thanks :)

Have you googled 'google maps' lately?

2007-06-06T03:29:00.000-04:00

Google has been adding new satelite images to their database. For example, Google Maps shows Gudivada, Andhra Pradesh in detail where we lived for 3 years. I could identify lots of things. Mean while, Google Earth updated Khammam, Andhra Pradesh where our parents have a house. It's simply breath taking. We used to have arguments about the distance between certain places in Khammam. Now, for the record, I can tell that distance between from my grandmother's house (where she used to live) to Saint Joseph high school is 1.36 miles.

సుప్రభాత సేవ

2007-04-08T14:09:00.000-04:00

శ్రీ కృష్ణపరభ్రహ్మణే నమ:
సుప్రభాత సేవ

ఫ్రసాద్ కొమ్మర్రాజు

1.
కౌసల్యా సుత దాశరధిరామా
కౌస్తుభాభరణ జానకిరమణా
కొండల కోనల తూరుపు దిక్కున
సూర్యోదయ సమయంబాయె!!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

2.
నీవెలుగున వెలిగే సూర్యచంద్రులు
నీబలమున వేచే వాయుదెవులు
నీకనుసైగలతిరిగే దిక్పాలకలు
నీఅనుమతికైవేచిన వేలుపులు

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

3.
క్షీరాబ్ధియందు పవళించి విహరించు శ్రీహరి!
క్షిరసాగర తరంగ చిణ్కులు రవలించువెళ
క్షిరాబ్ధి కన్యకను కూడి క్రీడించు వేడ్క ముగిసె
క్రిరసాగర తరించె లెమ్ము! మమ్ము పాలించువేగ!!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

4.
శ్రీచక్రపురమున శయనించు చిన్మయమూర్తి!
శ్రీదెవీపరిష్వంగానంద డొలికనుండీ
శ్రీనివాసా! మెల్లమెల్లగా నీకలువకన్నులు
పద్మదళప్రపుల్లమై ప్రత్యూష దర్శన మీయవా!!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

5.
వెలుగు చిందెటి సూర్యకిరణాలు దిక్కులు
వెల్లి విరయ కమంబులువిరిసెనయా!
విహంగములు నింగికినెగిరి కీర్తించెనయా
విష్నుభక్తులు వాకిటజేరి భజనలు చెసిరయా!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

6.
శుకములు పికములు
చక చక పలికే వేదములు
ఝుం ఝుం అంటూ తుమ్మెదగుంపులు
చెసే తుంబురు నాదంబులు!!

జలజల పారే నదీనదములు
నీరద నారద సంగీతములు
మలయ మారుతములు విసిరే వింజామరులే!
సప్తగిరుల తరులు విరిసి వెలసిన రంగవల్లులే !!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

7.
రంభా ఊర్వసి దివిజేంద్రుని
నాట్యభమలూ భువిలో మయుర నాగిని
నాట్యముచెయగ వేంచేశారే వేంకటాద్రిని

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

8.
సరసిజనాభుని పదముల జేరగ
సరసున విరిసిన కమలములు
సుందర వనమున మన్మధ కరమున పెరిగిన
సుమనోహర మల్లెలు జాజులు
స్వామీ! నీకంటహరమున చేరగ కోరుచున్నవే!!

వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!

స్వామీ! సుప్రభాత సమయం సమయంబిదియే!

9.
అందుతున్నదేదొ జన్మలపున్యం
అద్దుతున్నదేదోమరేదోజన్మల పాపం
అది యిది యేమొకానీ నీ దర్సనభాగ్యమె
అమితానందం అవనిలోనమాకు!
వెంకటరమణా! సంకటహరణా!
నిదుర లెచే సమయంబిదియే!!స్వామీ! సుప్రభాతసమయం సమయంబిదియే!

Cricket Mania Minus Ads

2007-03-22T03:21:00.000-04:00

I don't know about the rest of you guys, but for me watching world cup without the agreeably annoying ads is not the same. Even though the ads were played repeatedly, they were part of my ‘world cup’ watching experience. Ads like ‘MRF-Zima’, and ‘CEAT’ come to my mind.

In US, watching cricket via satellite has taken away that experience. I went through this last two world cups as well, it’s not new. However, this time we have ‘youtube’ to rescue us. I don’t want to provide all the links here. But, I like the ‘nike’ one, and planning to watch others as well. Let me know what’s your ‘youtube’ world cup ad is.

p.s. This 'TATA Sky' ad tells me that guys/gals in India can watch cricket in multiple angles. Any reviews?

సౌందర్య

2007-03-09T18:02:00.000-05:00

సౌందర్య

- విరించిప్రియ

రోజులాగా మా నాన్నగారు ఆఫీసు నుంచి రాగానే స్నానం చేసి దేవుడి గదిలోకి వెళ్ళి దణ్ణం పెట్టుకున్నారు. మేపిల్లలం ఏం మాట్లాడాలన్నా ఆఅయన మంచి మూడ్ కోసం ఎదురు చూస్తూంటాం. మా నాన్నగారి మూడ్ ఆరోజు బాగానే ఉందని ఆయన చిరునవ్వుతో మమ్మల్ని చూస్తూ పూజాగదిలోకి వెళ్ళినప్పుడే మా కర్థం అయి పోయింది. కానీ మాకు అర్థం కాని విషయం బాబా ఫోటోదగ్గర ఉన్న ఎన్ వలోప్ లో ఏముందో అని. మామూలుగాయితే నాన్నగారు జీతం డబ్బులు ఇంక్రిమెంట్లు బాబా ఫోటో దగ్గర పెడ్తూంటారు. కానీ అవి నెలాఖరు రోజులు కూడా కావు. ఆరోజు జూన్ 15 స్కూళ్ళు మొదలయ్యి రెండు రొజులే అయ్యింది. అది ఏమిటో దేవుడి గది దగ్గర వరుసగా నిలుచొని ఉన్న మా నలుగురికి ఒక పజిల్ లాగా ఉంది. మా అందరికి తెలుసు మా నాన్నగారు ఏ విషయమూ డైరెక్టుగా మా తో చర్చించరు. బహుశా 20 ఏళ్ళుగా ఆ పోలీసు ఉద్యోగంలో ఉండబట్టేనేమో ఆయన ఎప్పుడూ చాలా గంభీరంగా ఉంటారు. కొత్త వాళ్ళకయితే, మరీ ప లకరించాలంటేనే బెదురు పుడ్తుంది. కాని మేమంటే ఆయనకి చాలా ప్రేమ.ఇక భోజనాలకి కూర్చున్నాము. మా నాన్న గారు నన్ను పిలిచి ఆ కవరు తీసుకొచ్చి అందులో ఏముందో చదవమన్నారు.మా అన్నయ్యలిద్దరూ,మాచెల్లెలూ ఆ అవకాశము వాళ్ళకి రానందుకు నన్ను కొరకొర చూస్తున్నారు. నేను ఒక్క గెంతుఫేసి పరిగెత్తుకెళ్ళి ఆ కవరు తెచ్చి ఒపెన్ చేసి చదవడం మొదలు పె ట్టాను. అవి మా నాన్నగరి ట్రా న్స్ఫర్ ఆర్డర్స్. నాన్నగారికి డెప్యూటీ సూపరింటెండెంట్ గా ప్రమోషన్ తో పాటు, హైదరాబాదుకు ట్రా న్స్ఫర్ చేసినట్లుగా అందులో ఉంది. మా అందరికి చాల సంతోషం వేసింది, మేము మళ్ళీ వెనక్కి హైదరబాదు వెళ్తున్నందుకు. మా నాన్నగారు నన్ను దగ్గరికి తిసుకొని " మా వరమ్మ ఏది చదివినా వేదంలా ఉంటుంది" అనగానే మా పెద్దన్నయ్య "ఆ ఇంగ్లీషు కూడా వేదంలా చదివితే నే, వినటానికి కష్టం" అని ఊడుకుమోతుగా అన్నాడు. అందరికన్న మా అమ్మకు చాలా సంతోషంగా ఉంది, ఈ ఊళ్ళో అన్నయ్యల చదువు సరిగా సాగట్లేదని, చుట్టాల బెడద ఎక్కువయిందని ఆమె బాధ. హైదరాబాదులో అయితే బాగుంటుందని ఆమె ఆభిప్రాయం.కాని మా సంతోషము ఎక్కువసేపు నిలవలేదు. మేము హైదరాబాదు వెళ్ళటంలేదని నాన్నగారు ఒక 6 మంత్స్ డెప్యుటేషన్ మీద ఒక వరంగల్లు దగ్గర ఒక గ్రామానికి వెళ్ళాలని చెప్పి, హెడ్ కాణ్స్టేబులు కోటేశ్వర్ రావు వచ్చి చెప్పాడు. అది కూడా వెంటనే బయలుదేరాలని అన్నాడు. మా అందరికి నీరసం వచ్చింది. మా నాన్నగారి తత్వం మాకు తెలుసు ఎక్కడికి ట్రాన్స్Fఅర్ ఆయినా అందరం వెళ్ళాల్సిందే. మా పెద్దన్నయ్యను మాత్రం మా మామయ్య వాళ్ళ ఇంట్లో ఉంచి మేమందరం బయలుదేరాము. సామాను లారీలోకి ఎక్కించారు. మేమూ జీప్ ఎక్కాము. మేము ఆ ఊరు చేరేసరికి రాత్రి 11గంటలు అయ్యింది. జీప్ ఆగేసరికి నిద్రపోతున్న మేము లేచి చూచాము. అది ఒక పాత పోలీస్ స్టేషను, గేటు బయట ఒక సెంట్రి రైFఇల్ పట్టుకొని సెల్యూట్ చేసాడు.లోపల ఇంకా మూడు జీపులు ఉన్నాయి. మా నాన్నగారు దిగకముందే స్టేషను లోపలనుంచి బూట్లు టక టకలాడిస్తూ ఒక పదిమంది ఖాకీ దుస్తులు వేసుకున్న పోలీసు సిబ్బంది మా జీప్ దగ్గరకు వచ్చి సేల్యూట్ చేసారు. అందులో నలుగురు సబ్ ఇన్‌స్పెక్టర్లని ఆ గుడ్డి వెలుతురులో వారి డ్రెస్సుకున్న స్టార్స్‌ని పట్టి నేను గుర్తుపట్టాను. నలుగురూ వచ్చి నాన్నగారికి సెల్Yఊట్ పెట్టి పరిచయం చేసుకున్నారు. వాళ్ళ మాటల బట్టి వారి లో ఆ ఊరి ఇన్‌స్పెక్టరు కాకుండా ఆచుట్టూ ఉన్న మూడు గ్రామల ఇన్‌స్పెక్టరులు కూడా ఉన్నారు. మా నాన్నగారు మధ్యలో పొడుగ్గా, గంభీరంగా అచ్చం 'షోలే' సినిమాలో 'సంజీవ్‌కుమార్ లాగా ఉన్నారు. మా నాన్నగారితో సహా అందరూ స్టేషనులోకి వెళ్ళారు.ఇంతలో ఆ ఊరి సబిన్‌స్పెక్టరు రాజ్‌కుమార్ గారు మా అమ్మ దగ్గరికి వచ్చి పరిచయం చేసుకొని నమస్కారం పెట్టాడు. ఆయన జీపెక్కి డ్రైవరుకి ఎటుపోవాలో చెప్పాడు. డ్రైవరు జీపుని రివర్సు చేసి పోలిస్ స్టేషను ముందు సందులోకి తిప్పి ఆ వీధి చివర ఉన్న నాలుగో ఇంటి ముందు ఆపాడు. అది ఆఊళ్ళోఉన్న అన్ని ఇళ్ళల్లోకి బెస్ట్ అని, మెజిస్త్రేటు రెడ్డిగారి తల్లి ఒక్కరే ఒకపోర్షనులో ఉంటారు, మిగతాదంతా మనకిందనే ఉంటుందమ్మా అని అమ్మకు చెప్తున్నాడు ఆ ఎస్సై. సామాను రేపు వచ్చి ఆర్‌డర్లీలు సర్దుతారు, మీకేంకావాలన్న ఇదిగో ఈ నరసిమ్హం ఉంటాడు అని చెప్పి స్టేషను కెళ్తున్నా అని వెళ్ళిపోయాడు. మేము ఇంటి లోపలికి వెళ్ళాము. "ఏంటక్కా అక్కడ నాన్నగారేమో 'షోలే' లో 'సంజీవ్ కుమాఋ అయితే ఈ ఇల్లేంటే శంకరాభరణంలో శంకరసాస్త్రి ఇల్లులా ఉంది" అన్నది మా చెల్లెలు. దాని మాట నిజమేఅనిపించింది. పెద్ద వీధి గుమ్మం దాటి లోపలికి అడుగు పెట్టగానే ఖాళీ ప్రదేశం, చుట్టూ కొయ్య స్తంభాలు,ఆస్తంభాలు దాటితే నాలుగు వైపుల నాలుగు మొత్తలు. పైన పెంకు కప్పు, నాలుగువైపుల నుంచి వర్షం నీరు ఆ ఖాళీ ప్రదేశంలొ పడతాయి. ఇంతలో లోపలనుంచి ఇంటావిడ బYఅటకు వచ్చి పలుకరించింది. "మా అబ్బాయి చెప్పాడమ్మా డి.ఎస్పీ గా రు వస్తారని, మామూలుగా ఈ పల్లెటూళ్ళఓ ఎవరూ వచ్చి ఉండరంంఆ, ఏ ఆఫీసరు గారొచ్చిన పట్నంలోనే మకాం", అని ఆమె అంటుంటే మా నాన్న గారి పద్ధతి అందరిలాగా కాదు లేండి అని మేము మా మనస్సుల్లో అనుకున్నాము. మా భోజనాలు ఏర్పాటు ఆవిడే చేసింది ఆ రాత్రికి. పొద్దున్నే ఎస్సై రాజ్ కుమార్ గారిని పిలిచి మమ్మల్ని స్కూలులో జాయిను చేసే ఏర్పాటు చూడమన్నారు మా నాన్నగారు, దానికి ఆయన సిటీలో ఇంగ్లీషు మీడియం స్కూళ్ళూ ఉన్నాయండి, ఇక్కడైతే మరి గవర్న్మెంటు హైస్కూలుంది, అదీ తెలుగు మీడియం అదీ కాకుండా అది అంతగా ఏం బాగుండదు. పిల్లల్ని సిటీలోనే జాయిను చేయండి సార్ అని అన్నాడు ఆయన."మరేం ఫర్వాలేదు ప్రిన్స్‌పాల్ తో మాట్లాడి జాయిన్ చెయ్యండి" ఆని మా నాన్నగారు అనడంతో ఆయనతో పాటు అందరం నోరుమూసుకున్నాము. ఎప్పుడూ పల్లెటూరి స్కూల్లో చదవలేదు కనుకనో, లేక ఆ స్కూలు తీరే అంతేనేమో అంతా కొత్తగా ఉంది. నేను క్లాసు రూములోకి అడుగు పెట్టగానే ఒక్క క్షణం అనుమానం వచ్చింది అది తొమ్మిదవ తరగతేనా అని, ఎందుకంటే ముందు వరసలో కూర్చొని ఉన్న కొద్దిమంది పిల్లలు తప్ప మిగతా వాళ్ళంతా నాకంటే చాలా పెద్దగా ఉన్నారు. ఆడపిల్లలంతా ఓణీలు వేసుకున్నారు, మగపిల్లలంతా మీసాలతో, గడ్డాలతో ఎఋఋఅ రంగు, పచ్చ రంగు చొక్కాలతో ఏదో 'స్ట్రైకు ' చెయ్యడానికి అన్నట్టుగా రెడీ గా ఉన్నారు.లలిత అనే అమ్మాయితో స్నేహం అయ్యేసరికి అంత నిరుత్సాహంలో కూడా ఏదో కొత్త ఉత్సాహం పుట్టుకొచ్చింది. ఇక స్కూలులో సామాన్య శాస్త్రంలో బొగ్గు పులుసు వాయువు కన్నా, గణితంలో లంబకోణం కన్నా అర్థం కాని విషయం, ఆ బడిలో ఉన్న మగపిల్లలు వాళ్ళని మాస్టారులు చూసే పద్ధతి. ఒక్కక్కొరు క్లాసురూములోకి లేటుగా వచ్చేవారు. కొంతమంది ఒకటో, రెండో పుస్తకాలు తెస్తే చాలా మంది అసలు పుస్తకాలే లేకుండా వచ్చే వారు. మాస్టారులు ఏమీ అనే వారు కారు. ఆ రోజు ఆదివారం స్కూలుకు వెళ్ళనక్కరలేదు అని అనుకుంటే, పొద్దున్నే సుప్రభాతంలా ఎవరో రాగం తీస్తుంటే మెలుకవవచ్చింది. ఏమిటీ గొడవ అని లేచి బయటకు వచ్చి చూచాను. అది సుప్రభాతం కాదు, సంగీతం అంత కన్నా కాదు, అది ఒక అమ్మాయి రోదన. మా ఇంటికి రెండిళ్ళ అవతల ఒక Yఉవతి వాళ్ళ ఇంటి వసారాలో కూర్చుని నెత్తి కొట్టుకుంటూ ఏడుస్తోంది. మధ్య మధ్యలో ఏదో అంటోంది. అవి తిట్లో, శాపనార్థాలో, ఇంతకీ అవి ఎవరిని ఉద్దేశ్యించో కూడా నాకు అర్ధం కాలేదు. అంతలో ఆ ఇంట్లో నుంచి ఒక పెద్దావిడ బయటకొచ్చింది. ఆ అమ్మాయిని ఆపమన్నట్లుగా సైగ చేస్తోంది. ఉన్నట్టుండి మా ఇంటి వైపు చూపించి ఏదో చెప్పింది. ఆ ఆఅమ్మాయి ఒక క్షణం ఏడుపు ఆపి నా వైపు చూచి మళ్ళీ ఏమి జరగనట్లుగా యధావిధిగా తన ఏడుపు ప్రారభించింది. నేను ఇక అక్కడ ఉండటం బాగుండదని లోపలకి వచ్చేశాను. నేను లోపలకి వచ్చేసరికి, " ఆ! ఈ ఏడుపు గోల రోజూ ఉండేదే, ఆ సౌందర్యని మొగుడు వదిలేసిన దగ్గర్నుంచి ఇదే తంతు" అని మా ఇంటావిడ మా అమ్మ తో అంటోంది. నాకు అంతలో గుర్తుకొచ్చింది ఈ వేళ ఊరు చూపిస్తానంది లలిత. నేను తయారయ్యి బయటకు వచ్చేసరికి, లలిత నాకొసం ఎదురుచూస్తోంది. మా నాన్నగారు కుడా ఎక్కడికో బయలుదేరారు, జీప్ రోడ్డు మీదకి రాగానే అంతగా రోదిస్తున్న సౌందర్య, టక్కున ఏడుపు ఆపేసి లోపలకి వెళ్ళిపోయింది. నేను లలితా ముందుగా పోలీసు స్టేషను ముందు ఉన్న రాతి బురుజు దగ్గరకు వెళ్ళాము. ఆ బురుజు చాలా ఎత్తుగా ఉంది. ఒక పక్క అంతా కూలిపోతోంది. దాని మీదకెక్కితే ఊరంతా చూడొచ్చు అంటోంది లలిత. లోపలనుంచి ఎక్కడానికి మెట్లు ఉన్నాయి కాని తుప్పలు పెరిగి పైకి వెళ్ళటానికి వీలులేకుండా ఉంది. ఎవరో మేకల్ని కాసుకుండే పిల్లలు మాత్రం సునాయసంగా ఎక్కేస్తున్నారు ఆ మేకలతో పాటే. వెనుకటి రాజుల వైభవానికి ఆ తరువాత జరిగిన ఎన్నో దండయాత్రలకి , ఇప్పుడు ఆ పోలీసు స్టేషనులో, ఆ ఊరిలోనూ, జరుగుతున్నూ, ప్రతి విషయానికి మూగ సాక్షి లా నిలుచొని ఉన్నదా బురుజు. అదిగో ఆ పోలీసు స్టేషను, బడి, గుడి, కోమట్ల బజారు తప్ప ఇక ఆ ఊళ్ళో చెప్పుకోదగ్గ విశేషాలు ఏమీ లేవు. అక్కడ ఉన్న మనుష్యులు కూడా నా ఉద్దేశ్యంలో రెండే రకాలు. భూమి ఉన్న వాళ్ళు, భూమి లేని వాళ్ళు. కాకపోతే ఇంకో రకం ఎవరంటే జలగల్లాగా వడ్డీలతోనూ, తప్పుడు పద్దులతోను అమాయకులైన కూలివాళ్ళను పీల్చి పిప్పి చేసే వ్యాపారులు, దుకాణదారులు. ఎక్కడ చూచిన పేదరికం కొట్టొచ్చినట్లు కనబడుతోంది. ఇక వేసవి కాలంలో అయితే పంటలు ఉండవు కాబట్టి కూలి, నాలి చేసుకునే వారంతా పొట్ట చేత పట్టుకొని పట్నం వెళ్ళ వలసిందే. ఇవన్నీ నాకు అక్కడకు వచ్చిన పది రోజులలోనే అర్ధం అయిన విషయాలు. ఆ రోజు సాంఘిక శాస్త్రంలో, రష్యన్ విప్లవం గురించి, మా మాస్టారు, ఆయనకు నచ్చిన టాపిక్ అవడంతో ఎంతో ఉత్సాహంగా పాఠం చెప్పుకుపోతున్నాడు. ఆ రోజు క్లాసు రూమూ నిండుగా ఉంది. ఎన్నడూ చూడని మొహాలు కూడా ఆ రోజు కనబడుతున్నాయి. పాఠం జరుగుతున్నంత సేపు అబ్బాయిలు ప్రశ్నలు వేస్తూనేఉన్నారు. వాళ్ళకు లెనిన్ గురించి మార్క్స్ గురించి తెలిసినంతగా బహుశా, ఆ రష్యాలొ కూడా ఎవరికి తెలీదేమో అనిపించింది. వాళ్ళు అడిగిన ప్రశ్నలకి "మనం క్లాసు అయ్యినతరువాత మాట్లాడదామని" అనేసరికి, చాలా మంది ఆయన మీద గౌరవంతోనో లేక మాకు తెలుసులే అన్న ధీమాతోనో తెలియదు కాని ఊర్కున్నారు. ఆ ఊరు పరిస్థితికీ ఈ అబ్బాయిల్లో ఈ మార్క్సిజం మీద ఉన్న ఇంట్రెస్టుకూ ఉన్న సంబంధం సబబే అనిపించింది.మొదట రాజ్యాల కోసం తీరిక లేకుండా ఒకరితో ఒకరు పోట్లాడుకున్న రాజుల నిర్లక్ష్యానికి గురై, ఆ తరువాత వచ్చిన భూస్వామ్యుల దగ్గర వెట్టి చాకిరికి తలవంచి అన్యాయంగా బలి అయిపోయిన జీవితాలు వీళ్ళవి. నాకు దాశరధి గారి "చిల్లరదేవుళ్ళు" నవల జ్ఞాపకం వచ్చింది.మరి ఇప్పుడు భూస్వాములు లేరు,వెట్టిచాకిరి లేదు, కాని వీరి జీవితాలాలలో మటుకు ఏమాత్రం మార్పు వచ్చినట్లు కనబడదు. ఏదో మార్పు తఈసుకొనిరావలన్న తపనే వీరిచే అజ్ఞాతంగా పోరాటం సాగించేలా చేస్తోంది. ఎంతకాలం ఈ పోరాటం, దేశానికి ఉపయోగ పడవలసిన యువతీ, యువకుల భవిష్యత్తంతా ఈ తీరని వేదనతొ విప్లవ కాంక్షకు బలి అవ్వడం చాలా అన్యాయమనిపించింది. స్వార్థపరులైన కొద్దిమంది, రాజకీయ దురాలోచనలతో అటు ప్రభుత్వ వనరులను, ఇటు ఈ అమాయక ప్రజల భవిష్యత్తును తమ స్వప్రయోజనాలకు వాడుకోవడం వలన, ప్రజలకి ప్రభుత్వం మీద నమ్మకం నశించింది. దీని కారణంగా, ఎంతోమంది పోలీసు అధికారులు సదుద్దేశ్యంతో, నిజాయితిగా పనిచేసినా ఫలితాలు కనిపించడంలేదూ. ఈ ఆలోచనలతొ నాకు ఎప్పుడు నిద్రపట్టిందొ కూడా తెలీదు. పొద్దున్నే అమ్మ వచ్చి లేపడంతో "ఏమిటి ఈ రోజు సౌందర్య మేలుకొలుపు పాడలేదబ్బా అనుకుంటూనే స్కూలికి తయారయ్యి వెళ్ళాను.నేను స్కూలు నుంచి వచ్చేటప్పుడు చూశాను, సౌందర్య పోలీస్ స్టేషను నుంచి బయటకు రావడం వెంట వాళ్ళ అమ్మ కూడా ఉంది. "బాగా ఏడుస్తుందని పోలీసు వాళ్ళు బెదిరించటానికి తీసికేళ్ళి ఉంటారు" అని పక్కన ఉన్న లలిత అన్నది. నాకు మాత్రం అలా అనిపించలేదు, ఆమె ముఖం చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది. నేను ఇంటికి వచ్చేసరికి బయట నాన్నగారి ఆఫీసు రూములో ఏదో మీటింగ్ అవుతోంది. నలుగురు ఎస్సైలతో పాటు ఆరోజు కమాండెంటు గారు కూడా ఉన్నారు ఆయన సిటీలోనే ఉంటారు అప్పుడప్పుడు వస్తుంటారు. మేము లోపల భోజనం చేస్తున్నాము.ఉన్నట్టుండి సడన్‌గా నాన్నగారి గొంతు పెద్దదయ్యింది. "Don't you know even those bits of paper which you have left at the site of operation could make a big piece of eviedence, they would think we are fools" అని ఎస్సై రాజ్‌కుమార్‌గారితో అంటున్నారు. ఆ తరువాత చాలా సేపు ఏదో నడుస్తూనే ఉన్నది. ఆ రోజు నాన్నగారు క్యాంప్‌కెళ్తున్నారు, రెండు రోజులలో వస్తారని అని అమ్మ చెప్పింది. నేను లలితా వాళ్ళ ఇంటికి పాట ప్రాక్టీసు చేయడానికి కి వెళ్ళాను. మా తెలుగు టీచరు నన్ను లలితను గాంధీ జయంతి సంధర్భంగా ఒక పాట పాడమంది. మెఏము ఎంతో కష్టపడి గాంధీ గారి మీద ఒక పాట నేర్చుకొని మైకు దగ్గరకు వెళ్ళి పాడాము. ఇక, ఆ తరువాత ఇదే అవకాశం అనుకొని ఒకరి వెనకాల ఒకరు చాలా మంది అబ్బాయిలు, అమ్మాయిలు తమ గళం విప్పి తమ మనస్సుల్లోని ఆవేదనను పంచుకున్నారు. అందులో ఒక అబ్బాయి పాడిన పాట నేనెప్పట్కి మరచిపోలేను. " ఓ పాల బుగ్గల జీతగాడ పాలు తాగి ఎన్నాళ్ళయ్యిందో " అని అందులోని ఈ చరణం ఎంతటి రాతి గుండె కలవాడికైన కన్నీరు తెప్పిస్తుంది అనిపించింది.మేము వచ్చి అయిదు నెలలు కావస్తోంది. ఈ అయిదు నెలలఓ ఎన్నో విషయాలు తెలుసుకున్నాను. బడిలో నేర్చుకున్న చదువుకన్న ప్ర్సత్యక్షంగా ఆ ఊళ్ళో రోజూ జరిగే విషయాలే నాకు జీవితాఆంతాం గుర్తుండేలా ఎంతో విలువైన పాఠాలు నేర్పాయి. నాన్నగారు అన్న మాటలు నిజమే అనిపించింది. మేము ఇంగ్లీషు మీడియం కోసం అని సిటీకి వెళ్ళకుండా ఉండటం నాకు అంతగా బాధ అనిపించలేదు. ఇలా ఆలోచిస్తూ ఇంటికి చేరేసరికి, మా ఇంటి వసారాలో ఇంటావిడ, మా అమ్మా ఏదో మాట్లాడుకుంటూ కనిపించారు. సౌందర్య కనిపించుటలేదు, వాళ్ళ ఇంట్లో వాళ్ళకు కూడా ఏమీ తెలీదట అని అమ్మ నాతో అన్నది. నాకు చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది, నేను సౌందర్యని ఎప్పుడు చూశానా అని ఆలోచించాను. రెండు రోజుల క్రితం పోలిస్టేషను లోంచి జీప్ లో ఎక్కి ఎక్కడికో వెళ్ళడం చూశాను. అందులో ఎస్సై రాజ్‌కుమార్ కూడా ఉన్నారు. నాకు చాలా భయం వేసింది. అమ్మతో ఆ మాట చెప్దమా అనుకొని ప్రక్కనే ఉన్న ఇంటావిడని చూసి ఊరుకున్నాను. నేను బడికి వెళ్ళేటప్పుడూ, వచ్చేటప్పుడూ సౌందర్య ఇంటిముందు ఆగి చూశాను, ఆఇంట్లో వాళ్లు ఏమీ జరగనట్లు మామూలుగానే ఉన్నారు. మేము ఇంకో వారం రోజులలో హైదరబాదు వెళ్తున్నామని అమ్మ చెప్పింది. ఒక పక్క సంతోషంగా ఉన్నా, ఎందుకో ఆ ఊరు వదిలి వెళ్ళటం నాకు నచ్చలేదు. సమయానికి లలత కూడా ఊళ్ళో లేదు. వాళ్ళ అమ్మమ్మ గారింటికి వెళ్లింది. వాళ్ళింటికెళ్ళి, లలితకు ఉత్తరం వ్రాస్తాను అని వాళ్ళ అమ్మగారికి చెప్పి వచ్చాను. వచ్చేటప్పుడు కాసేపు ఆ బురుజు దగ్గర ఆగాను. అక్కడనుంచి పోలీస్టేషనుకేసి చూశాను. నాన్నగారు వచ్చిన అప్పటినుంచి చాలా మార్పు వచ్చింది. ఇప్పుడు సెంట్రి వేళ తప్పకుండా డ్యూటి చేస్తున్నాడు. అబ్దుల్ లోపల లాకప్‌లని శుభ్రంగా ఉంచుతున్నాడు. ఎస్సై రాజ్‌కుమార్ గారు కూడా ఇంకా ఉత్సాహంగా పనిచేస్తున్నారు. ఆ రావి చెట్టుమీద కాకులు కూడా అరవడం తగ్గించినాయి. దారిలో సౌందర్య ఇంటి ముందుకూడా ఒక నిముషం ఆగాను. చాలా నిశ్శబ్ధంగా ఉన్నది. ఇంతకు మునుపు లాగా సౌందర్య బయట వసారాలో కూర్చొని లేదు. ఇప్పుడు ఆ ఏడుపు కూడా వినపడదు. నాకు మాత్రం సౌందర్య ఎమైపోయిందొ అర్థం కాలేదు. ఆలోచనలు పరిపరివిధాల పోతున్నాయి, ఎమైనా ఇక చేసేదేముంది అనుకొని ఇల్లు చేరాను. సామాను లన్నీ లారిలోకి ఎక్కిస్తున్నారు. ఆ ఊరి వాళ్ళు చాలా మంది బయట గుమి గూడి ఉన్నారు. అందరితో చెప్పి మేము జీప్ ఎక్కాము. జీప్ పోలీస్టేషను ముందు ఆగింది. నాన్నగారికి వీడ్కోలు చెప్పడానికి మళ్ళీ ఆ నలుగురు ఎస్సైలు, కాన్స్టేబుల్స్ అంతా జీప్ దగ్గరికి వచ్చారు. నాన్నగారు అదంతా అయ్యి జీప్ ఎక్కేసరికి అరగట పట్టింది. మళ్లి ఆందరు వచ్చి అమ్మ దగ్గర కు డా సెలవు తీసుకున్నారు. జీప్ వరంగల్ హైదరాబాదు హైవేఎక్కింది. మేము హైదరబాదు వచ్చి అప్పటికి ఏడాది పైన అయ్యింది. లలితకి నాకూ మధ్యలో ఉత్తరాలు నడుస్తూ నే ఉన్నాయి. నేను జూనియర్ కాలేజీ లో జాయినయ్యాను. ఒక రోజు నేను కాలేజికని రెడీ అవుతున్నాను. ఇంతలో బయట హాలులో నాన్నగరు ఎవరితోనో మాట్లాడుతూ ఉండటం వినిపించింది. అది ఎస్పీ యాదగిరిరెడ్డి అంకుల్ గొంతు. అమ్మ కాఫీ కలిపితే ఇవ్వడానికి వెళ్ళాను. "ఏం అమ్మా కాలేజి ఎలా సాగుతోంది" అని అడిగారుఆయన్. "బాగానే ఉందండి No problem at all" అని లోపలకు వచ్చాను.ఇంతలో ఇంకా ఎవరివో కొత్త గొంతులు వినపడ్డాయి. ఎవరా అని నేనూ మా అమ్మా కర్టెన్ తొలగించి చూశాము. ఒక ఇద్దరు భార్యా భర్తలు ఒక చంటి పిల్ల వాడితో నాన్నగారి కాళ్ళకి దణ్ణం పెడ్తూ కనిపించారు. నేనూ అమ్మా ఇద్దరమూ ఆమెని గుర్తు పట్టాము. ఆమె ఎవరో కాదు సౌందర్య ! చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది! మా నాన్నగారు వారి గురించి Yఆదగిరి రెడ్డి అంకుల్ కు చెప్తున్నారు. "This girl was in total depression when this guy joined the group after their marriage. But we have to appreciate her cooperation, she helped us find him and later he agreed to convert himself into a police informer." ఇప్పుడు సి.బి.సి ఐడి లొ పని చేస్తున్నాడు. నేనూ అమ్మా స్థాణువుల్లాగా స్థబ్దతతో నిల్చుండిపోయాము. సౌందర్య బాబు నెత్తుకొని లోపలకు వచ్చి అమ్మకు కూడా దణ్ణం పెట్టింది. నేను నా ఆలోచనలకు ఆనకట్ట వేయలేకపోతున్నాను. అసలు ఇదంతా ఎప్పుడు జరిగింది,ఎలా జరిగింది? పిచ్చిదానిలాగా ఉండే ఈ సౌందర్య వెనకాల ఇంత కథ ఉండిందా ? అసలు అప్పటి సౌందర్యకు ఇప్పటి సౌందర్యకి పోలికే లేదు. ఇప్పుడు మనిషి చాలా బాగుంది. మాటలో మర్యాద, నాగరికత కనబడుతున్నాయి. బయట, నాన్నగారు ఎంతో ఉత్సాహంగా యాదగిరిరెడ్డికి అంతా చెప్తున్నారు. ఆయన కళ్ళల్లో ఒక జంట జీవితం బాగు చేయ కలిగానన్న సంతృప్తి కనబడుతోంది. మా నాన్నగారి కార్య దీక్షత, ఉద్యొగం పట్ల ఉన్న బాధ్యత నన్ను చాలా గర్వపడేటట్లు చేసింది. ఆ రోజు నేను పరిపరి విధాల ఆలోచించినందుకు మనస్సులొనే క్షమా పణలు చెప్పుకున్నాను. "వరమ్మా నీ ఫ్రెండ్స్ బయట్ వెయిట్ చేస్తున్నారమ్మా" అని మా నాన్నగరు పిలిచేసరికి నేను గబాగబా చెప్పులు వేసికొని బయటకు వెళ్ళాను. నా మనస్సు చాలా తేలికగా ఉందిప్పుడు. ఎన్నాళ్లనుంచో నా మీద ఉన్న భారం ఒక్కసారిగా తొలిగిపోయినట్లు అనిపించింది. వెంటనే లలితకు ఉత్తరం వ్రాయాలి అనుకొని క్లాసు రూములోకి అడుగు పేట్టాను.

గోపాలసామి

2007-03-09T17:46:00.000-05:00

గోపాలసామి

- విరించిప్రియ

మేము హైదరాబాదు నుంచి బయలుదేరిన అయిదు గంటలకు కాని బాణాపురం చేరలేదు. మేము బాణాపురంలో బస్సు దిగేసరికి మధ్యాహ్నము పన్నెండయ్యింది. ఎండ మండి పోతుంది, బస్సులో జనం మధ్య ఉక్క పోసి వళ్ళంతా చెమటతో తడిసి పోయింది. కాని, బస్సు దిగిన తరువాత కచ్చడం బండిని, ప్రక్కనే మా కోసం నిల్చొని ఉన్న ఖాసింను చూసేసరికి నాకు, తమ్ముళ్ళిద్దరికీ ప్రాణం లేచి వచ్చింది.

ప్రయాణం అలసట, వేడి, ఎండ, అన్ని ఎగిరిపోయాయి.అది మాకోసం మండవ నుంచి ఆమ్మ పంపించిందని వెంటనే మేము గుర్తు పట్టాము. ఇంతలో ఖాసిం మా దగ్గర నుంచి మా పెట్టెలందుకున్నాడు. నా చేతిలో బాగ్ తో నేను బండి ఎక్కాను. "బాగున్నావా ఖాసిం, దేవుడిపెళ్ళి పనులు ఎలా సాగుతున్నాయి" అని అడిగాను. "ఇంక మీరు వచ్చారు కదా అమ్మాయిగారు ఇక సందడే సందడి" అని తెగ సంబర పడిపోయాడు.ఖాసిం మా ఆమ్మ వాళ్ళ జీతగాడు, మా చిన్నప్పటి నుంచి వాళ్ళ దగ్గరే జీతం చెస్తున్నాడు. ఆ బండికి కట్టి ఉన్న రెండు ఎడ్లని చూసి, "ఇవి సింగడు, రంగడు కదా, మరి గోపాలస్వామిని ఎందుకు తేలేదు" అని అడుగుతున్నాడు మా చిన్నతమ్ముడు. "గోపాలస్వామిని అరకకు కట్టారండి అబ్బాయి గారు," అని చెప్తున్నాడు ఖాసిం. మా పెద్దతమ్ముడు ముందుగా ఎక్కి ఖాసిం పక్కనెళ్ళి కూర్చున్నాడు. ఇక మా చిన్నతమ్ముడు చేసేది ఏమి లేక నాతో వెనకాల కూర్చున్నాడు. బస్సు కన్న బండి ఎంతో హాయిగా ఉంది. పరుపుమీద చేరి కూర్చొని నేను పచ్చని పొలాల్ని చూస్తు వాళ్ళ మాటలు వింటున్నాను. ఎడ్లని ఉరికించమని తమ్ముళ్ళిద్దరు పట్టు పట్టటంతో ఖాసిం ఉత్సాహంతో ఛండ్రకోళ గాలిలో ఝుళిపించాడు. బండిని వేగాంగా పరిగెట్టిస్తూ, ఈ ఏడాదిలో ఎన్ని కోడెదూడలు పుట్టాయో, ఎన్ని లేగ దూడలు పుట్టాయో,వాటికి పెద్దనాన్నగారు ఏం పేరులు పెట్టారో అన్నీ చెపుతున్నాడు ఖాసిం.దేవుడి పెళ్లికి రికార్డ్ డాన్సు ట్రూపు ఊళ్ళోకి వచ్చేసిందని సంబరంగ చెప్తున్నాడు ఖాసిం. మా తమ్ముళ్ళు అప్పుడే, గుమాస్తా రామలింగగారిని ఎల ఏడిపించాలో స్కీములు కడుతున్నారు. ఖాసిం కూడా వాళ్ళతో కలిసిపోయాడు. వాడికి కూడ వీళ్ళ ఆటలంటే బాగానే సరదా. మేము వెళ్ళేసరికి ఒంటిగంటయ్యింది. ఆమ్మ, పెద్దనాన్నగరు బయట వసారాలో కూర్హొని ఉన్నారు. నేను బండి దిగి వెళ్ళి ఆమ్మను చుట్టేసాను. "అమ్మో! అమ్మో! ఎండంతా మీ పాలే అయ్యిందా అని ప్రేమంతా కురిపిస్తూ నన్ను దగ్గరకు తీసుకొని, "అమ్మ బాగుందానే, ఎప్పుడు తిన్నారో ఏమో కాళ్ళు కడుక్కోండి భోజనాలు వడ్డిస్తాను" అని వంట ఇంట్లోకి దారి తీసింది మా ఆమ్మ. మేము కాళ్ళు కడుక్కోవడానికి పెరట్లోకెళ్ళాము.

బాగున్నారా అమ్మాయిగారు అంటూ, ఖాసిం అక్క మదార్బి, పలకరించింది. "బాగానే ఉన్నాం మదార్బీ, నీ కొడుకెలా ఉన్నాడు, మీ అక్క అలీమా బాగుందా, అని అడిగాను."అమ్మో అమ్మాయిగారికి అంతా గుర్తే" అని, అది ఆ ఒక్క మాటకే మురిసిపోయింది. మనకు పట్టణాలలో దొరకనిది ఇక్కడ ప్రతి మనిషిలో పుష్కలంగా ఉండేది ఈ అమాయకత, ఆప్యాయతే, అని అనుకుంటూ, అది ఇచ్చిన తువ్వాలందుకున్నాను. ఎప్పటిలాగానే ఆమ్మ ఎంతో రుచిగా మా కోసం చాలా చేసింది. మేము మాత్రం ఆమ్మ పెట్టిన కొత్తావకాయా, గోంగూర పచ్చడి, వెన్నతో కలిపి లాగించాము. తింటున్నంత సేపూ అమ్మ ఎలా ఉన్నది అని వాళ్ళ చెల్లెలు గురించి తెగ బాధ పడి పోయింది మా ఆమ్మ.భోజనాలయ్యింతరువాత మా ఆమ్మ, పూజారి, వరదాచార్యులగారు వస్తే ఆయనకు కావలసినవి ఇవ్వటానికి లేచి వెళ్ళింది. తమ్ముళ్ళిద్దరు ఖాసింతో ఊళ్ళోకెళ్ళారు, నన్ను వెళ్ళనీయదు నాకు తెలుసు,"నువ్వు ఆడపిల్లవి ఇది మీ హైదరబాదు కాదు" అని స్తోత్రం మొదలు పెడ్తుందని ఊరుకున్నాను.నేను బయట వసారాలోకెళ్ళి కూర్చున్నాను. వాకిట్లో ఎర్క్ర్క మట్టితో గోడల్ని అలికి, సున్నముతో పట్టీలు గీస్తున్నరు చాకలి నర్సు, వాడి భార్య. ఎంతో అందంగా ముస్తాబవుతున్న ఆ గోడల్ని తన్మ్యంగా చూస్తున్నాను.

అంతలో గొల్లరాముడు తను తోలుకొచ్చిన పషువుల్ని పెరట్లోకి తోలుకొని పోతు "ఓ అమ్మాయిగారెప్పుడొ వచ్చినట్లున్నారే!, అబ్బాయిగార్లు కూడా వచ్చారండి" అని పలకరించాడు. నేను వాడితో మాట్లాడుతూండగా, మా ఆమ్మ "లతా ఇంట్లోకి రా పషువులు వచ్చేవేళ అయ్యిందీ" అని పిలిచింది. మా ఆమ్మకున్న మడి ఆచారాల్లలో ఇది ఒకటి. ఆవిడ ఒక సనాతన ధర్మాలు కల మనిషి. పొరపాటున ఎవరైన అంటరాని వారిని తాకితే నలభై సార్లు స్నానం చేయిస్తుంది. ఎన్ని ఆచారాలు ఉన్నా ఆమె మనస్సు చాల సున్నితమైనది. ఎవరినీ ఎన్నడూ నొప్పించి ఎరగదు. ఆఖరికి పిల్లలు లేరన్న బాధ కూడా ఎప్పుడూ బయట పెట్టదు. ఆ ఊరివారి కష్టసుఖాలు కనుక్కుంటూ, అందరికీ చేతనయైన సహాయం చేయడమే ఆమెకు తెలిసినది.దానికి తగ్గట్టుగా మా పెద్దనాన్నగారు కూడా దైవభక్తి, సహ్రుదయం కలవారు. ఆయనకు ఆఊరి కరణంగా మంచి పేరు. నేను లోపలికి వెళ్ళేసరికి వరదాచార్యులగారు బయలుదేరటానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.

నన్ను దగ్గరికి పిలిచి ఆమ్మ నాచేత ఆయన కాళ్ళకి మొక్కించింది. ఆయన"సకల విద్యాప్రాప్తిరస్తు" అని దీవించి వెళ్ళారు. నేను ఆయన వెళ్ళిన వైపే చూస్తూ నవ్వుకున్నాను. దానికి మా ఆమ్మ "తప్పు ఆయన సాక్షాత్తుభగవత్ స్వరూపులు ఆయన వంటి మీదకు ఆంజనేయుడు వస్తుంటాడు" అని అంటుంటే చెంపలేసుకొని "ఆమ్మా! ఇంక చాల్లే కాని నాకు కాఫీ పెట్టీవ్వవూ, నీ చేతి కమ్మటి కాఫీ తాగి ఎన్నాళ్ళయ్యిందో" అని ఆమెను వంటింట్లోకి తీసికెళ్ళాను. "చూసారా మిమ్మల్ని ఎలా తెలివిగా బుట్టలో వేసుకుంటుందో అమ్మాయిగారు" అంటూ వంటింట్లోకి వచ్చారు గుమాస్తా రామలింగంగారు."ఆ మీరు కూడా మా ఆమ్మ కాఫీ కోసమేకదండి ఇలా వచ్చింది, మీ హుషారు చూస్తుంటే, మా తమ్ముళ్ళిద్దరు ఇంకా మీకు ఎదురు పడ్డట్టు లేదు", అనేసరికి, అమ్మో అబ్బాయిగార్లు వచ్చే లోపు నేను పొలానికెళ్ళాలి లేకపోతే వాళ్ళూ వస్తామని గొడవ చేస్తారు అని పిలక సర్దుకుంటూ కాఫీ గ్లాసు కడిగి బోర్లించి, హడావిడిగా బయటకెళ్తుంటే నాకు ఆమ్మకు నవ్వాగలేదు.

దేవుడిపెళ్ళ్కి ఇక రెండు రోజులే ఉన్నది. ప్రతి ఏడాది లాగానే ఆ ఏడు కూడా గుడి బయట అంగళ్ళు తెరిచారు. డ్రామాలు వెయ్యటానికి వీలుగా ఒక స్టేజి కూడా ఏర్పాటు చేసారు. ఆరోజు సాయంత్రం అందరం డాబా మీదకెక్కి, గుడి బయట జరిగే హడావిడి అంతా చూస్తున్నాము."ఇక చీకటి పడ్తోంది కిందకువెళ్ళి భోజనాలు చేద్దాం" అని ఆమ్మ మంచం మీదనుంచి లేచింది.డాబా మీద చల్ల గాలికి ఎవరికి కదల బుద్దవ్వలేదు,ఎప్పటిలాగా వెన్నెలలో ఇక్కడే కూర్చొని తిందాం అని ఆమెను అక్కడే కూర్చోపెట్టి, మేము అన్నీ తేవడనికి కిందకు పరిగెత్తాం. "ఆ వేడి పప్పుచారు జాగ్రత్త! నెయ్యి అంట్ల గిన్నెలతో కలపద్దు"! అని వెనకాల నుంచి ఆమ్మ అంటోంది. "ఏం ఫరవాలేదామ్మా మాకు తెలుసుగా, నెయ్యి గిన్నె వేరే పెట్టాలి, ఖాసింను ముట్టుకోనీయద్దు, దేవుడి గదిలోకి వెళ్ళద్దు, మడి బట్టలు తాకొద్దు, అని మా పెద్దతమ్ముడు లిస్ట్ చదివాడు. వెనకాలనుంచి ఆమ్మ పెద్దనాన్నగరు నవ్వడము వినిపించింది. ఆమ్మ అందరికి వడ్డించింది మేమంతా సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుంటు తింటున్నాము."పప్పుచారు చాలా బాగుందామ్మా ఇంకోసారి అని మేము ముగ్గురము పోటీపడి వంతులేసుకొని తింటున్నాము. ఇంతలో మెట్ల మీదనుంచి దగ్గు వినిపించింది.ఖాసిం ఇంకా చీకట్లో మెట్ల మీదకూర్చొని ఉన్నాడు. మేమందరము తిన్న తరువాత గాని వాడు తినడు. నాకు జాలేసింది. కానీ ఆమ్మ ఆచారాలు కూడా తెలుసు. వాడిని అక్కడే తిననీ అని ఎన్నోసార్లు అడిగాను.ఆమె ఒప్పుకోదు ఎందుకంటే ఆమె అలా పెరిగింది. "ఇదీ పల్లెటూరమ్మా ఇక్కడ కట్టుబాట్లు వేరు, మనమూ అలానే నడుచుకోవాలి", అని నాకు సర్ది చెప్పేది, వాదించి లాభం లేదు. ఆమె ముఖంలోకి అలానే చూస్తున్నాను అబ్బ ఆమ్మకు ఎంత ఓపిక, ఆమె ముఖం మీద నవ్వు ఎప్పుడు చెరగదు. ఆమెది జాలి గుండే,కాని ఆమెలో జీర్ణించుకుపోయిన సనాతన ఆచారాలు, ధర్మాలు ఆమెను ఈ పని మాత్రం చేయనివ్వవు. లతా పెరుగేసుకోకుండా లేవకు అని మా ఆమ్మ పిలిచేసరికి ఈ లోకంలోకి వచ్చాను. తమ్ముళ్ళిద్దరు మాపెద్దనాన్నగారి దగ్గరకు చేరి సింగడూ, రంగడూ కథలు చెప్పమని అడుగుతున్నారు. మా పెద్దనాన్నగరు వాళ్ళ ఎడ్లకి పేర్లు పెట్టి వాట్ని హీరోలుగా కథలల్లి చెప్తారు. అవి అంటే మా అందరికి చాలా ఇష్టం.ఆ కథలో గోపాలస్వామి అనే ఎద్దు ప్రమాదస్థితిలో ఉంటే సింగడు, రంగడు వెళ్ళి ఎలా కాపాడాయో ఎఓతో నేర్పుగా ఒక సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్ లాగా చెప్పుకు పోతున్నారు. అది వింటూ మేమంతా ఎప్పుడో నిద్రలోకి జారిపోయాము. కింద ఏదో అలజడి వినిపించింది. "దొరగారు,దొరగారు, అంటూ ఖాసిం అరుచుకుంటూ మేడమెట్లెక్కుతున్నాడు. మేమందరం ఉలిక్కి పడి లేచాము. మా చిన్నతమ్ముడు లేచి "బొడ్డెంకన్న దొంగ మళ్ళీ ఊళ్ళోకి వచ్చాడా ఏమిటి" అని అన్నాడు. దానికి మా పెద్దనాన్నగారు నవ్వుతూ "వాడొస్తే నీకేం భయం రా మీ నాన్న పోలీస్ ఆఫీసర్ కదా షూట్ చేసెయ్" అని నవ్వుతున్నాడు. అంతలో ఖాసిం మేడ మీదకొచ్చాడు.

"అయ్యా గోపాలసామి తాడు తెంచుకొని నీళ్ళకని లోనికొచ్చి బావిలో పడింది" అన్నాడు. మా ఆమ్మ వెంటనే "అయ్యో! ఏమిటీ పరీక్ష స్వామీ నీ కార్యంలో ఏం లోపం జరిగింది అని అనుకుంటూ చెంపలు వేసుకుంటూ, దండాలు పెడ్తూ లేచింది. "గుమాస్తా రామలింగంగారికి కబురుపంపండి, అలాగే రొడ్డెంకణ్ణి, సాంబయ్యను, పటేల్ బక్షిమియాకి కబురు పంపండి. ఊళ్ళోకి వెళ్ళి పెట్రోమాక్స్ లైట్లు,గేలాలు, మోట తాళ్ళుతెమ్మని చెప్పు, నేను వస్తున్నాను పద అని మా పెద్దనాన్నగారు కూడ మంచందిగారు. "గుమాస్తా గారికి పటేల్కి కబురుపంపానండి అంటూ ఖాసిం, క్షణం ఆలస్యం చేస్తే ఏమౌతుందో అన్నట్టు వేగంగా కిందకు దారితీసాడు. మా పెద్దనానగారు నడిచి వెళ్తుంటే ఆ వెన్నెల వెలుతురులో ఆయన ముఖం స్పష్టంగా కనబడుతోంది, ఆయన ముఖంలో ఎప్పుడూ చూడని ఒకలాంటి గంభీరత, కార్య దీక్షకనబడ్డాయి. మేమంతా మా ఆమ్మ మంచం మీదకు చేరాము. మా అందరికి తెలుసు, గొపాలసామి అంటే ఆమ్మకు చాల ఇష్టం అయిన ఎద్దు అని, అందుకే ఆమె కళ్ళు మూసుకొని విష్ణుసహస్రనామాలు చదువుకుంటూ ఉంటే మేము మాట్లాడుకుండా కూర్చున్నాము. అప్పుడే ఈ విషయం ఊరంతా ప్రాకినట్లుంది. అక్కడక్కడ పెట్రోమాక్స్ లైట్లు, లాంతరలు కనబడుతున్నాయి. మా ముగ్గురికీ కిందకెళ్ళాలని ఉంది కాని ఆమ్మ పరిస్తితిని చూసి ఊర్కున్నాము. అంతలో ప్రక్కింటి భధ్రమ్మ ఒక పెద్ద లాంతరు పట్టుకొని "దొరసానిగారూ" అంటూ మేడమీదకొచ్చింది. భధ్రమ్మ తెచ్చిన లాంతరు సాయంతొ అందరం కిందకెళ్ళాము.మేము కిందకెళ్ళేసరికి ఊరంతా బావి చుట్టూ ఉన్నట్టుంది. బోలెడు పెట్రోమాక్స్ లైట్లు, అందులో జెవరు ఎవరో తెలీకుండా ఉన్నది.

గుమాస్తా రామలింగంగారు కండువా నడుంకి చుట్టి బావి గట్టు మీద నిలబడి అందరికి పనులు పురమాయిస్తున్నారు. ప్రక్కనే మాదిగ రొడ్డోడు, పెట్రొమాక్స్ లైటు పట్టుకొని బావి లోకి తొంగి చూస్తున్నాడు. వాడు నడుంకి ఒక గోచి గట్టిగా బిగించి కట్టి ఉంది. లైట్ల వెలుతురులో నల్లగా మెరుస్తున్నాడు. సాంబయ్య బావిలో దిగడానికి నడుంకి తాడు కట్టుకుంటున్నాడు. ఖాసిం ఒక బలమైన పలుపు తాడుని బావి గిరక మీద నుంచి ప్రక్కనే ఉన్న ఇనప దూలానికి గట్టిగా బిగిస్తున్నాడు. అక్కడ ఉన్న జనమంతా తలా ఒక రకంగా జరిగిన దాన్ని గురించి చర్చించుంకుంటున్నారు. "అసలు అంత పెద్ద ఎద్దు బావిలో ఎలా పడ్డదండి" అని అడుగుతోంది భధ్రమ్మ పక్కనే ఉన్న తన భర్తను. దానికి ఏసుపంతులుగారు "ఆ ఏముందే, నీళ్ళ కోసం అని వచ్చి ఉంటుంది, ఇది చాల పాత బావి కదా, దాని బరువుకి చుట్టు గోడ విరిగి అది అందులో పడిపోయింది. ఆ పక్కనే ఉన్న ఆమ్మ " ఇది మా మామగారి తండ్రిగారి కాలంలో తీయించిన బావి, రెండు తాటిచెట్ల లోతాయినా ఉంటుంది, గోపాలసామిని ఆ వేణుగోపాలుడే కాపాడాలి" అని మళ్ళీ దండం పెట్టుకుంది. అంతలో వరదాచార్యులవారు వ్చ్చారు. మా ఆమ్మను చూసి ఏం దిగులుపడకండమ్మా గోపాలస్వామి తనను తానే కాపాడుకుంటాడు, నేను కూడా ప్రార్థన చేస్తాను కదా అని, ఆయన కూడా బావి దగ్గరకెళ్ళి నిల్చున్నారు. మా పెద్దనాన్నగారు వంట ఇంటి చపటా మీద నిల్చొని ఉన్నారు. అక్కడ నుంచి అంతా కనబడుతోంది, నేను తమ్ముళ్ళు నెమ్మదిగా అక్కడికి వెళ్ళి నిల్చున్నాము అక్కడ నుంచి చూస్తే, బావి, దాని చుట్టూ ఉన్న మనుష్యులు కనబడుతున్నారు. సాంబడు లోపలనుంచి అరుస్తున్నాడు, ఏమంటున్నాడో స్పష్టంగా వినిపించట్లేదు. బావి గట్టు మీద పెట్రొమాక్స్ లైట్లు పట్టుకొని రొడ్డోడు, చాకలి రామిగాడు, గొల్ల వెంకటేశం, నిల్చొని ఉన్నారు. ఖాసిం, బక్షిమియా, వెంకటరెడ్డి, పేరిరెడ్డి, బావి గిరక దగర నిల్చొని సాంబడు ఏమంటున్నాడో వినటానికి విశ్వ ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. సాంబడి తమ్ముడు సాలె వీరాసామి అన్నకు సాయంగా లోపలికి దిగటానికి నడుంకి తాడు కట్టుకుంటునాడు. ఇద్దరూ బలమైన వాళ్ళు,అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా గజఈతగాళ్ళు.

ఆ పక్కనే ఏసుపంతులు, కంసాలి రామబ్రహ్మం, వరదాచార్యులవారు నిల్చొని ఉన్నారు. ఆయన ఏవో మంత్రాలు చదువుతూన్నారు. బావి లొపలనుంచి ఇప్పుడు సాంబడి తో పాటుగా వీరాసామి గొంతు వినిపిస్తోంది. ఇద్దరూ "ఎహేఎయ్!... నీ... గట్టిగా పట్టుకోండి, నా సామిరంగా! ఇది ఇందులోనే పడాల్నా! ఏం చేస్తున్నార్రా పాలేర్లు ! ఓస్! ఓసోస్! అని ఇద్దరు అన్నతమ్ములు ఆయాస పడ్తున్నారు.ఛట్! కదలమాకు వెలుతురు సరిగా పడనీయ్! అని దానికి రెట్టింపుగా రొడ్డోడ్ని గదమాయిస్తున్నారు గుమాస్తా రామలింగంగారు. వాడేమో లైటు పక్కన పెట్టి ఆత్రంగా బావిలోకి తొంగి చూస్తున్నాడు. "ఆఎద్దు వెల్లికిలాపడి ఉంటుందా, బోర్లా పడిఉంటుందా" అని కంసాలి రామబ్రహ్మం ఏసుపంతుల్ని ప్రశ్నిస్తున్నాడు.

వెల్లికిల్లానేపడి ఉంటుంది అని తనకున్న కొద్ది సైన్స్ పాండిత్యాన్ని ప్రదర్సిస్తున్నారు ఏసుపంతులు. ఇంతలొ తాళ్ళూ! గోనెపట్టాలు దించండి అని బావిలోంచి సాంబడి గొంతు గట్టిగా వినిపించింది.ఆ క్షణంలో నాకు, అక్కడ గాంధీజీ కలలుకన్న నవ భారతసమాజం ఒక మెరుపు లాగ మెరిసింది.అదే ఆమ్మకు కూడా చూపిద్దామని ఆమెను అక్కడకు తీసుకొచ్చాను. ఆమె చూస్తొంది, ఆ పెట్రొమాక్స్లైట్ల వెలుతురులో రొడ్డోడు, చాకలి రామిగాడు, ఖాసిం,పటేల్ బక్షిమియా, వెంకటరెడ్డి, పేరిరెడ్డి,ఏసుపంతులు, కంసాలి రామబ్రహ్మం, గుమాస్తా రామలింగంగారు అందరూ కలిసి పట్టుసడలకుండా తాళ్ళని పట్టుకున్నారు. లోపలనుంచి ఎహేయ్! గట్టిగా పట్టుకొండి అని సాంబడు, వీరాసామి, ఆ పక్కనే మంత్రాలు చదువుతున్న వరదాచార్యులవారు, అందరి ముఖాల్లో ఒకటే ఆతురత గొపాలసామిని ఎలా కాపాడాలి.

అందరికీ తెలుసు అది అమ్మగారికి చాలా ఇష్టమైన ఎద్దు, అదీ కాకుండా అచ్చివచ్చిన ఇంటి కోడెదూడ అని. ఎక్కడా భేధభావంలేదు, బీద గొప్ప తేడా లేదు. ఆ కొద్ది క్షణాలు కులం, మతం తారతమ్యలు విస్మరించారు. చేతులు కలిపి నడుం బిగించి ఏక దీక్షతొ చెమటలు కారుస్తూ తర్జన భర్జన పడుతున్నారు. ఎలా తీయాలి, అది బ్రతికి ఉందో లేదో అని ఆందోళన అందరి మనసుల్లో పీకుతోంది. కాని పైకి మాత్రం ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడటలేదు.

గోనెపట్టాలకు తాళ్ళు కట్టి లోపలికి దించారు. లోపల పెనుగులాట వినపడింది. అంతలో అంబా! అన్న అరుపు వినిపించింది. అందరి ముఖాలు ఒక్క క్షణం ఆశ మెరిసింది. సాంబడు ఓస్! ఓస్! అని బుజ్జగిస్తున్నాడు. గోపాలసామికి సాంబడు అలవాటే, అందుకేనేమో అదీ వాడు చెప్పిన మాట వింటోంది.దాన్ని తాళ్ళతో బంధించారు. మూతికి చిక్కం కట్టారు. "ఇక పైకి లాగండి" అని అరిచాడు సాంబడు, కాని వాడికీ, అందరిలాగే ఇది సాధ్యమైన పనేనా అని మనసులో పీకుతున్నది. నెమ్మదిగా! అని అంత కంటే బిగ్గరగా అరుస్తున్నారు రామలింగంగారు.

వరదాచార్యులవారు ఏవో మంత్రించిన నీళ్ళు చల్లడం మొదలుపెట్టారు. మా ఆమ్మ మనసు కొద్దిగా కుదుట పడింది. నెమ్మదిగా తుర్పున వెలుగురేఖలు విచ్చుకుంటున్నాయి. అవి గుడి గొపురం మీద పడి అంతటా బంగారు కాంతులు విరజిమ్ముతున్నాయి. భధ్రమ్మ అందరికీ కాఫీ కలిపి తీసుకొని వచ్చింది. భధ్రమ్మ, నేను ఆమ్మ చేత కూడా బలవంతాన కొద్ది తాగించాము. బావి దగర పై నుంచి ఎంత మంది పట్టి లాగుతున్నా ఒక్క అంగుళం కూడా కదలడం లేదు. ఏసుపంతులుగారు కలగచేసుకొని ట్రాక్టర్ ఇంజను తీసుకొని వచ్చారు.

తాళ్ళని నెమ్మదిగా ఇంజను వెనక భాగానికి కట్టారు. ఏసుపంతులు గారు "గొపాలస్వామికి జై! అంటూ ట్రాక్టర్ ను ముందుకి నడిపారు. నెమ్మదిగా లేత వెలుతురులో తెల్లటి, పెద్ద ఆకారం ఒకటి తాళ్లతో కట్టబడి బావి అంచుకి వచ్చింది. ట్రాక్టర్ని ఆపమని రామలింగంగారు అనటంతో, ఏసుపంతులుగారు ట్రాక్టర్ని ఆపి మళ్ళీ బావి దగ్గరకు వచ్చారు. ఆ తాళ్ళు ఆ బరువును ఎక్కువ సేపు మోయలేవని తెలుసు.

సాంబడు, వీరాసామి,గోపాలసామిని పకడ్బందీగానే బంధించారు. కాని అది విదిలించుకుంటే ఆ తాళ్ళు ఆపలేవు. ఆసంగతి అందరికీ తెలుసు. కాని అది కుడా అలసి పోయినట్టుగా ఉంది. ఎక్కువగా కదల్లేదు. అందరూ దాన్ని బావి గట్టు మీదకు చేర్చారు. హమ్మయ్య ఒక పెద్ద గండం గడిచింది అని అందరు స్థిమిత పడ్డారు.

పక్క ఊరినుంచి గొడ్లడాక్టరు తెల్లవారేసరికి వచ్చాడు. అప్పటికే ఊళ్ళో ఉన్న జనం నెమ్మదిగా వచ్చి చూసి పోతున్నారు. అందరి నోట్లొ ఒకే మాట. "అమ్మో ఎంత గండం గడిచింది, ఏదైనా అయితే ఈ ఏడాది దేవుడిపెళ్ళి అయ్యేదానా, అమ్మగారిని ఆ గోపాలస్వామే కాపాడాడు". మేము ఇంట్లోకి వచ్చాము. వసారాలో పెద్ద మనుషులందరూ కూర్చొని ఉన్నారు.

బావిలో నీళ్ళు మొత్తం తోడించి పోయాలి అని, నీళ్లు ఇక వాడకానికి పనికి రావు అని ఏసుపంతులుగారు అంటున్నారు. అది కాదండి బావి చాలా లోతయినది అది కుదరని పని, నీళ్ళు టెస్టింగ్ కి పంపి ఆ తరువాత ఆ తాలుకాఫీసు వాళ్ళు ఎలా చెపితే అలా చేద్దాం అని మా పెద్దనాన్నగారు అన్నారు. ఆ పని పటేల్ బక్షిమియాకి అప్పగించారు. వరదాచార్యులవ్వరు "దొరగారూ" అంటూ మాప్ప్పెద్దనాన్నగారి దగ్గరికి వచ్చి ఏదో మాట్లాడారు. ఆయన ఏమంటున్నారో అక్కడ ఉన్న అందరికీ తెలుసు. బావిని శూద్రాదులు, హరిజనులు ముట్టుకున్నారు కనుక దానిని సంప్రోక్షణ చేయవలసిన పని ఉన్నది, లేకపోతే దేవుడి గుడికి కాని ఇంట్లోకికాని, ఆ నీరు పనికి రాదు అని ఆయన ఆందోళన, ఆలోచన.దానికి మా పెద్దనాన్నగారు అమంగారిని అడిగి దానికి కావలసినవి చూడండి కానీ, నీళ్ళ టెస్టింగ్ అయ్యేంతవరకు నీళ్ళు వాడటానికి వీల్లేదు అని అందరికి గట్టిగా చెపపారు.

నాకు మా పెద్దనాన్నగారు తీసుకున్న నిర్ణయం నచ్చింది. లోపలకు వచ్చే సరికి, మా ఆమ్మ, వరదాచార్యులవారితో మాట్లాడుతోంది. ఆయన ఏదొ చెప్తున్నారు, ఆమ్మ శ్రద్ధగా విటోంది. మధ్య మధ్యలో అయ్యో అపచారం కదా, అని చెంపలేసుకుంటోంది. నాకు వాళ్ళ ఇద్దరి సంభాషణ వింటే నవ్వాగలేదు, ఎవరికోసమైతే ఆమె చెంపలేసుకుంటోదో వాళ్ళే లేకపోతే ఈ వేళ గోపాలసామి బ్రతికేదా? ఆ విషయం నేను, వరదాచార్యులవారు వెళ్ళిన తరువాత ఆమ్మ్మతో అన్నాను. "నీదంతా చాదస్తం ఆమ్మా" అనీ దానికి ఆమె "అది కాదే నీవు చెప్పింది నిజమే, కానీ ఊళ్ళో బ్రాహ్మలు, ఊరుకోరు కదా, బావికి సంప్రోక్షణ చెయ్యనిది వాళ్ళు మన ఇంట్లో పచ్చి మంచినీళ్ళు కూడా ముట్టుకోరు. ఇవన్నీ ఎందుకొచ్చిన గొడవలు, వాళ్ళు చెప్పినట్లు చేస్తే నాకు ఇప్పుడొచ్చిన పెద్ద నష్టం ఏముందీ అని నాకు సర్ది చెప్పి, ఆమె ఇంకాసేపు అక్కడే ఉంటే నేను ఎక్కడ లేని పోని ఉపన్యాసాలు ఇస్తానోనని వెంటనే పని ఉన్నట్లు వెళ్ళిపోయింది. నాకు మాత్రం , మన సమాజంలో ఎప్పుడు మార్పు వస్తుంది? మరి అంతా గాంధేయవాదులే కదా అయినా ఇంకా ఈ తేడాలెందుకు అని అనుకుంటూ నిద్ర ముంచుకొస్తుంటే మళ్ళీ వెళ్ళి పడుకున్నాను.తెల్లవారుఝామున మంగళవాద్యాలు వినపడుతునాయి, అప్పటికే మా ఆమ్మ స్నానం పూజ అయ్యింది. రాత్రికి స్వామి వారి కళ్యాణం. రోజంతా ఏవొ కార్యక్రమాలు ఊళ్ళోవాళ్ళకి అన్న దానం, గోపాలస్వామిని,అమ్మవారిని, పెళ్ళికొడుకు, పెళ్ళికూతుర్ని చేయడం, ఇంకా ఎన్నో ఉన్నాయి ఆ రోజంతా. మదార్బి "అమ్మాయిగారు స్నానానికి నీళ్ళు తోడాను లేవండి, తలంటుకోవాలి, బేగి రండి," అని పిలిచింది. ఇక ఇప్పుడు తలంటి వద్దని గొడవ చేసినా లాభం లేదని దాని వెనకాలే స్నానాల గదికి వెళ్ళాను. మా ఆమ్మ నాకోసం కుట్టించిన పట్టు పరికిణి జాకెట్టు వేసుకొన్నాను. మదార్బి జడ కుప్పెలు పెట్టి జడ వేసింది. నేను తయారయి వచ్చేసరికి ఆమ్మ వంటింటి గుమ్మంలో పూజా పళ్ళెంతో, గుడికి వెళ్ళటానికి రెడీగా ఉంది.ఎర్క్ర్క పట్టుచీర గోచి పోసి కట్టుకుంది, ముడి వేసుకొని, మెళ్ళో తెల్లరాళ్ళ నెక్లెసు,పెద్దగొలుసుతో అచ్చం లక్ష్మీ దేవిలాగా ఉంది. నన్ను చూసి, ఊళ్ళో వాళ్ళ కళ్ళన్నీ ఈవేళ నీ మీదే అని అన్నది. నేను ఆమె ప్రేమకి మనస్సులోనే "ఆమ్మా నా మీదా, నీ మీదా!" అని నవ్వుకున్నాను.నన్ను తేరిపారా చూసి పెరట్లొ ఉన్న గులాబి పూవు కోసుకొని పెట్టుకొమ్మంది. నేను పూవు కోద్దామని వెళ్ళేసరికి రొడ్డోడి చంటిపిల్ల బావి గట్టు మీద నీళ్ళల్లో ఆడుకుంటోంది. చుట్టు చూసాను, ఎవ్వరు కనిపించలేదు, నాకు తెలుసు ఆ సమయంలో జీతగాళ్ళంతా గుళ్ళో ఉన్నారని, దూరంగా రొడ్డోడు పేడకళ్ళెత్తుతూ కనిపించాడు. వాడి భార్య మైసమ్మ ఆవులకి మేత వేస్తోంది. నాకేం తోచలేదు, వెంటనే ఆ పిల్లనెత్తికెళ్ళి కొట్టంలో ఉన్న మైసమ్మ కిచ్చి "పిల్లను బావి దగ్గర వదిలివేస్తావా, నేను చూశాను కాబట్టి సరిపోయింది, లేకపోతే ఏమై ఉండేదో" అని గట్టిగా చీవాట్లు పెట్టేసరికి అది బెదిరిపోయి "అమ్మాయిగారు నన్ను కేకెయ్యాల్సిందండి, మీరెందుకు ముట్టుకున్నారు దీన్ని, అమ్మో అమ్మగారు చూస్తే కోప్పడతారు, అని ఇంకా ఏదో అంటూనే ఉంది. అంతలొ రొడ్డోడు పరిగెత్తుకొచ్చాడు. "ఏం కాదులే పిల్లను నీ దగ్గరే జాగ్రత్తగా ఉంచుకో" అని నేను వంటింటి మెట్లు ఎక్కేసరికి గుమ్మంలో ఆమ్మ నిల్చొని ఉంది. ఆమె ముఖం చూస్తే అంతా చూసి నట్టే ఉంది.నాకు తెలుసు, ఇప్పుడు ఈ బట్టలతో నేను మళ్ళీ తలార స్నానం చెయ్యాలని, నువ్వు వెళ్ళు ఆమ్మా నేను స్నానం చేసి వస్తాను అని అన్నాను. ఆమె నన్ను దగ్గరకు తీసుకొని "నిన్నేం చెప్పావు, దేవుడు మంచి పనులు హర్షిస్తాడన్నావు కదా! నీకేం తప్పులేదు, ఆ గోపాలస్వామి నిన్నందుకే అప్పుడు పెరట్లోకి పంపాడు. "ఈ చాదస్తాలు మా తరంతోనే పోనివ్వు, మీ మీద రుద్దాలని నా ఉద్దేశ్యం కాదు" అని నా ముఖంలోకి చూసింది. ఈ విషయం ఎవరితొ అనవద్దు అన్నట్టుంది ఆమె చూపు.అందరం గుళ్ళోకి వెళ్ళాము. వరదాచార్యులవారు ఆ రోజు స్వామివారిని ప్రత్యేకంగా అలంకరించారు. మల్లెపూల గుబాళింపుతో, పట్టుపీతాంబరంతో, నుదుట కస్తూరి తిలకంతో మెళ్ళో బంగారు పతకంతో ఆ వేణుగోపాలస్వామి మెరిసిపోతున్నాడు. నేను ఎంతొ భక్తితో నమస్కరించాను. స్వామీ సమాజంలో మార్పు కోసమేనా ఈ లీలంతా నడిపించావూ! నిన్ను కనుగొనడం ఎవ్వరి తరం ?

హిందూత్వము

2007-03-07T09:17:00.000-05:00

హిందూత్వము

- VirinchiPriya

మత సామరస్యము, మత సహనము రెండూ మన భారతీయులలో ఎలా జీర్ణించుకొని పోయాయో వెనుకటి మన పల్లెలలో వారు నడిపిన, జీవన విధానాన్ని చూస్తే అర్ధం అవుతుంది. అది వారు ప్రత్యేకంగా పనికట్టుకొని ఇలా ఉండాలి అని అలవర్చుకున్నది కాదు. అది అనాదిగా భారతీయులలొ ప్రకృతి సిధ్ధంగా అలవడినది తప్ప మరొకటి కాదు. ఆ సహజీవనమే వారి నిజ జీవనవిధానము. ఆర్యుల నుంచి ఇటీవల కాలంలో వచ్చిన పాశ్చాత్యుల వరకు ఎంత మంది దండయాత్రలు సాగించినా,తమదైన పంథాలో తమ స్వంత ప్రవౄత్తిని కాపాడుకుంటూ అన్నిటినీ తమలో మమైకంచేసుకున్నారే తప్ప వేటిని వదిలేయలేదు.మనము ఈ సహనాన్ని, సామరస్యాన్ని రెండిటినీ కలిపి భారతీయతత్వము లేదా హిందూత్వము అని చెప్పుకోవచ్చును.

హిందూత్వము యొక్క మౌలిక ప్రకౄతిలోనే మత సహనము ఇమిడియున్నది అనడానికి హిందూమతములో పుట్టి, ముకిత్ సాధనకు మతములు అడ్డు రావని నిరూపించిన ఒక ఇల్లాలే నా ఈ వ్యాసమునకు ప్రేరణ . అది కృష్ణా జిల్లాలో కంభంపాడు అన్న చిన్న గ్రామము. ఆవిడ ఎవరోకాదు మా తాతమ్మగారయిన భండారు రుక్కిణమ్మగారు. సనాతన సత్సంపన్న బ్రాహంఅణ వంశములో పుట్టి , అంతకు తగిన సదాచార్ బ్రాహంఅణ వంశమగు భండారు వారిల్లు మెట్టికూడా ఆమె తన పినతల్లి కుమారుడగు పెద్దపల్లి రాజాగారు నమాజు చేయుట చూచి, ఆ ప్రశాంత జప తపమునకు మురిసిపోయి అతని దగ్గర ఉపదేశము పొందినది.

ఆనాటి నుంచి విధి తప్పకుండా తన 108వ ఏడు, ఆవిడ చనిపోయే వరకు రోజుకు అయిదు సార్లు నమాజు చేసేది. మా అందరికీ ఆశ్చర్యకరమైన ఎప్పటికీ మరచిపోలేని దృశ్యము ఆవిడ చేసే ఈ నమాజు ప్రక్రియ. ఇది ఇక్కడ తప్పక వర్ణించవలసినదే!

ఆ ఊరికి కరణం గారైన వెకటేశ్వర్ రావు గారిల్లు. బయట వసారాలో నుల క మంచము, ఆ మంచము మీద తెల్లటి పక్క. దాని మీద బోసి నోటితో, బోడిగుండుతలతో , నడుము పూర్తిగా వంగిపోయి, తెల్లని గ్లాస్కో చీరతో రవికెలేని ముడతలు పడిన తన శరీరాన్ని పూర్తిగా కప్పుకొని కాళ్ళు వెనక్కి ముడుచుకొని కూర్చొని ఉన్న నూరేళ్ళు నిండిన ఒక పండు ముదుసలే మా తాతమ్మ గారైన రుక్కిణమ్మ గారు. ఆ ఇంట్లో కోడళ్ళ్లు, మనుమరాళ్ళు మడి కట్టుకొని పూజలు పునస్కారలు చేస్తుంటే ఈవిడ తనకంటే మూడింతలూన్న ఒక కఋఋఅ పట్టుకొని, వంగిపోయిన నడుముతో, మసకగా ఉన్న కంటిచూపుతో, మోకాళ్ళెత్తున్న గడపలు దాటుతూ పెరట్లో ఉన్న బావిదగ్గరకెళ్ళి తనంతట తాను నీళ్ళు తోడుకొని స్నానము చేసి, ఒక చిన్న చెంబుతో నీళ్ళు తెచ్చుకొని తన మంచంఉ మీద కూర్చుండేది.ఆవిడ మోకాళ్ళు వెనక్కి ముడుచుకొని వంగి ఏదో లోపల చదువుకుంటూ ముందుకు వంగుతూ లేస్తూఉండేది. ఆ కార్యక్రమము అయిన తరువాత చేతిలో ఉన్న జపమాలతో జపము చేసుకుండేది.

అలా మా తాతమ్మగారైన రుక్కిణమ్మగారు ఇద్దరు కుమారులు ఇద్దరు కుమార్తెలతో, 15 మంది మనుమలు మనుమరాండ్రలతో 50 మంది కి పైగా మునిమనుమలతో కష్టాలను సుఖాలను సమంగా పంచుకొని, 1980లో తన నిండు జీవితమును చాలించినారు. ఇలా ఆ ఇంటిలోపల సదాచార బ్రాహంఅణీకం ఇంటి వసారాలో అతి ప్రశాంతముగా, నియమబద్ధముగా మహమ్మదీయ మతాచరణమూ రెండునూ ముక్తిని సాచించుకోగలిగాయి. ఇందులో ఎవ్వరూ ఎవ్వరినీ వెలివేయలేదు. దీని కొరకు ఆ గ్రామములో ఏ వైరాలు లేవలేదు. ఎవ్వరు ఏ రకంగా పూజించినా అన్నీ ఆ భగవంతునికే చేరతాయి, అంతా ఆ ముక్తి కొరకే కదా ! అన్న గొప్ప భావంతో వచ్చిన నిర్లిప్తతే ఒక సహజ స్వభావంగా ఈనాటికి హిందూత్వము పయనము సాగిస్తోంది. ఒక మహానదిహిమాలయ పర్వతశ్రేణులలో ఒక చిన్న ధారగా పుట్టి ఎత్తు పల్లాలకు అనుగుణంగా తన ఉనికిని, తన ఆవేశాన్ని మార్చుకుంటూ చిన్న చిన్న మిగతా ధారలన్నిటినీ కలుపుకొని అంతలోనే అనంత నురగలతో భయంకొలిపే జలపాతంలా మారి అడ్డు వచ్చిన చిన్న, చిన్న రాతి గుండ్రాళ్ళను పిండిచేస్తూ, పెద్ద పెద్ద వౄక్షాలను సైతం వ్రేళ్ళతో సహా పెకిలించి తనతో పాటుగా తీసుకొని ఎత్తైన శిఖరాల మీదనుంచి నేల మీదికి దూకి ప్రవహిస్తూంది. ఈ మహానది యొక్క గమ్యం సాగర సంగమం. అందుకు దారిలో ఎన్ని అడ్డంకులు వచ్చినా ఎన్ని ఇతర చిన్న కాలువలు నదులు వచ్చినా అన్నిటినీ కలుపుకొని తన గమ్యం చేరటం తప్ప ఈ మహానదికి తరతరాలుగా ఇంకొక మార్గం తెలియదు.

ఇదే విధంగా భారతదేశ హిందూ మతసంస్కౄతి కూడా ఎన్నో వేల సంవత్సరాల పూర్వం, సనాతన వైదిక ధరంఅంగా ఎక్కడ ఎప్పుడు పుట్టిందో కూడా స్పష్టంగా చెప్పలేము. అది ఒక సంస్థగా పుట్టలేదు. దానికి ఎల్లలు ఇవి అని చెప్పగలిగినవారు లేరు. తనది అనంతరూపం, అనేక వైవిధ్య రూపాలాతో తన ఉనికిని చాటుకుంది. హిందూత్వము ఒక మతంగా పుట్టలేదు. పంచభూతాలను పూజిస్తూ మొదలయిన ఈ సనాతన ధరంఅం ఒక తత్వంగా వెలుగొందింది.

ఆ మహానది ఎలా దారిలో వచ్చిన వాటిని తనలోమమైకం చేసుకోకలిగిందో హిందూత్వము కూడా భారతదేశానికి వచ్చిన అనేక మతాలను, ధరంఆలను తనదైన బాణిలో తన స్వస్వరూపాన్ని వదిలిపెట్టకుండా, తన సహజరూపానికి మెరుగులు దిద్దుకుంది.

అసలు హిందూత్వము యొక్క స్వరూపము ఎలాంటిదో తెలుసుకుంటే, మత సహనము మతసామరస్యము ఎలా హిందూత్వములో ఇమిడియున్నాయో అర్ధంవుతుంది. హిందుత్వమున ఛాంధస తత్వమునకు తావులేదు. fundamentalism అనేది హిందూత్వము యొక్క మౌలిక ప్రకౄతి లోనే లేదు. హిందూత్వమునకు ఒక సంస్థ లేకపోవడం అనేది దాని మౌలిక స్వరూపం లో ఒక భాగం. ఎవరూ ఎవరి మీద మతం పేర అధికారం కాని నియమాలను కాని విధించలేదు. హిందూత్వము ఒక తత్వశాస్త్రము. ఇందులో ఆస్తిక నాస్తిక తత్వాలు మేళవించబడ్డాయి. హిందువులు మతం పేరిట కట్టుబడి యుండలేదు. పంచభుతాలను పూజిస్తు మొదలయిన హిందూత్వము తరువాత వచ్చిన దేవతావతారములను తమ మతములో ఆమోదించుట యనునచి చాలా కాకతాళీయముగా ఎవరి ప్రమేయము లేకుండా జరిగింది. ఈ నిర్విరామ అంతులేని అంతర్లీనత, ఇతర మతల పట్ల ఉన్న నిర్లిప్తతే భారతీయులకు మత సహనము అలవరడానికి తోడ్పడింది.

భారతదేశము అనాదిగా ఎన్నో మతములనుకు ఆశ్రయమివ్వడమే, ప్రస్తుత మతసహనమునకు పునాది. హిందూదేశ చరిత్ర చూసినట్లయితే క్రీస్తు పూర్వము 2వ శతాబ్ధములో పుట్టిన వేదాలనుంచి , 6వ శతాబ్ధములో పుట్టిన బౌధ్ధమతము, జైనమతము, 8వ శతాబ్ధములో వచ్చిన యూదులు, క్రీస్తు శకము 4వ శతాబ్ధములో వచ్చిన క్రైస్తవులు. 8వశతబ్ధములో వచ్చిన మహమ్మదీయులు మొన్నీమధ్య వచ్చిన బహాయి మతము , ఇవన్నీ కూడా తమ తమ సస్వరూప్యాన్ని కాపాడుకో కలిగాయి అంటే అది ఒక్క భారతదేశములోనే సాధ్యము.

ఆ మహానది ఎలా తన దారిలోనున్న వాటినన్నిటినీ తన వెంట తీసుకొని ఉర్రూతలూగుచూ సాగరసంగమానికి పయనిస్తుందో హిందూ మతం కూడా తన సనాతన ధర్మాచరణ తో తన చుట్టూ ఉన్న అనేక సంస్కౄతలను, సాంప్రదాయలను, తెగలను, జాతులనే కాక బయట దేశాలనుంచి విచ్చేశిన ఇతర మతాలను సైతం తనవిగా తనలో అంతర్లీనం చేసుకుంటూ మోక్ష సాధనే గమ్యంగా సాగిపోతూ ఉన్నది. హిందూత్వమును ఒక మతం అని పరిగణించడం వల్ల, దాని యొక్క అనంత స్వరూపాన్ని విశ్వమానవ తత్వాన్ని ఒక చట్రం లో బిగించటం అన్న విఫల ప్రయత్నం చేయడమే.

హిందూత్వము యొక్క చరిత్ర పరిశీలించినట్లయితే అనేక ముక్తి మార్గాలు గోచరమవుతాయి. ఆ పరమ పదము సాధించడానికి, ఆ బ్రహ్మజ్ఞానమును పొందడానికి పూర్వము అనేకమంది అనేక మార్గాలు అవలంబిచారని తెలుస్తుంది. భగవంతునిని కనుగొనడానికి , సత్య అన్ వేషణకు ఏ మార్గం అయినా తప్పు లేదు అనే భావనే మన భారత దేశ మత సహనానికి పునాది అని ఈ చరిత్ర వక్కాణించి చెప్తుంది.
హిందూత్వములో నున్న ఆలోచనాస్వేఛ్చ, మనుష్యులకు వారి వారి సమర్ధతను, వారి ఇష్టం ను పట్టి విభిన్న రీతులలఓ ఆ భగవంతునిని ఫూజించటానికి అవకాశం కల్పించింది.హిందూత్వము యొక్క అనంతమయమైన లక్షణాలలో ఇష్టదేవతా ప్రార్థన ఒక రూపం. యుగా ల నుంచి హిందూత్వములో అంతర్లీనమయిన వివిధ దేవతా స్వరూపాల నుంచి ఎవరి మనసుకు నచ్చిన , ఎవరికి అనుకూలమయిన దేవతాలను పూజించడం అనేది క్రమక్రమముగా ఆచారంగా మారింది. కులదైవాలు అనేది బహుశా ఇలాగనే మొదలు అయిఉండవచ్చును. ఈ ఆచరణ హిందూమత గ్రంథాలగు పురాణాలు, వేదాలు, ఉపనిషత్తులలో ప్రస్తావించిన దేవతలతోనే ఆగలేదు. ఆ తరువాత వచ్చిన ఎంతొమంది యోగులను, మహాపురుషులను కూడా పూజించడం అనేది పరిపాటి అయిపోయినది. ఈ యొక్క ఇష్టదేవతా ప్రార్థన అనే సాంప్రదయము ఇతర మత దైవాలను, యోగులను, పూజించడాన్ని కూడా ఎవరూ ఖండించలేదు. ముక్తి సాధన కొరకు పాటు పడిన అందరినీ హిందూత్వము తనలో మమైకము చేసుకుంది.

అలాంటి ముక్తిమార్గాలలో, ఈ యొక్క ఇష్ట దైవాన్ని ఎన్నుకొనుటలో మహమ్మదీయ దైవమయిన 'అల్లా ' ని పూజిం ంచడం , మహమ్మదీయ దైవప్రార్థన అయిన 'నమాజూ చేయడం సహితం అలవాటు చేసుకున్న ఒక సద్ బ్రాహ్మణ ఇల్లాలి గురించి చెప్పడమే ఈ సుధీర్ఘ ఉపన్యాసము యొక్క ముఖ్యోద్దేశ్యము.

Lot's happening in India!

2007-02-09T19:09:00.000-05:00

"Life moves pretty fast. If you don't stop and look around once in a while, you could miss it." -Ferris Bueller

In almost every edition of Business Week you will find at least one article on India. It's common to hear India named where ever the hot topics like global warming, and job outsourcing are passionately discussed, be it radio or television.

I came across a few news makers, in case you missed them...

The annual Bangalore air-show attracted many big shots this time around. In a PR stunt, Ratan Tata flew in a F-16, a fighter jet. I don't know if indigenously made airplanes also participated in this show. Just after writing this line, I found an article that mentioned about an aircraft developed in India that crashed during the show. I hope no one got hurt and that this is only a temporary setback. The picture below is of a Light Combat Aircraft built in India.
Join the BBC debate: India - regional bully or friend
"The radio broadcast will be on 11 February. It will be televised on 17 and 18 February. You can participate by sending in your questions or views for the panellists by 8 of February".

Recent BBC Poll findings: "The poll found that a majority (71%) are proud to be an Indian"
BBC Article: Globalisation Shakes the World

Coincidentally, as I was writing this entry, my brother emailed me about how India is being dubbed as the next super power and how India is far from becoming that. In his own words - "I am quite happy as everyone else to see the progress India's been making over the last decade, but it's important to realize that there's a loooong way to go and not get too cocky... So, here's an article from this perspective: India the Superpower? Think again ...Raahy"

I agree with that notion. I would say that India is catching-up with industrialized western nations in many aspects. However, India has to take advantage of its recently gained wealth and invest in itself. I would argue that India is doing that, but it takes time to have any significant impact on larger public simply because of its huge population.

As an example there was a report on NPR about a reporter bombarded by surveys (NPR Audio - In India, It's Survey Mania) where ever he went. He was complaining about a survey he got many times while traveling in train to somewhere in India. Some students gave him a survey to fill out about 'how the toilets were' as toilets in that train were modernized and they would like to get some feedback. He might have gotten annoyed, but I see it as a sign that India is investing in itself - however slowly that might be.

Unsolved Mystery!

2007-01-02T21:33:00.000-05:00

Paul Brubaker reporter of Herald News writes this way:

Will authorities solve the mystery of who murdered Geetha Angara?

It's been nearly two years since Passaic Valley Water Commission chemist Geetha Angara was found dead in an underground water storage tank. Meanwhile, investigators at the Passaic County Prosecutor's Office have not determined a motive for her murder and are still in pursuit of her killer. Angara was married, the mother of three children, and had a promising career at the PVWC.

I cannot fathom how co-workers of Geetha Angara are still able to work at the same place, with a very likely possibility that a murderer is could be among them. It amazes me to see how little media coverage this case got. I have no doubt, if the victim were to be white; the case would have been solved long time ago.

Our thoughts and prayers are with her husband Jaya Kumar and her three children who are left behind.

hiMdUtvamu

2006-12-18T19:35:00.000-05:00

This posting is in RTF format. To convert to telugu - click on this link below and paste the text: http://www.geocities.com/vnagarjuna/padma.html

(At the end of this post I have tried to put it as images ..you will have to click on each image to be able to read..therefore I am not sure it is user friendly. I have found pasting the whole RTF text (along with '#'symbal)and converting to Unicode at the above url as the best solution.)

#
hiMdUtvamu
#VirinchiPriya#
mata saamarasyamu, mata sahanamu reMDU mana BaaratIyulalO elaa jIrNiMchukoni pOyaayO venukaTi mana pallelalO vaaru naDipina, jIvana vidhaanaanni chUstE ardhaM avutuMdi. adi vaaru pratyEkaMgaa panikaTTukoni ilaa uMDaali ani alavarchukunnadi kaadu. adi anaadigaa BaaratIyulalo prakRti sidhdhaMgaa alavaDinadi tappa marokaTi kaadu. A sahajIvanamE vaari nija jIvanavidhaanamu. Aryula nuMchi iTIvala kaalaMlO vachchina paaSchaatyula varaku eMta maMdi daMDayaatralu saagiMchinaa,
tamadaina paMthaalO tama svaMta pravRuttini kaapaaDukuMTU anniTinI tamalO mamaikaMchEsukunnaarE tappa vETini vadilEyalEdu.manamu I sahanaanni, saamarasyaanni reMDiTinI kalipi BaaratIyatatvamu lEdaa hiMdUtvamu ani cheppukOvachchunu.
hiMdUtvamu yokka moulika prakRutilOnE mata sahanamu imiDiyunnadi anaDaaniki hiMdUmatamulO puTTi, mukit saadhanaku matamulu aDDu raavani nirUpiMchina oka illaalE naa I vyaasamunaku prEraNa . adi kRshNaa jillaalO kaMBaMpaaDu anna chinna graamamu. AviDa evarOkaadu maa taatammagaarayina BaMDaaru rukkiNammagaaru. sanaatana satsaMpanna braahMaNa vaMSamulO puTTi , amtaku tagina sadaachaar braahMaNa vaMSamagu BaMDaaru vaarillu meTTikUDaa Ame tana pinatalli kumaaruDagu peddapalli raajaagaaru namaaju chEyuTa chUchi, A praSaaMta japa tapamunaku murisipOyi atani daggara upadESamu pomdinadi.

AnaaTi nuMchi vidhi tappakuMDaa tana 108va EDu, AviDa chanipOyE varaku rOjuku ayidu saarlu namaaju chEsEdi. maa aMdarikI AScharyakaramaina eppaTikI marachipOlEni dRSyamu AviDa chEsE I namaaju prakriya. idi ikkaDa tappaka varNiMchavalasinadE!
A Uriki karaNaM gaaraina vekaTESvar raavu gaarillu. bayaTa vasaaraalO nula ka maMchamu, A maMchamu mIda tellaTi pakka. daani mIda bOsi nOTitO, bODiguMDutalatO , naDumu pUrtigaa vaMgipOyi, tellani glaaskO chIratO ravikelEni muDatalu paDina tana
SarIraanni pUrtigaa kappukoni kaaLLu venakki muDuchukoni kUrchoni unna nUrELLu niMDina oka paMDu mudusalE maa taatamma gaaraina rukkiNamma gaaru.

A iMTlO kODaLLlu, manumaraaLLu maDi kaTTukoni pUjalu punaskaaralu chEstuMTE IviDa tanakaMTE mUDiMtaluunna oka kaRRa paTTukoni, vaMgipOyina naDumutO, masakagaa unna kaMTichUputO, mOkaaLLettunna gaDapalu daaTutU peraTlO unna baavidaggarakeLLi tanaMtaTa taanu nILLu tODukoni snaanamu chEsi, oka chinna cheMbutO nILLu techchukoni tana maMchaMu mIda kUrchuMDEdi.AviDa mOkaaLLu venakki muDuchukoni vaMgi EdO lOpala chaduvukuMTU muMduku vaMgutU lEstUuMDEdi. A kaaryakramamu ayina taruvaata cEtilO unna japamaalatO japamu chEsukuMDEdi.

alaa maa taatammagaaraina rukkiNammagaaru iddaru kumaarulu iddaru kumaartelatO, 15 maMdi manumalu manumaraaMDralatO 50 maMdi ki paigaa munimanumalatO kashTaalanu suKaalanu samaMgaa paMchukoni, 1980lO tana niMDu jIvitamunu chaaliMchinaaru.
ilaa A iMTilOpala sadaachaara braahMaNIkaM iMTi vasaaraalO ati praSaaMtamugaa, niyamabaddhamugaa mahammadIya mataacharaNamuu reMDunU muktini saachiMchukOgaligaayi. imdulO evvarU evvarinI velivEyalEdu. dIni koraku A graamamulO E veiraalu lEvalEdu. evvaru E rakaMgaa pUjiMchinaa annI A BagavaMtunikE chErataayi, aMtaa A mukti korakE kadaa ! anna goppa BaavaMtO vachchina nirliptatE oka sahaja svaBaavaMgaa InaaTiki hiMdUtvamu payanamu saagistOMdi. oka maHaanadihimaalaya parvataSrENulalO oka chinna dhaaragaa puTTi ettu pallaalaku anuguNaMgaa tana unikini, tana AvESaanni maarcukuMTU chinna chinna migataa dhaaralanniTinI kalupukoni aMtalOnE anaMta nuragalatO BayaMkolipE jalapaataMlaa maari aDDu vachchina chinna, chinna raati guMDraaLLanu piMDichEstU, pedda pedda vRukshaalanu saitaM vrELLatO sahaa pekiliMchi tanatO paaTugaa tIsukoni ettaina SiKaraala mIdanuMchi nEla mIdiki dUki pravahistUMdi. I mahaanadi yokka gamyaM saagara saMgamaM. aMduku daarilO enni aDDaMkulu vachchinaa enni itara chinna kaaluvalu nadulu vachchinaa anniTinI kalupukoni tana gamyaM chEraTaM tappa I mahaanadiki tarataraalugaa iMkoka maargaM teliyadu.

idE vidhaMgaa BaaratadESa hiMdU matasaMskRuti kUDaa ennO vEla saMvatsaraala pUrvaM, sanaatana veidika dharMaMgaa ekkaDa eppuDu puTTiMdO kUDaa spaShTaMgaa cheppalEmu. adi oka saMsthagaa puTTalEdu. daaniki ellalu ivi ani cheppagaliginavaaru lEru. tanadi anaMtarUpaM, anEka vaividhya rUpaalaatO tana unikini chaaTukuMdi. hiMdUtvamu oka mataMgaa puTTalEdu. paMchaBUtaalanu pUjistU modalayina I sanaatana dharMaM oka tatvaMgaa velugoMdiMdi.

A mahaanadi elaa daarilO vachchina vaaTini tanalOmamaikaM chEsukOkaligiMdO hiMdUtvamu kUDaa BaaratadESaaniki vachchina anEka mataalanu, dharMaalanu tanadaina baaNilO tana svasvarUpaanni vadilipeTTakuMDaa, tana sahajarUpaaniki merugulu diddukuMdi.

asalu hiMdUtvamu yokka svarUpamu elaaMTidO telusukuMTE, mata sahanamu matasaamarasyamu elaa hiMdUtvamulO imiDiyunnaayO ardhaMvutuMdi. hiMdutvamuna ChaaMdhasa tatvamunaku taavulEdu. #fundamentalism# anEdi hiMdUtvamu yokka moulika prakRuti lOnE lEdu. hiMdUtvamunaku oka saMstha lEkapOvaDaM anEdi daani moulika svarUpaM lO oka BaagaM. evarU evari mIda mataM pEra adhikaaraM kaani niyamaalanu kaani vidhiMchalEdu. hiMdUtvamu oka tatvaSaastramu. iMdulO Astika naastika tatvaalu mELaviMchabaDDaayi. hiMduvulu mataM pEriTa kaTTubaDi yuMDalEdu. paMchaButaalanu pUjistu modalayina hiMdUtvamu taruvaata vachchina dEvataavataaramulanu tama matamulO AmOdiMchuTa yanunaci chaalaa kaakataaLIyamugaa evari pramEyamu lEkuMDaa jarigiMdi. I nirviraama aMtulEni aMtarlInata, itara matala paTla unna nirliptatE BaaratIyulaku mata sahanamu alavaraDaaniki tODpaDiMdi.

BaaratadESamu anaadigaa ennO matamulanuku ASrayamivvaDamE, prastuta matasahanamunaku punaadi. hiMdUdESa charitra chUsinaTlayitE krIstu pUrvamu 2va SataabdhamulO puTTina vEdaalanuMchi , 6va SataabdhamulO puTTina boudhdhamatamu, jainamatamu, 8va SataabdhamulO vachchina YUdulu, krIstu Sakamu 4va SataabdhamulO vachchina kraistavulu. 8vaSatabdhamulO vachchina mahammadIyulu monnImadhya vachchina bahaayi matamu , ivannI kUDaa tama tama sasvarUpyaanni kaapaaDukO kaligaayi aMTE adi okka BaaratadESamulOnE saadhyamu.

A mahaanadi elaa tana daarilOnunna vaaTinanniTinI tana veMTa tIsukoni urrUtalUguchU saagarasaMgamaaniki payanistuMdO hiMdU mataM kUDaa tana sanaatana dharmaacharaNa tO tana chuTTU unna anEka saMskRutalanu, saaMpradaayalanu, tegalanu, jaatulanE kaaka bayaTa dESaalanuMchi vichchESina itara mataalanu saitaM tanavigaa tanalO aMtarlInaM chEsukuMTU mOksha saadhanE gamyaMgaa saagipOtU unnadi. hiMdUtvamunu oka mataM ani parigaNiMchaDaM valla, daani yokka anaMta svarUpaanni viSvamaanava tatvaanni oka chaTraM lO bigiMchaTaM anna viphala prayatnaM chEyaDamE.

hiMdUtvamu yokka charitra pariSIliMchinaTlayitE anEka mukti maargaalu gOcharamavutaayi. A parama padamu saadhiMchaDaaniki, aa brahmajnaanamunu poMdaDaaniki pUrvamu anEkamaMdi anEka maargaalu avalaMbichaarani telustuMdi. BagavaMtunini kanugonaDaaniki , satya an vEshaNaku E maargaM ayinaa tappu lEdu anE BaavanE mana Baarata dESa mata sahanaaniki punaadi ani I charitra vakkaaNiMchi cheptuMdi.
hiMdUtvamulO nunna AlOchanaasvECcha, manushyulaku vaari vaari samardhatanu, vaari ishTaM nu paTTi viBinna rItulalaO A BagavaMtunini PUjiMchaTaaniki avakaaSaM kalpiMchiMdi.hiMdUtvamu yokka anaMtamayamaina lakshaNaalalO ishTadEvataa praarthana oka rUpaM. Yugaa la nuMchi hiMdUtvamulO aMtarlInamayina vividha dEvataa svarUpaala nuMchi evari manasuku nachchina , evariki anukUlamayina dEvataalanu pUjiMchaDaM anEdi kramakramamugaa AchaaraMgaa maariMdi. kuladaivaalu anEdi bahuSaa ilaaganE modalu ayiuMDavachchunu. I AcharaNa hiMdUmata graMthaalagu puraaNaalu, vEdaalu, upanishattulalO prastaaviMchina dEvatalatOnE aagalEdu. A taruvaata vachchina eMtomaMdi YOgulanu, mahaapurushulanu kUDaa pUjiMchaDam anEdi paripaaTi ayipOyinadi. I yokka ishTadEvataa praarthana anE saampradayamu itara mata deivaalanu, yOgulanu, pUjiMchaDaanni kUDaa evarU KaMDiMchalEdu. mukti saadhana koraku paaTu paDina amdarinI hiMdUtvamu tanalO mameikamu chEsukuMdi.

alaaMTi muktimaargaalalO, I yokka ishTa deivaanni ennukonuTalO mahammadIya deivamayina 'allaa ' ni pUjiM MchaDaM , mahammadIya deivapraarthana ayina 'namaaju' chEyaDaM sahitaM alavaaTu chEsukunna oka sad braahmaNa illaali guriMchi cheppaDamE I sudhIrGa upanyaasamu yokka muKyOddESyamu.

#

Shooting Star - John Hodgman

2006-07-29T11:11:00.000-04:00

John Hodgman, a Yale graduate, became famous with his appearance on Daily Show (with Jon Stewart) to promote his book, 'The Areas of My Expertise'. He appears on the show frequently as 'Resident Expert', commenting on various topics. He also can be seen on recent Apple ad campaign.

I noticed that he really has some talent and tried to dig more material about him online. Surprisingly I came across his 'Podcasts', dubbed as 'Little Gray Books' lectures, I don't think he generates any new Podcasts, however, the ones out there are really funny and refreshing. I found 'How to Observe Presidents Day ' to be hilarious. I won't be surprised to see him, getting his own show on 'Comedy Central'

Checkout all the links, including apple ad campaign (if you haven't seen any ads)

Janaganamana...

2006-07-11T18:49:00.000-04:00

Can't think anyone who can take pride in killing innocent civilians. It's very easy to kill another human being, but it's very difficult to help another human being to live. I can never understand the mind set of people who commit the gruesome acts like today's bombings in Mumbai commuter train.

As tribute to all those who lost their loved ones, here is a video that bonds us together!

Mumbai - World's Rudest and New York - World's Most Polite ???

2006-06-20T23:10:00.000-04:00

I read this Reader's Digest article, "How polite are we?", in the morning and by night all the networks are covering it as big news.

According to this Survey, Mumbai is rated as world's rudest city and New York is rated as world's most polite city. What's wrong with this picture?

I was surprised to see the criteria used to determine the being rude vs. being polite.

1. "Dropping papers in a busy street to see if anyone would help"
Cannot comment much on this, because I never been to Mumbai. However, this partly shows being people as busy, not rude.

2. "Checking how often shop assistants said “thank you”"
This, I have problem with. In country like India forget about busy city like Mumbai, even rural town shop assistant would not say "thank you". But, that's most definitely not because he/she was being rude. It's because ordinary people in India are simply not used to saying such pleasantries.

3. "Counting how often someone held a door open"
This is another area where the survey picked a wrong case to observe to analyze rudeness. Again, most of the ordinary people in India are not simply used to 'holding the door open for someone that's coming behind them'. People just do not such thing as being rude. I will give you an example.

For years I have been working and living in NY/NJ/PA tri-state area. Every time someone sneezes, most of them (including myself) say 'bless you' (short for 'may god bless you'). Some may choose to say it, some don't say it. I worked in Maryland for six months, there I observed my colleagues and not even once they said 'bless you'. I do not think they are any more impolite than the New Yorkers.

I think this survey is severely flawed!

Two moving monologues few days after 9/11

2006-06-19T21:37:00.000-04:00

Jon Stewart handled himself great and gave a reaction that seemed to have gotten from his gut. However, I think David Letter who is the senior of the two, was excellent in putting things in perspective and eloquent in his speech. Every one of us can learn great deal by looking at how these two conducted themselves at not only difficult time in their own lives but also of the country.

David Letterman 9/11

Jon Stewart 9/11

Jon Stewart v Bill Bennett

2006-06-19T21:10:00.000-04:00

jon stewart v. bill bennett

I watched this on the Daily Show and I thought that Jon Stewart did really well to counter the argument of well known ultra-conservative pundit, Bill Bennett. I especially liked his refutal of the slippery slope argument used by Bennett.

On the whole, an interesting debate about the gay marriage issue.

VoR

Indian Superhighway

2006-03-29T05:22:00.000-05:00

I was completely in the dark about the India's new superhighway, Golden Quadrilateral.
I learned about it from a NYtimes article published during President Bush's visit to India, a month ago. This highway construction is still underway, when finished would connect New Delhi - Calcutta - Chennai - Mumbai - New Delhi.

Even though, there are obstacles to this massive project as anyone can expect, I am glad that Indian government is overcoming them; I think that new super highway will be built slowly, but surely.

India Accelerating, building a superhighway, a New York Times audio/visual article.

97% of highway work to be done by April 2007 , business-standard.com article

Natioanl Highway Authority of India, Golden Quadrilateral project status

Private Satellites Do Exist

2006-03-15T21:01:00.000-05:00

Hello Fellas,

Recently, Mr.Yogi and I discussed the possibility of having private satellites - apparently, unbeknownst to us (I mean Mr.Yogi and I), there are about 70 privately owned satellites orbiting the earth this very moment :)

BTW this topic came up in our discussion when we were discussing the possible implications of Google Earth.

Mr.Yogi pointed out a couple more neat sites as well: mars.google.com & moon.google.com

Ciao,
Voice of Reason

P.S. Here is an article explaining how the private Satellites lost their completely private status in the U.S.

Favorite Videos

2006-03-04T15:28:00.000-05:00

I apologize for to my fellow bloggers for not posting any stories for a while. Here are some of my favourite videos found on google.

Matrix Ping Pong

"66% say Bush is India’s Friend"

2006-02-28T21:37:00.000-05:00

Times of India conducted a number of polls regarding the Indian populace's opinion of America.

Though some of the questions are very manipulative and though I cannot vouch for the reliability of the newspaper's methods, even if the numbers are slightly representative of the true popular opinion - it is pretty shocking to say the least.

I was especially shocked about Bush's popularity rating in India - it was definitely not what I was expecting, although I am not sure what I was expecting. :)

As some observant soul pointed out, since Bush's popularity is higher in India (66%) than here in the U.S. (38%) , perhaps Bush should stay there ;)

Backyard Cricket

2006-01-13T04:58:00.000-05:00

Funny video, check it out!

Overseas Citizenship of India

2006-01-06T11:02:00.000-05:00

To know more about Dual Citizenship you can click on this link

http://glowbeetle.blogspot.com/

Apatheism

2005-12-21T08:54:00.000-05:00

Here is an interesting article about Apatheism -
http://www.jonathanrauch.com/jrauch_articles/apatheism_beyond_religion/index.html

I have always contended that reason contradicts the existence of God.

However, I have also noted that most people I knew of were pretty reasonable, pragmatic people that, for some reason, believed in God. Thus, I made every attempt to understand the reasoning behind their beliefs.

This was where I hit a stone wall. All of them were absolutely sure about their belief in God; yet, somehow, they found it difficult to expound upon their beliefs.

This frustrated me.

Don't get me wrong, I was not frustrated by their beliefs; rather, I was flummoxed by my own understanding, or lack thereof, of them.

I found "apatheism" interesting because it helped pigeonhole a lot of people around me (at least better than any other previous denomination that I knew of) and because it helped in bettering my understanding of their beliefs

Although I didn't agree with some of the author's claims, I found the article to be, on the whole, an interesting read.

P.S. There is also a good article about introversion in the same site - actually that's how I got to that blog.
http://www.jonathanrauch.com/jrauch_articles/caring_for_your_introvert/index.html

The Apprentice 4

2005-12-11T22:44:00.000-05:00

One of the most popular TV shows i liked in US is 'The Apprentice'. I watch this show every week and i can't wait to watch the final episode which will air on Dec 15th, Thursday. The interesting thing is Randal pinkett who came till the final episode is an Engineering graduate from Rutgers University.

Geetha Gaanam - First Twelve Chapters

2005-11-13T01:03:00.000-05:00

Hello all,

Naanna (Prasad Komarraju) has finally recorded the first 12 chapters of Geetha Gaanam. As you may all know Geetha Gaanam is his freeverse translation of Bhagavad-Gita into Telugu.

BTW, Archive.org is a great place for you to host unlimiated amount of audio/visual material - as long as you aren't committing any copyright violations that is :) I would also recommend you to not upload loads of unnecessary podcasts to this place. You can do that, instead, at Podomatic.com.

The Wonderful World of Wizard of Oz! Is it just a fairy tale?

2005-11-10T20:30:00.000-05:00

Did you ever think that The Wizard of Oz could be more than just a fairy tale? Well it is, I read some really interesting stuff about The Wizard Of Oz. All the characters that were created by L. Frank Baum (the author of Wizard of Oz) are political symbols of the day. All the characters from this “fairy tale” reflect people from the late 1800’s. Lot of issues were actually covered in this particular “fairy tale” like silver versus gold, the election of 1896, and the state of affairs in and around the Unites States in the 1890s.

The infamous Yellow Brick road that Dorothy is told to follow symbolizes the gold rush era. A major cause for Americans to move from the east to the west was the gold that was found in California and other states around that area. Just like Dorothy the Americans also followed their own yellow brick road. Dorothy represents Uncle Sam since she had the power, which were the shoes. The Cowardly Lion is William Jennings Bryan who ran for presidency many times but never actually won. He was known for his great oratory skills but he never took the right decisions just like the coward lion in the Wizard of Oz.

The actual Wizard of Oz represents former President William McKinley. Before McKinley became the president he was just like any other citizen of the time. In the Wizard of Oz the wizard was just an ordinary person, he did not have any extraordinary power. The Wicked Witch of the East represents the “Bank Boss” (the people who kept on forcing poor farmers out of their houses because they did not pay their annual loan money). The Wicked Witch of the West represents the “Railroad Baron”. The railroad baron controlled the farmers shipping expenses and manipulated the earnings of railroad workers. In conclusion most of the characters in The Wizard Of Oz was a symbol of something in the late 1800's.

-Harika
P.S- if anyone is interested in watching The Wizard of Oz it is on tomorrow, Saturday, and Sunday on TBS.

The West Wing

2005-11-07T22:05:00.000-05:00

I like politics; naturally I was drawn towards 'The West Wing', the TV show on NBC. I only watched few episodes of the show in the past seasons. When the new season started I was delighted to see that the producers chose one of my favorite actors to play the presidential candidate. Ergo, I have been watching 'West Wing' religiously (with Tivo's help).

In the 'West Wing', it's time for presidential elections. The primaries are over, congressman, Matt Santos (Jimmy Smits) won the Democratic primary and he is mainly campaigning on 'education'. Senator, Arnold Vinic (Alen Alda) has won the Republican nomination and he wants to cut taxes.

Last Sunday was the debate time for the both leaders. 'West Wing' pulled a stunt, (for lack of a better word) by having the debate aired live on NBC with 1 or 2 minute breaks. In a surprising move (hinted in previous episode) both candidates proposed to put the rules aside, and debate like president Lincoln and Douglas. I agree that such a fiasco would never be a real life thing, however it was written very well, and superbly acted. I don't like what Republicans stand for, however on Sunday senator, Vinic (Alen Alda) made it very heard for me to hate their ideology. The producers of the show were very successful in making both the candidates very much likeable.

As far as the debate was concerned, I thought senator Vinic won it. However, as you can see on NBC.com 70% say that Santos won, and Vinic 29%.

NBC: West Wing - Show website
The Washington Post: Who Won the 'West Wing' Live Debate?
The Washington Post: A Debatable Ploy by NBC - I don't agree with the author's take

Fall colors at Shenandoah

2005-11-06T12:36:00.000-05:00

I am very thrilled to see the fall colors for the first time. We went to Shenandoah National Park to see the colors that is an hour and half drive from our place. We planned a day before which way to go, as there are four entrances to the park. There is one entrance in North, two entrances in the middle and one in the South.

A famous road called the ‘Skyline Drive’ goes through the entire stretch of the park (100 miles) from North to South. We planned to enter the ‘Skyline Drive’ through the north entrance. We started at 9:30 in the morning and reached the park entrance at 11:00 am. We had to pay an entrance fee of 10 dollars. Along with the receipt for entrance fee, park rangers gave us the map, which was very helpful.

We first visited the ‘Dickey Ridge’ visitor center to get some information about the trails and where we can see the waterfalls. The park ranger suggested us to go to the ‘Dark Hollow Falls’ (50th mile post) which is very famous and is an hour and half drive from there to the parking lot. There were many spectacular scenic places all along the drive.

At every nook and corner of Shenandoah there is a ‘Scenic Overlook’ and mileposts placed along the road (not uniformly however). The one I liked the most was where all the leaves were in one uniform color of golden yellow. We stopped there for a few minutes to take some pictures. It was so pretty, many people stopped along the road to take pictures.

After that, we got hungry and drove to the ‘Skyland’ area where there was a dining area. The dining area had a restaurant and a café. Since the day was beautiful, there were many visitors to the park and it was no surprise to see the dining area crowded as well. It was definitely a good idea to order to go rather than to wait to get the seating. After waiting for 15 minutes, we got a couple of 7-inch personal pizzas. We ate the pizzas in the car, and then we started again to our destination. The weather was so good that even at such a high elevation of 3490ft, we didn’t feel a bit of cold.

Finally we arrived at our destination: ‘Dark Hollow Falls’. It was an easy, but a steep hike to a 70-foot waterfall. Total climb is about 440 feet. The trail is 1 ¼ miles in distance and takes 1 ½ hour for the round trip. It is rated moderate in difficulty. The waterfalls were very nice.

Praveen got the directions for our return trip from his ‘Streets and Maps’ in laptop, which helps us whenever we go for a long drive to a new place. On the way back, it was getting dark and we stopped at some places where we saw a beautiful sunset. We saw a few white tailed deer that were common in this area. We reached home at 8:30pm. It was a nice trip and we definetly recommend you to visit Shenandoah.

Physicists Oppose U.S. Policy on Using Nuclear Weapons

2005-11-04T11:18:00.000-05:00

http://www.scienceblog.com/cms/physicists_oppose_u_s_policy_on_nuclear_attack_9157

I was quite amazed to find out about the current U.S. policy on the use of nuclear weapons.

Personally, I completely agree with the petition. Even though the risk of the U.S. using nuclear weapons on a non-nuclear state is very low, this ensures that some overzealous President cannot declare all-out nuclear war on countries - just to ensure that no more lives are lost in the war.

The use of the atomic bomb on Hiroshima and Nagasaki demonstrates that a President is more than capable of such ill judgement. What amazes me is not Truman 's decision to use Atomic Bombs but his decision to use TWO of them. One would think that the use of just a single bomb should suffice to demonstrate to the Japanese the capability of the U.S. to cause "prompt and utter destruction".

Really, this decision must take the prize for the most ill-considered and brazen decisions by a leader. The probable second being Hitler's decision to invade Russia - another mind-bogglingly stupid decision- but that's for another day.

What's your take on the whole issue?

Dhoni Ka Dhulayee.... (ind-srilanka 3rd odi highlights)

2005-11-02T12:40:00.000-05:00

INDIA-SRILANKA 3rd ODI HIGHLIGHTS Download

India Batting http://s39.yousendit.com/d.aspx?id=39HTGLX...OB3R8GMDRD4UOPZ

Sri Lankan wickets http://s39.yousendit.com/d.aspx?id=1D9O7T8...D90P5CJWWTM8VSY

Have fun !!!

Fireworks during Diwali

2005-11-01T16:19:00.000-05:00

As children, the only festival we looked forward to was Diwali. The first attraction was, and if I am not mistaken even today is, fireworks.
Actually Diwali is celebrated twenty days after Dussehara. But for us, Diwali always started as soon as Dussehara ended.

It all used to begin with bringing the catalogs for fireworks from the local store and bargaining for budget with our parents. The prices always doubled from the previous year. So, we always had to fight for an increase in our budget. Finally, after a lot of struggle and discussions, one fine evening, we would go and buy the fireworks.

The next challenge was to dry them under the Sun for a few hours a day, in order to get the best results. The more the fireworks are dried the better they fired. Every one of us would take turns to gaurd the fireworks from rain, and thieves who mostly would be the servant maid's children.

And the next task would be dividing the fireworks equally among all of us. This was the trickiest and the most controversial part, and mostly my dad used to head this meeting to avoid quarrels among us.
I and my sisters invariably, had to part with the less ‘dangerous’ share, stuff like ‘sparkles’ ‘bhuchakras’ , ‘snakes’, ‘onion bombs’, some ‘packet bombs’ , 'color match boxes' 'Ropes', 'Pencils', 'vishnu chakras', 'black snake tablets'. Besides these, both my brothers would get to fire the bombs and rockets too.

I do not know, if any one remembers the 'black snake tablets' , which gave out black pungent smoke and black suit when lit and made a permanent mark on the floor. My mother always hated those things as she had to clean the black suit, and scrub the marks which were all over the house.

Yet another interesting thing, I remember is the Telephone bomb; we had to tie a string from one pole to another running through the telephone bomb. When lit with fire it moved from one end to the other with sparkles. We enjoyed doing that over weekends before the Diwali.

One year we celebrated Diwali in our grandmother’s village. There , we did not had all the fireworks that we had in Hyderabad, but it was fun and we learnt new things.

The most common fireworks, which all the village children lit are ‘divitilu’; a cotton cloth dipped in oil was wound to a stick and lit with fire. Carrying these in their hands, the children made all sorts of acrobatics. Some even caused fire accidents, which were inevitable as most of the houses had thatched roofs.

In addition to the 'divitilu' , there were the ‘rolu rokallu’, the crude substitutes for bombs . Gunpowder in small quantities used to be placed between a small iron mortar and pestle and was tightly secured with two long iron wires. With the help of these two iron wires it was, then swung in the air, and struck with force to ground which made the gunpowder to blast releasing huge sound.

And, another beautiful fireworks which I enjoyed in my granmother's village was the ‘vennela madugulu’; these I think were made with sulfur and phosphorous , which were packed in tubes of several layers of paper. When one end was lit with fire, drops of sparkling hot stuff fell to the ground causing the visual effect of moon light falling to ground. One had to hold these high above the ground in order to get the best effect.

Most of the fireworks in the villages were made at home by the family members and were exchanged for some thing else.

Just wanted to remind you, all the fun and enjoyment we all had back in India.

NY mayor campaigning in Hindi

2005-11-01T12:09:00.000-05:00

All,
Did you know that NY Mayor is campaining in Hindi and Urdu? Here is the link to the article in "Times of India"

The link is http://timesofindia.indiatimes.com/articleshow/1281942.cms.

Happy Deepavali to all of you

INDIA-SRILANKA ODI HIGHLIGHTS

2005-10-31T08:24:00.000-05:00

Cricket Fans of Manamantha:-

I have found these links in forum and did not verify yet.
So am not sure of the genuity or quality, but try your luck.

------------------
First One Day
YOU WILL NEED REAL PLAYER TO VIEW THE VIDEO

presentation http://64.182.1.136/realaudio/cricket/presentation.rm

srilanka wickets http://64.182.1.136/realaudio/cricket/sriwickets.rm

Best of the game http://64.182.1.136/realaudio/cricket/both6s.rm

-------------------------------
Here's some for the second ODI.

http://www.greatandhra.com/cricket/videos/india1028_sri.ram
http://www.greatandhra.com/cricket/videos/...1028_pathan.ram
http://www.greatandhra.com/cricket/videos/...1028_action.ram
http://www.greatandhra.com/cricket/videos/...1028_sachin.ram
http://www.greatandhra.com/cricket/videos/india1028_pres.ram

----------------
Indian 2003 World cup games :
Make sure to wait until the countdown has gone down to 0it can take around 1 minute (but may be worth it)
http://www.megaupload.com/?d=20FE1XOV

Have Fun !!!

Patchy Foliage In Maryland

2005-10-23T19:41:00.000-04:00

In Maryland, the tree colors just started to change here and there. This week, we went out in search of fall colors. We didn't know where to go. However, I remembered, few months ago we saw few people fish at a lake, near Patuxent Wildlife Refuse. May be I thought, I could get few good pictures there. We were disappointed to see the entrance to lake closed. To our astonishment, the entrance to Wildlife Refuse was still open. It said at the gate that, closing time is 5:30pm and we approached the entrance at 4:50pm; that gave us few good minutes to roam around. Later, a visitor informed us that an automatic gate would let us out even after 5:30pm.

We were very happy about what we saw. There were lots of birds. I didn't take my binoculars with me, but next time I will. There is a bird viewing shelter in the refuse and found it to be inviting. There are few short length trails open for visitors.

Left: Bird Viewing Shelter
Right: View from one of the shelters whole

Since, this place is minutes away from where we live. I want to post pictures of the seasonal changes at Patuxent on ‘manamantha’. So, stay tuned, I intend capture photos again at the peak of Foliage.

Festival of Lights

2005-10-23T10:25:00.000-04:00

Now that Deepavali (Diwali) is just a week away, I thought sharing my memories of the festival with all of you... As far as I know there isn't a soul who does not enjoy this wonderful festival of diyas. It is one of my favorite festivals.

As a kid, I used to wait for this festival mainly for three things. The first is that I would get a chance to eat a wide variety of sweets and yummy snacks(ummmmmm.... my mouth already waters ). All our neighbours used to exchange savories. This was particularly special because most of my neighbours were from different parts of India. That's how I came to know of Gujarati dhokla and thepla, Tamilian carrot
payasam, Bengali sandesh, etc.

The second thing I used to look forward to was to light fire crackers. As a kid I was very scared of bombs - Laxmi bomb, Atom bomb, Rocket, Sema tapas etc. I used to just light Kakarabottulu (sparklers), Bhoo-Chakralu, Chichubudlu (flower pots), Onion bombs and other small things and I haven't changed till today.

Finally, every girl's dream: shopping, shopping, shopping!!! My mom and I would shop for new clothes for all of us. Nowadays, even if I wear new clothes on a festive occassion, I don't get into the same festive mood as there isn't any hullabulla or the
noise of festival around me. I miss those sorroundings where everyone around me was enjoying the festival busily and noisily.

There was always a lot of hungama in the weeks preceding Diwali. My mom used to plan ahead as to what special items to make for that year. She used to start preparing sweets and khara a week before. Because, my brother Babloo was never used to be fussy, she made items that I liked the most - tokkudu laddu, murukulu, mixture, aavada, garelu, panchadara poori etc. She was very good at making Bobbattlu, so it was not just I who used to demand her, but all my mamayyas, attayyas, pinnis and my paternal babayyas used to relish them too.

As you can see my mom used to most of the work (with a little bit of help from my brother), and my main help was in eating the great foods! I now realize how much she used to toil for us without any complaints, and it makes me love her and miss her even more!

On the day of Diwali we used to get up early as my dad was very particular that we got up early and had a bath. Or may be we used to get up early because our neighbors would start the noisy fireworks by 5am. Once again my mom used to make all kinds of specials that day, as all four of us would be home.

In the evening, my mother did Laxmi Pooja and would light diyas all around the house. All four of us used to wear new clothes and participated in the pooja. This used to be the best part: your house covered with shining diyas, their lights shimmering in a gentle breeze... In between all these we used have icchu kuntinamma vaayanam, pucchu kuntinamma vaayanam- meaning we used to exchange the savories with our neighbours. Finally, as the Sun finally set, the sizzling dhamakas would begin.

Wow! Those enchanting memories keep their magical hold on my heart.

Finally, some tidbits of information extracted from Wikipedia:

Did you know that Diwali is celebrated in countries other than India? In England, the days are Dhanteras, Narak Chatrudashi, Lakshmi-Puja, the most important day, Padwa or Varshapratipanda and Bhaiya Dooj or the Teeka Ceremony. In Trinidad and Tobago, the day of Divali is a public holiday and celebrations precede the Lakshmi-Puja day for almost two weeks. This event is one of the foremost religious observances for the country. You can find more on this here.

Prasad's Gita Ganam - New and Revised

2005-10-23T09:29:00.000-04:00

You will find the first 12 chapters of Prasad's Geetha Gaanam here.

My Experience With MVA Maryland

2005-10-21T21:37:00.000-04:00

It is very hard to obtain a Driver’s license in Maryland for the people who come to US on immigration basis. Coming to my personal experience, for taking the knowledge test I need to schedule an appointment. I called the DMV for an appointment in July and I got my appointment in October that too in the MVA office, which is an hour drive from our house though we have many MVA’s near our house.

Finally the day came and I went to take the test. I was given token number 2. The lady called me and she saw my documents and took a picture and was processing my data. She made me sit for an hour and at last said that the residential proofs I have shown her are not sufficient and I am not eligible to take the test. I took the regular postal mails I got but they need only first class mail. I came out with a sad face :( and started making a phone call to DMV to reschedule an appointment and I got it in January. Hoping to have good luck for the next time.
The rules are different for different states and I hope the federal government should pass same rules for all states in future.

Daylight Saving Time

2005-10-21T17:11:00.000-04:00

I was just wondering why there is a change of timings in US in spring and fall. I made a little research and came out with few things which i would like to share with my fellow bloggers.

We move our clocks every spring one hour ahead and "lose" an hour during the night. Each fall we move our clocks back one hour and "gain" an extra hour. One survey or the other every year shows that most people try to ‘catch-up with their sleep’ with that extra hour. Kids remember these changing of clocks, with a popular phrase, “in fall we ‘fall back’ and in spring, we ‘spring ahead’”. The main purpose of Daylight Saving Time (called "Summer Time" many places in the world) is to make better use of daylight.

Daylight Saving Time is a change in the standard time of each time zone. During the months March/April-September/October, the countries on the northern hemisphere have their summer months and observe DST. While the countries in the southern hemisphere have their winter. During the rest of the year (September/October-March/April), it’s the opposite: Winter on the northern hemisphere, summer in the southern...

Benjamin Franklin suggested this ‘day light saving’ method in 1784, but it was first during World War I, in 1916 DST was adopted in this country and many other countries.

Beavers-The Water engineers

2005-10-21T15:38:00.000-04:00

In the Rocky Mountain National Park, we went to a trail where we can see Beaver dams and they were very interesting. Beavers are best known for their natural trait of building dams in rivers. The American Beaver is the national animal of Canada; in fact, it is depicted on the Canadian five-cent piece and was on the first Canadian postage stamp, the Three Penny Beaver.

The dams are created both as a protection against predators and to provide easy access to food during winter. Beavers are called Water engineers. Beavers have webbed hind-feet, and the claw of the second hind-toe double. They have poor eyesight, but keen senses of hearing, smell, and touch. The favorite food of the American beaver is the water-Lilly (Nuphar luteum), which bears a resemblance to a cabbage stalk, and grows at the bottom of lakes and rivers.

Beaver dams are usually about 50 m in length, 2 m high, and about 3 m through the base. Their dams help to maintain water levels in forest streams, thus providing habitat for themselves, fish, and waterfowl.

Beavers build dams by falling trees. It takes a beaver about 25 minutes to fall a 5-inch diameter tree and about 8-10 minutes to fall a 3-inch diameter tree. They use their front teeth and gnaw around the tree to make it fall. Falling trees is dangerous business. A beaver can have a gruesome death by falling a tree on top of itself. So a beaver has to remember not to be too eager. A smart beaver needs to run away when a tree starts to sway. After a beaver starts to fall some trees, it starts to build a dam. Once a beaver has built its dam, it starts construction on a home. During construction of the dam and the beaver's lodge, the beaver lives in a hole it digs in the side of the bank. This hole is called a bank burrow. The lodge looks like a stick igloo. Inside the lodge, beavers build a sleeping platform about a foot off of the water. This can be a problem. Spring floods can make this bed a horrible place to sleep, so beavers move back to the bank burrow to wait out the flood before returning to their lodge.

.... click to read more interesting stuff on Beavers

H1BEES - Entrepreneurs

2005-10-19T10:46:00.000-04:00

A month ago I came across an article in Washington Post on H1bees. Then I happen to come across it again yesterday, this time I heard little bit of their music, theWorld.org on H1bees, and it is not only good, but also very professional. We all know that Chennai is the capital for exceptional music talent. Now, a few 'Chennaites' have shown that even the daily humdrum of jobs cannot keep them away from being in touch with their roots and talents, my hats-off to them.

Most of us who have been living in US often dream of doing such things, but few of us ever turn those dreams into reality.

H1BEES album and others

Halloween and Dussehra: Witches and Gods

2005-10-16T22:10:00.000-04:00

Halloween and Dussehra: Witches and Gods

Though in different ways, yet Halloween is celebrated in most parts of the world. Homes are decorated with pumpkins, mums, candles and fall colors. Children dressed in different costumes go for trick-or-treat to collect candy. It is considered as the festival of witches or New Year for witches in Salem USA. It is the day when the dead are remembered. People in some parts of the world believe that during the night of the Halloween, the world of spirits and the world of mortals exchange energies.

To get disguised, and to protect themselves from the real spirits roaming during the night of Halloween, children and adults color their faces black, and dress like ghosts. Also, Halloween is the festival of harvest. Produce is kept inside for winter; the leaves change their color and start falling.

As well as during fall, different parts of the world have their own kind of festivals and celebrations according to the local lore and traditions. In India during the fall, between October and November, ‘Dussehra’ is celebrated by all classes through out the country as a festival of victory of good over evil. It is celebrated nine days and the grand finale is the tenth day and is also called as ‘Vijaya Dasami’. This festival is also considered as the festival of harvest as most of the summer crops are harvested. The Hindu mythological connection to this festival is the epic hero Lord Rama, of Ramayana, killed the demon Ravana, and also Prince Arjuna third brother of the Pandavas of Mahabharata fought his cousin Duryodhana and saved the kingdom of King Viratha on this day. On this day all the houses are decorated with marigold flowers, mango leaves, turmeric, and Rangoli. In villages the school master leads his pupils in a procession to every house where the children are offered sweets by the residents. The children are dressed in different mythological characters and carry toy weapons like the bow and arrow and maces. The school master is also rewarded by the people of the village appropriately often by presenting him rice or money. Vehicles, tools of trade and occupation are cleaned and decorated by the men of the village. Lots of sweets are made in every house and exchanged on this day. The young girls of the village dressed in their best clothes, visit the temple in evening and pry goddess Parvathi seeking good marriage.

And at night, the effigies of the demons, Ravana, and his accomplices are burnt as a symbol of victory of good over evil. Dances, songs, and plays are held in public places all these ten days. The class and the economy barriers are often ignored and every one comes together during this festive season.

My Experience with iPod

2005-10-13T14:47:00.000-04:00

I was never inclined to listen books on tape / CD as I felt that it could not convey the essence of the story. But I was wrong. Anand has this habit of listening to books and he would always encourage me to listen to them. I had tried them before, but it proved futile. But things have changed now. My commute time to work these days varies from 1hr - 2hrs depending on the traffic. For the first few days I was listening to the radio( 1680 AM) or some CDs, but soon I was tired of them. The radio has the same hosts blabbering and CDs had become repetitive. I had to somehow pass time during my long drive.

Then, Anand had suggested that I try these books on CD once again, but this time try to choose the topics that interest me. At first I felt different as I wasn't reading a physical book but soon I got used to it. Once the book started playing, I didn't feel like switching it off. I started with John Grisham's King of Torts. It was a good book and well written. Then I read books of John Grisham, Stephen King, Paulo Coelho and other authors. This way I could listen to at least 1 book a week and sometimes more. Then as usual, I got lazy to go the library, and I didn't have any books to listen to, so Anand had suggested me to try iPod.

At first I didn't know how to operate iPod, but I learnt it slowly. My first book on Ipod was The Lion, the Witch and the Wardrobe. Its the first book in the The Chronicles of Narnia series. Then I listened to The Golden Compass, The Fugitive Pigeon and The War of the Worlds. Listening to an iPod has more advantages. One can listen to iPod whereever one goes . You can listen to it while driving, while walking to the office, in the office :) etc. I really liked the experience and will continue to enjoy it.

Earthquakes at Himalayas - Most Predictable

2005-10-11T21:25:00.000-04:00

It is tough to predict where exactly and when exactly earthquakes occur at Himalayas. But, everyone knows that they most definitely occur. It is very well known fact that Himalayas is one of most active places for the plate movements on the earth (called Plate tectonics).

Himalayas formed (and continue to form) millions of years ago when two gigantic plates called Eurasia, and India collided with each other. Indian plate got pushed under the Eurasian plate resulting in the raise of massive mountains, the Himalayas. In fact the pushing of this Indian plate into Eurasia happens even now, when this happens earth around it naturally moves with it. According to NASA, Himalayas grow at the rate of 1 cm per year.

usgs.gov on The Himalays: Two continents collide
pbs.org has a site devoted for the earthquakes, Savage Earth
Cornell University digs little more deep, Discover our Earth
A look into the future, NASA's Global Earthquake Satellite System (GESS)

Hope, last week's earthquake works like a wakeup call (pardon the cliché) to governments involved. They should look into ways of not doing same mistakes again in terms of building constructions.

Weekly Roundup

2005-10-08T15:48:00.000-04:00

Goodbye to summer of 2005
This has been a remarkable summer, at least for me. All of us tried to enjoy as much summer as we can. We managed to make at least one long distance trip (Rocky Mountain National Park). Can’t wait for the next summer!

Fall Blues
This is that time of year again (in US), falling leaves on side of the roads, pumpkins and skeletons by the home windows, and scary movies on the Television. Even after living in US for 12 years, I am still amazed by the season changes. Winter comes early to the northern states of the US and gradually moves south. In Maryland where I currently stay tree colors are just beginning to change. Have you ever wondered why leaves change colors in fall season? Here is a good a site that describes it all.

Political Roundup
US President, George Bush nominated ‘Harriet Miers’ as next Supreme Court justice. Many people, even in his own party (Republican) were surprised by this nomination, since there are many candidates with much better qualification than that of Harrier Miers. It will be interesting to see how ‘Harriet Miers’ will handle the hearings that will be held to confirm her nomination by Congress. Even right wing zealots like Ann Coulter are against this nomination. I sincerely hope Harriet Miers voluntarily refuses to accept this position (however, this is highly unlikely)

Ann Coulter with Bill Maher (on Harriet Miers and more) a clip from onegoodmove.org
Fox News Sunday on Harriet Miers from crooksandliars.com
I like this one very much. Brit Hume is a horrible person in my opinion and look at the way he deffends Harriet Miers. Brit Hume is the guy who said on the air (Fox) the day recent 'London subway bombings' occurred, I paraphrase, '... the first thing that came to my mind was that boy the stocks are going to go down, I can make some quick money here'.

Just In...
Earthquake in India, Pakistan and Afghanistan seemed to be devastating. After what happened in Louisiana, every one will look at the rescue efforts in a different perspective. I listened to PM of Pakistan on CNN, and he was quick to say no to any of the outside help (from America) as he mentioned that Pakistan's PM's office and military is capable of taking care of this catastrophe. This reaction seemed to have influenced by the position India took in the wake of last years Tsunami that killed thousands of people. World politics aside, I hope everyone works together to take care of the victims of this latest natural disaster.

A couple of things from Raahy

2005-10-07T05:07:00.000-04:00

Howdy folks,

I posted a couple of items on my blog that might interest you:

Vennela Veta - Unedited Part I

Do you believe in conspiracies?

Please pay a visit if you are interested :)

Thanks!

Firefly takes off to the Statue of Liberty

2005-09-28T22:25:00.000-04:00

I always wanted to see the Statue of Liberty for a very long time - since I landed in this land of dreams - but couldn't do so. Anand told me that the statue was closed because of 9/11 and I, being a credulous wife, beleived him :-) But this canard of his did not last long. I found out from one of my friends, Radhika, that the statue was open to visitors and that we could go up to the top of the statue. All I had to do was to purchase the tickets online 4 days ahead of time. I got really excited and since my parents were here, I wanted to share my experience with them.

We started planning from the month of August since Varalakshmi pooja (this was when Radhika told me). With lots of hurdles in between, we finally planned to go on Saturday, Sept 24. I booked the tickets a week before for 8 of us(Mamayyagaru + Attayyagaru + Amma + Daddy + Anand + Myself + Praveen + Sirisha). Apparently there were two kinds of tours available - The Promenade Tour, and the Observatory Tour. The latter includes the Promenade tour, and a trip up to the pedestal of the statue. I found that, much to my dismay, that the highest point open to public since 9/11. But, I decided to go for the Observatory tour. Later Vasudha said her family would join us for the trip. I bought four more tickets for them (Giri + Vasudha + Varija Aunty + Sai). I couldn't wait for the trip, and felt that the week passed slowly.

The Day of Trip 9/24/05:

Finally! This was the day we were going to Statue of Liberty! But for all the earlier excitement, I felt too drowsy to wake up in the morning after having a late night the day before. We had a ladies day out (to be precise "Ladies Evening out") the evening before. The four of us ( My Mom, Attayyagaru, Sirisha and Myself) went for a movie - Salam Namaste. Somehow I dragged myself out of the bed and got ready. One by one everyone else got ready too. The younger lot decided that we would wear salwars. We had light breakfast and started our journey to see the lovely gift given by France to USA. Giri & Family arrived at 7.15am, and we all started off in three cars around 7:45am :).

The drive was very smooth, without any traffic. We took exit 14B and then went to Liberty State Park around 8.30am. As usual Anand followed Praveen. If Praveen drives, Anand blindly follows him as Praveen is very good with directions. We took the parking tickets and parked the cars near the entrance. Then, we walked towards the Ferry. It was cold and breezy, and I put on the spring jacket quickly :) I went to the Ticket counter and collected all the twelve tickets. The next Ferry was at 9.00am. So, we had to wait in a line for the Ferry. My mom, my mother-in-law and Varija Aunty sat down relaxing on a bench - we called them the Three Musketeers.

At 9am we went out of the ticket office and stood in another line for Security Check. The line moved slowly and after we finished the preliminary security check, we had to assemble in yet another waiting area. This one was a makeshift tarpalin tent with fans, and heaters. We thought that we had to stand in a line, but soon we had to gather in a huddle to accommodate more people. We met a mother and child from Ohio. The mother seemed as happy and excited to visit the statue of liberty as I was! After waiting for what seemed like hours, we boarded the ferry around 9:45am.

Ferry to Liberty Island via Ellis Island

All of us sat on the top-tier of the Ferry. I enjoyed the views - the Manhattan skyline was awesome; the statue was visible in the distance, and I felt as though it was staring at me; and the waters were serene and filled with a number of sailboats and barges. We actually saw a barge which carried some plants and tree on it, and looked like an island on the move.

Ellis Island

The ferry stopped at the Ellis Island for about 15-20min. We didn't get down at this place but stayed on board moved on to the Liberty Island. The sight of the statue from the Ferry was awesome. I felt very happy that I could finally see the statue of liberty up close. As I said earlier, we bought passes for the Observatory Tour which consisted of viewing the statue from the highest point open for public - the top of the pedestal.

Liberty Island

As soon as we got off at the Liberty Island, we looked for a ranger who could explain us about the statue. Anand found at the information centre that we had to go the entrance at the base of the statue. There we had go in for yet another round of security check. Here we were not even allowed to take water with us! We somehow managed to take two bottles of water with us into the tent. But in the tent (where we had to stand in a line for our turn for the security check), an officer told us we could keep those bottles in a locker. Anand went with the bottles to put them in a locker and we went in for the security check. The officer was good enough to let Anand join us immediately without having to stand in the line once again.

Here we had a thorough security check. We were asked to stand at a metal detector gate and compressed air was pumped at us from many directions. This was to increase the chance of detecting any explosive material that one could be carrying. We had to wait for green signal to go forward. Later we collected our belongings and stood outside the security check area. One by one everyone joined us.

The Museum

The statue is placed on a concrete pedestal (which used to be a fort at one time) which is about 100ft high and we were supposed to go to the top of it. After everyone assembled, the guide led us through the door of the fort. Once inside, we saw the original Liberty Torch preserved it in that museum. A ranger with a thick Eastern European accent started telling us a brief history of the torch. We left while he was still going through his tired speech to the museum where the artifacts of the statue were kept. There was a mould of statue's face, foot, and the ear. The museum has a section that showed how the statue was created using pictures, moulds, and textual descriptions. The museum also showed how the image of the statue of liberty was used for commercial and myriad other purposes since its inception. This includes different post cards, posters, miniature replicas, advertisements, etc.

We then had to take the elevator up to the 5th floor, from where we had to climb 24 steps in order to go to the obeservatory. We took the lift and went to the 5th floor, from where we could see the interior structure around which the copper surface of the statue is wrapped. I found the architecture quite amazing. Then slowly all the 12 of us took the stairs up to the observatory.

The Observatory - and the views from there

This is the place where the statue actully starts. The height from ground to the tip of the torch is 305 feet. This includes the foundation and the pedestal. The height of the statue itself, from the top of the base to the torch, is 151 feet. I was thrilled at its sight. There was a narrow passage round the pedastal. The view of the New York skyline from here was amazing and as expected all of took pictures.

The Promenade

I am really tired of typing this article now, so I will try to cut it short :)

We decended down the 24 steps + 5 floors (we decided not to take the elevator down, as the rangers there seem to discourage it since it would take us (them?) a lot of time) and went to the Promenade. This is the view from the base of the statue. I felt that the place resembled Birla Mandir. It looked the same for me, the way you decend the stairs, then you go sit in the sitting area. The feel was the same, but the place was not the same. We all sat there for sometime enjoying the beauty of the statue, and taking quite a few snaps :)

Later around 12.30pm we all started our way back to the Ferry. On our way back, we went, as most tourits do, to the sovenier shop and bought few things and then went to take the ferry back to NJ. Over the years, I made a habit of collecting pennies imprinted with the visiting place's populars images from those hand-operated minting machines. Here, I had to spend two dollars to get a dollar-coin sized trinket which is of the same thickness as the Statue of Liberty's copper plate with the statue's image on it.

The ferry to New Jersey was just about to leave as we approached it, and we made in quick time to the shore. We ended our journey at the particular lot with an appetizing note by eating the yummy vegetable pakoras and bajjis made by Attayyagaru, mummy, and Sirisha the evening before!

Pycsohlogy

2005-09-24T23:31:00.000-04:00

My cousin, Maruthi sent us a mail few months ago, which is very interesting. I recently came across the same stuff on television.

Following is the original mail from my cousin.

Subject: Pycsohlogy

Aoccdrnig to a rscheearch at an Elingsh uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny primoetnt tihng is taht frist and lsat
ltteer is at the rghit pclae. The rset can be a toatl mses and you can sitll raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae we do not raed ervey lteter by it slef but
the wrod as a wlohe.

How is it???
enjoy,
Maruthi.

*********************************

p.s. Click on the title to navigate a site that talks about the facts and the myth about this phenomenon.

Sri Krishna Bhakti Gitam

2005-09-21T20:12:00.000-04:00

You will find the first 12 chapters of Prasad's Geetha Gaanam here.

Comedy Drought On Television

2005-09-20T20:51:00.000-04:00

It isn't just you and me, I am sure, entire US is bored of watching Seinfeld re-runs. Situation is so pathetic that this year's one of the nominee for Emmy - best comedy series is "Desperate Housewives" ABC. Now, how is that show a comedy series? 'Everybody Loves Raymond' won the Emmy if anyone cared.

Don't worry folks, NewsWeek thinks there is a light on the horizon. There 3 shows to watch for, as the new season starts very this week. You know me, the minute I heard it (hours later) tuned my tivo to record all the shows. I will update this post with my reviews, so stay tuned.

3 shows are following:

'How I Met Your Mother' - looks promising (watched it yesterday)
'Everybody Hates Chris' - based on comedian Chris Rock's childhood experiences.
'My Name Is Earl' - (is being recorded on Tivo as I type this) I have my doubts about this, this seems certianly not like a family show.

Not listing timings and stuff because many of you can look it up. To read more about the shows click on the title to navigate to the NewsWeek article.

Telugu bloggers

2005-09-19T09:01:00.000-04:00

hello bloggers,
Here is a site containing all telugu blogs on different subjects.
http://telugubloggers.blogspot.com
I liked the one regarding old text book.
enjoy
vani

My First US Open

2005-09-18T19:40:00.000-04:00

Hello my fellow Manamantha bloggers,

With everyone contributing so nicely to the blog, I thought I would put my own two pennies as well :) So, here's a brief story of my recent trip to the US Open.

When Anand told me that we would be going to the US Open, I had mixed feelings. On the one hand, I wanted the experience of going to a major sports event in New York. But, I wasn't sure if I would be able to watch hour after hour of tennis either ;) Anyhow, I decided to give it a try.

As planned, I worked until 3pm, and came home by 3:50pm. We (Sai, Sasidhar, Harika, and I) were supposed to take the 4:24pm train from New Brunswick to New York Penn station. Due to some horrible miscommunication, we ended up missing this train, and took the 5pm train to New York instead. Anyhow, we reached Penn station half-hour late, and started our walk towards Grand Central. We met my husband and Giri on Park Avenue and 32nd Street, and proceeded for our supper at the Grand Central food courts. Food was expensive there, but there was lots of choice. Some of us ate North Indian food ($9.95/plate which includes a choice of three curries, and a helping of fried rice), and some had falafel.

Anyhow, we were supposed to take the 7 train from Grand Central at 6pm, but because of the delays ended up catching one at 6:50pm instead. The train we got on was local, but were at the Stadium by 7:40pm. Giri got the pre-purchased tickets from the counter, and there was a few more minute delay at the entrance, as we had to go back to check-in the schoolbag for security reasons - a sign of the age we live in. So, by the time we got in, it was 7:55pm - nearly an hour late.

We couldn't have picked a worse day to watch tennis at the US Open even if we wanted to :) None of the stars - Agassi, Federer, Williams sisters, etc. - were playing that evening. Check on the draw, if you don't trust me.

The first match we saw was in a side court - Richard Gasquet vs. Giorgio Galimberti. This was actually a day match (our tickets were for the night matches), but they will let you in anyway. This was a small stadium, and our seats were just 5 or 6 rows from the court. Alas, the match was over within 10 minutes (just 4 games) after we went there as Giorgio retired due to some injury.

Back at the Arthur Ashe, Amelie just completed road-rolling her opponent 6-0 and 6-1, and by the time we got there, the stage was set for James Blake vs. Igor Andreev. We made our way on to the third level, row Q. While you can still see the ball being hit around there, it was not very clear what's going on. I felt a bit of vertigo because to the steepness visible from my level. The weather, however, was very pleasant - cool with low humidity. More than the tennis match, I enjoyed the ambience. There were two huge screens on both sides of the stadium, where you can watch the players close-in, and some replays as well.

The match was a totally one-sided affair, and at the end of the second set we were joined by Anand's colleague (Asif) and his son (Aahil). As it was becoming clear (against most of the spectator's wishes) that this match was going to be over soon, people started leaving from all levels. We took advantage of the opportunity, and kept gradually moving down until we got to a place where we were very close to the action. You can even begin to recognize the players' expressions from this level.

Anyhow, the match over too quickly, and we minute t waited until the lasto see if we would get those prize balls hit by Blake at the end of the match. But, we weren't so lucky :) On our way back, we saw some side courts, and took some snaps. It felt quite different to be walking on the same courts where you see players play on the television.

We collected our bag, and made our way back to the subway as part of a huge crowd. The crowd wasn't bad at all once we reached the subway. The 7 train arrived within 5 minutes after got on to the platform, and all of us found seats. This time, we went beyond Grand Central, and got off at 42nd Street (Times Square). It was nearly 11:45pm, but the Times Square and the city was as lively as if it were daytime - all the shops were still open, and people were actually shopping. We walked back to Penn Station, but missed the 11:45pm train, and had to wait until the 12:37am train. In the meantime, Harika and Sasidhar had Caramel Milk Shakes, Anand got a Green Tea Frappuccino, Giri had Nesquik Strawberry Milkshake, and Sai had some hot coffee.

Anand bought a crossword book before boarding train, and tried solving it with our help in the trian. We met Anand's friends Vivek and Minhas in the train. We got off at Jersey Ave by 1:40am. We dropped Sasidhar and Harika at their place, Asif and Aahil at their home, and reached home by 2:10am.

In conclusion, it was a nice trip but the travel was tedious and boring. But, the experience as a whole was very good.

That's all I can say about my trip to US Open,
Ajitha.

Adi Sankaracharya

2005-09-16T22:39:00.000-04:00

Adi Sankaracharya was the first movie in Sanskrit (English subtitles) released by the NFDC. It was directed by G.V.Iyer. Bharath Bhushan played the role of Sankaracharya’s father Shiva guru, and Sarvadaman Banerjee (Sirivennela fame) played Sankaracharya’s role.

The movie begins by highlighting how Buddhism, Jainism and other religions were influencing or in some places replacing Hinduism in India. Adi Sankara revived Hinduism in India by becoming an authoritative and influential interpreter with his extensive study of Vedas and Upanishads.

Sankaracharya at a very early age realized that as long as wisdom (jnanam) and death (mrutyuvu) are one’s friends, and if one can welcome death as a friend then there is nothing to fear. This is symbolically depicted in this movie. Sankara befriended two boys named Vignana and Mrutyuvu after his father’s death.

Sankara began his journey as a brahmachary to find his guru Swami Govindapada who then lived in Badarinath. The movie then depicts how he debated and won over other religious authorities of the time with his immense knowledge, faultless logic and profound philosophy.

The last part of the movie analyzes how Sankara became the founder of the Advaita Philosophy and established a highly efficient, decentralized religious institution - the mutts across the country to take forward the task of preserving the Vedic culture.

The movie included the famous and the most popular writings of Sankarachrya like the Bhajagovindam and Kanakadhara Stotram.

Though the movie did not cover all the accomplishments of Sankaracharya, it does give a brief history of the great philosopher, who not only preserved Hinduism by interpreting the Upanishads but also took it to its peak.

Veturi Sundararama Murthy

2005-09-16T11:13:00.000-04:00

That Veturi Sundararama Murthy was a disciple of the legendary Tirupati Venkata Kavulu (Divakarla Tirupati Sastry (1872-1919) and Chellapilla Venkata Sastry (1870-1950)) is news to me. I did however know that Veturi was given his first break in movies under Dr.K.Viswanath and later NT Rama Rao encouraged him a lot.

Here is an interesting clipping:

Vegetable Picking in NJ

2005-09-15T19:54:00.000-04:00

Harika desperately wanted to go for fruit picking and has been asking us to take her since last year. She did some research and thanks to the internet she found one site that suited our interests - www.pickyourown.org.

The farm that we went to, called Lee Turkey Farm, is close to our place. Our group of fifteen members arrived as planned at about 10.30am at the farm. It was a nice sunny day with a cool, mild breeze perfect for a picnic.

We parked our cars in front of the farm and were greeted by a small boy, one of the family members who owned the farm. We got directions about how to go about the farm and bought a season pass for two dollars for each family. There was a board detailing the prices of various fruits and vegetables to be picked. He also asked us to take a draw cart and plastic cans of different sizes to put the produce we picked. The entrance fee was only nominal but the confidence he showed that the customers wouldn't abuse the farm was priceless.
The farm was very neat and well maintained.

The plants were planted in rows and there was enough room between the rows of crops for us to drive the cart. There were no weeds at all and the plants were healthy with lush green produce ready for harvest.
It was extremely pleasant and refreshing to be in the fields. We took pictures with the beautiful landscape of the motley plants and trees in the background.
We picked tender cucumbers, zucchini, and string beans. As though through divine intervention, we found knives handy on top of the display board for cutting cabbage and broccoli. It is so wonderful to touch the plants even though we did not actually plant them. It gives a great satisfaction to pick vegetables on your own. It reminds me of the disappointment we face with the vegetable vendors back in India when we were not allowed to pick the vegetables that we want. We had to either sneak some choice vegetables or fight the vendors to get the ones we want. The luxury of picking what one wants with nobody watching over is simply great. Indeed, one has to actually do it to feel it.

The farm with fruit trees speckled with fresh, ripe, tempting peaches, pears, and apples.

Some of us started eating them right away and broke the trust the little by at the entrance placed in us. WE took pictures and had lot of fun.

After picking fruits some of us went into the cornfields and some of us into the vegetable garden where we had tomatoes, peppers, eggplants and melons. Every one was so engrossed in picking that we totally forgot that we have to buy what ever we picked.

The result is we had a bagara baingan party one day and a barbecue party another day to consume all the vegetables and corn we picked. And finally I had to make mixed fruit jam with the fruits we picked.

Back in India especially in and around Delhi/Himachal Pradesh there are many well maintained farms some of which I visited during our stay in Delhi.
I remember Ansal Farms in Sohna, Bhatti Farms which are also privately owned like the Lee Turkey farm here. But there is a difference they are not available to common man who cannot own it and yet want to go visit once in a while.

In Kullu Manali the beautiful apple orchards, orange orchards, and vegetable farms are not available for common man or any tourist.
The farms now that are cropping around Hyderabad and Shamshabad, I believe may not have the facility for any outsider to visit.
Why not we have the same facility? I bet every family could have a healthy outing into the nature and enjoy the greenery at least for some time.
Now with the growing of apartments and multistoried buildings in Hyderabad many of them are missing the goodness of nature and greenery.
Back in our childhood we visited our grandparents in the villages and enjoyed the comfort of village environment.
Unfortunately in this 21st century the migration of all the family members in villages into cities/countries for whatever reasons has left the children of this generation with very little choice.

US State Nicknames

2005-09-07T19:51:00.000-04:00

Ever since I moved to Maryland, I was wondering about Maryland's nickname. For past few months I have been driving in the state, but I haven't come across any car license plates with the nicknames on them. My own license (Maryland’s) plate doesn't have the nickname written on it. I finally googled about the very same matter and found out that Maryland's nickname is 'Chesapeake State'

It turned out that many states have more than one nickname and also many of the states don't have an official nickname. Following are some states nicknames are used on automobile license plates.

Maryaland - 'Chesapeake State'
New Jersey - 'Garden State'
Georgia - 'The Peach State'
Illinois - 'Land of Lincoln', and also known as 'The Prairie State'
New Hampshire - 'Live Free or Die'
Massachusetts - 'The Spirit of America or The Codfish State'

Click on the title to navigate to a site where all 50 states are listed with interesting facts about the each one!

Happy Vinayaka Chavithi

2005-09-06T21:16:00.000-04:00

Wish you all a happy Vinayaka Chavithi

From,
Komarraju family and members of Manamantha

A telugu poem by Prasad Komarraju on the occassion of Praveen and Sirisha's wedding anniversary

2005-09-01T22:20:00.000-04:00

The Indian Super-Mileage Car

2005-08-28T21:09:00.000-04:00

Recently I read an article in ‘The Economic Times’ about the super mileage car developed by students of Delhi engineering college which gives a mileage of 150km per liter using a 100 octane gas which meets the Euro6 standards.

This car received two awards namely 'Best Aerodynamic Car Design' and 'Best Team Spirit'.

Please click on the title to navigate to the original article.

Top Public National Universities

2005-08-27T13:12:00.000-04:00

According to USNews, Rutgers University (New Brunswick) ranked #21. Even though Rutgers is not even in top 10, I am glad to know that the University is on par with 'Texas A&M" and "Purdue". I hope Rutgers improves it's ranking in coming years.

21.
Ohio State University–Columbus
Purdue Univ.–West Lafayette (IN)
Rutgers–New Brunswick (NJ)
Texas A&M Univ.–College Station
University of Iowa

Click on the title to navigate to "Top Publick National Universities"
For more on rankings Click here

Dear IBM Thinkpad fans - use 'Keyboard Customizer'

2005-08-26T21:59:00.000-04:00

I use 'Window's key on my desktop (at work and home) all the time. I was disappointed initially because ThinkPad doesn't provide a similar key on it's keyboard. However, I recently realized that you could customize the ThinkPad's keyboard. I want everyone else to take advantage of this (hidden) feature; here is how you do it...

- Find and Click 'Access IBM' on your ThinkPad keyboard
- Click on - Manage keyboard & pointing devices
- Click on - Map keys to functions
- You can make following choice for instance to map 'Right' Alt key to 'Windows(R)' Key

- While you are at it, explore other customization options

Identify this Snake

2005-08-21T17:38:00.000-04:00

Snake in North Brunswick, New Jersey, USA

We just saw this snake in our back yard today. Please identify the snake and its characteristics. The snake just caught a frog and was having the morning breakfast.

FTC banned person gets on NYTimes best seller list?

2005-08-19T06:20:00.000-04:00

Surely you can recognize this guy, as I can. Many times while surfing the television late at night or early in the morning he used to show-up on the blue tube. Surely, I never stopped to listen what he was trying to sell or anything, but I never suspected that same bogus material could make him to New York Times best seller list. His book also at 15th bestseller on amazon.com

Allegedly he was involved in many scams before, and FTC banned his infomercials from airing on television.

My advice to anyone, don't buy this book and don't buy into any hoopla such as this book trying to promote.

Click on the title to navigate to the related article from Salon.com

Khipu

2005-08-18T06:25:00.000-04:00

Khipu or Quipu - are the mysterious knots on colored cotton cords, are said to compose of some kind of short hand like code at the time of Inca Empire.

You can read more about these at New York Times article, or click on the title to navigate to wikipedia.org

Everyday we learn something new, don't we!?

Top 10 overpriced places to live in US - Forbes

2005-08-17T06:32:00.000-04:00

According to Forbes.com following are top 10 over priced places to live in US. Out of 10, I lived in Passaic(90s) and Middlesex County, NJ (recently). Most of my friends and I would agree that these places are overpriced, but still amazingly the people are buying houses at the same high pace.

Seattle

New York City
Portland, Ore.
Chicago
San Jose, Calif.
Bergen-Passaic, N.J.
San Francisco
Middlesex, N.J.
Denver
Los Angeles

	New York City	Passaic, NJ	Middlesex, NJ
Cost of Living Rank	146	140	138
Job Growth Rank	108	102	92
Income Growth Rank	70	82	104
Housing Affordability Rank	144	130	115
Median Home Price	$435,200	$448,100	$381,400

"New York City: New Yorkers will tell you (grinning with the slightest hint of hubris) that their city should be at the top of any list of overpriced places. And they do have a lot to complain about. The local economy is doing well, and incomes are going up solidly. But cost of living and housing affordability is where New Yorkers get the bite. New York is the most expensive city in North America, according to the "2005 Cost of Living Survey" from Mercer Human Resource Consulting. And, in the first quarter of this year, inflation was at its highest rate (4.1%) since 1991, according to the city comptroller."

"Bergen-Passaic, N.J.: The Bergen-Passaic area has hit the top ten again--last year it was No. 2. This year, it scores far better on income growth, but housing and cost of living are very, very expensive. That's not that surprising--the area is full of commuters to New York City, and some local towns, such as Alpine, are among the priciest in the country. "

"Middlesex, N.J.: Most of the country has never heard of Middlesex, N.J., so how can it make the list? This wouldn't be the first time--last year it was at number five. Middlesex residents mainly take a hit on cost of living and housing affordability. Located in the center of the state, the county is home to large companies, including Merrill Lynch and Bristol-Meyers Squibb, and is one of the fastest growing in New Jersey. "

- Click on the title to navigate to original artilce at Forbes.com

2005-08-14T22:33:00.000-04:00

I just watched the movie Azaad by Nagarjuna today. I couldn't help but notice an unhealthy trend of belittling Pakistan at every chance -- and that is putting it mildly.

I saw Hero and other movies which support the aformentioned observation. In a way, it got me thinking about patriotism etc.

What is this affinity to the country we have? Why do we have it? I realised that the patriotism is only a hop, skip, and a jump away from jingoism. Movies and propaganda are actually brainwashing and indoctrinating a hatred towards our neighbours. They are blurring the distinction between patriotism and jingoism.

It saddens me as a human being to see that a bloke in India can hate another person from Pakistan without even knowing him or her. Having different countries with different laws governing similar people is already a necessary evil; however, using mass media to encourage this separation and to erect a wall between different peoples is a downright atrocity.

Just wanted to share my thoughts on that :)

2005-08-04T23:01:00.000-04:00

Rocky Mountain National Park

Day 1:
Arrived at Denver 10:10pm
Rented 2 full-size sedans from Alamo at Denver airport
Checked-in at Marriot Courtyard, South Lakewood, Denver

Day 2:
Denver Botanic Gardens

Downtown of Denver has beautiful gardens with many varieties of plants and flowers.

Special attraction in the gardens is the 30 varieties of lotus flowers placed in a ink filled ponds. Ink added ponds reflect the sky and the sorrounding plants making it a beautiful site to see.

Garden of Gods -
Spectacular sandstones were shaped in various forms because of erosion. Siamese Twins, Balanced Rock, Kissing Camels and more ....
Dinner at Olive Garden
Cave of the winds - A guided tour of a cave $20/person was sold out by the time we arrived which is not far from Garden of Gods

Day 3:
Checked-out from Courtyard

Stopped at Boulder, CO on way to Estes Park

Entered Estes park in the evening and checked-in to Holiday Inn

Visited Moraine Lake at Rocky Mountain National Park

Dinner at Village Pizza
Great place, can be recommended to anyone. Nice food, plenty of choices in terms of variety of pizzas. Had food there twice in a row.

Day 4:
Left hotel room at 7:30am for Rocky Mountain National Park.

Our first stop is Bear Lake which is about 10 miles away from the east entrance of the park. Parking space there is limited, therefore we left early, other wise we had an option of taking shuttle bus.

At Bear Lake all of us joined a guided tour given by a park ranger. Park ranger was very nice and knowledgeable, explained whole lot to everyone who were following her. The tour ended with an applause.

In order to visit three lakes we hiked up, each one was 200 feet height apart. Nymph Lake, Dream Lake, and Emerald Lake .

Drove on Trail Ridge Road
Shepards Lake Tundra
Dinner at Village Pizza

Day 5:
Lilly Lake, Hollowwell Park - Beaver Dams
Saw a cayote at Moraine Lake
Souvenier shopping at RMNP Head Quarters, Indian Village (Estes Park)
Dinner: Take out from Taco Bell / Chinese Restaurant

Day 6:
Checked-out from Holiday Inn Lunch at Denver airport
Departed Denver for BWI at 1:10pm and arrived at 10:10pm (EST)

2005-07-24T19:12:00.000-04:00

Gunpowder Falls State Park of Maryland
Did a two hour hike at this state park. It was a pleasent stroll, nothing strenous. There were lots of red berries and black berries along the trail. There were number of trails, and we went on different trails (short) that take you along the corn fields and dense forest. All and all it was pleasent experience.

2005-07-19T21:06:00.000-04:00

Raahy Looking at the World

Audiobooks - Part II

2005-07-19T01:26:00.000-04:00

I think that listening to books is an acquired taste driven by necessity and convenience. There are many disadvantages to listening audiobooks. But their few advantages make them preferable in certain situations. Let's start with the disadvantages of audiobooks.

You cannot go back and forth through an audiobook the way you go through a paperbook. (Paperbook, now that's my invention. Perhaps a Lexis-Nexis search a hundred years from now will show me as the original coiner of the word in this sense. Then again, it may already have been used - considering how obvious it sounds.) iPod, for example, is especially biased towards music listeners. Even its menu says Artists, Songs, etc. There's no way that I know of using which you can change that to mean Authors and Books, for example. What's worse is that you cannot bookmark an audiobook while you are listening to it. And the books that you download from Audible.com do not come with these bookmarks either. This means that you cannot jump from, say Chapter 10 to Chapter 20. The whole of the audiobook is one amorphous chunk of bytes. You can, using the quick access feature (what is is actually called?) in iPod, jump from say a position of 20 minutes and 30 seconds to 35 minutes and 40 seconds. But, how does that help you, or anyone?

There's no quick replay. Meaning there's no easy way if I just wanted to listen to the last 15 seconds of what I'd just heard once again. If I were reading a paperbook, on the other hand, I can simply move my eye a few paragraphs up, or move to the previous page.

Listening to an audiobook can sometimes feel like slooow death. Most of us can read much faster than we can listen. Since clarity is one of the most important characteristics of an audiobook, the books are read quite slowly. Certain books are read too slow in my opinion, but in most cases they are read slow because that's the limitation imposed by the medium itself.

Certain books are simply not suited to be audiobooks. How do you describe a picture in audio? Or how can follow a reasonably complex mathematical equation in audio?

Finally, there's no substitute for the sheer physicalness of a paperbook in our minds. Perhaps a generation or two from now, people will be so used to "reading" books via digital media that it's taken for granted. But, ours is a generation is still dominated by paper. Current technology doesn't even come close to replacing the experience of an inexpensive, handy paperbook.

In the next part, I will talk about the advantages of audiobooks.

Audiobooks - Part I

2005-07-19T01:11:00.000-04:00

My wife presented me within an iPod for our wedding anniversary in 2004. At first, I thought I would listen to some music, but when I found a co-commuter to NYC listening to audiobooks, I was hooked to the idea. I listened to books-on-tape a few years ago when I used to have a long commute by car, and I enjoyed them. So, I started looking around for digitized audio books online.

The only viable option I found was Audible.com. I found most selections offered by Audible to be quite expensive - in the $20-30 range. So, I'd decided to take the monthly subscription plan they were offered: it's $21.95/month, and you could purchase up to two audiobooks per month under this plan regardless of their prices.

The most important thing to remember regarding these subscriptions is that if you don't use it, you lost it. Meaning, if you don't buy any books for this month, then those credits aren't carried forward to the next month. The first time this happened to me, I complained to them, and they credited me back once - and said that they would do this only once.

In my next post I will talk about some of the pros and cons of listening to audiobooks.

2005-07-17T20:10:00.000-04:00

Movie Review:
Charlie and the Chocolate Factory:
My personal rating: 6/10
If you have watched the original "Willy Wonka & the Choloate Factory", like me you may not like it any better. However, unlike many of the remake movies, this one is not a bad one to watch. I like Jhonny Depp, he managed to meet the expectations. Disappointed by the choice of reusing one 'umpa lumpa' for all the umpa lumpas.

2005-07-17T09:15:00.000-04:00

Happy Birthday Praveen!!

And thanks for creating this blog.

Love

Chennu pinni

2005-07-15T22:08:00.000-04:00

Raghubir Goyal - Momentum Killer

I finally found out the name of the Indian reporter whom I always find in Whitehouse press briefings. Through NPR (National Public Radio), I came to know that his name is Raghubir Goyal and he works for 'India Globe'. He has been covering Whitehouse press briefings for past 15 years.

He is been in the news lately because Whitehouse press secretary, Scott McClellan, is using Goyal as 'Momentum Killer'. Goyal is well known for asking questions about Pakistan and India when ever he is called upon no matter what the current political situation in America may be. While Goyal asks a rambling question about India and Pakistan, CNN, Fox and other media outlets break away from live coverage, giving the press secretary a breather.

It's my opinion that Raghubir Goyal needs to be replaced. We need a better-articulated Indian reporter representing South Asia. Hope 'India Globe' is reading my blog.

Here is the WashingtonPost's artilce on 'Goyal the Foil'

2005-07-15T21:26:00.000-04:00

US Politics -

Daily Show: Celebrity Interview - Bernard Goldberg Must Watch

2005-07-13T13:31:00.000-04:00

Praveen,

Thank You for the membership invitation.

In here now but may not have much to blog.
Mostly will just be viewing the stuff from other bloggers and learn new things.

Hello to Manamantha members !!!
--
Eka Selavu.

2005-07-13T01:14:00.000-04:00

A few random ramblings from Raahy's keyboard..

This is my first blog post ever. I have always been a consumer of the Internet information, but seldom contributed anything worthwhile myself. I have been planning to rectify this situation for quite a while now, and I hope that this post is a first step in the right direction - even if it doesn't have anything useful in it :)

2005-07-12T20:35:00.000-04:00

This weekend, Sirisha and I hiked at Patapsco Valley State Park. This is first hike for Sirisha in U.S.

2005-07-10T10:06:00.000-04:00

Gopalasami by VirinchiPriya (in telugu script)

Jonthan Alter vs Fox

2005-07-10T09:13:00.000-04:00

The link below is for an article about Newsweek reporter Jonathan Alter's controversy about his satirical article.
More and more people are using Huffingtonpost.com or similar blog sites to fight back powerful rightwing dominated media.

http://www.huffingtonpost.com/theblog/archive/jon-alter/rx-for-what-ailes-you_2555.html

Looks like huffingtonpost is doing really good. This is my first visit to the site after much publicized opening of it a month or so ago. Arianna Huffington, according to wikipedia "... describes herself as a "former right-winger who has evolved into a compassionate and progressive populist."

--
Praveen
Live and let live in peace!

2005-07-10T08:33:00.000-04:00

This is my first post to the blog after long time

2004-01-31T12:32:00.000-05:00

Use this blog to post your thoughts, events, issues and anything that comes to your mind which want to share with Manamantha. Hope you will make this one also a successful medium for us to keep in touch.